We zijn er klaar voor!

Pffff, zo'n feestje in eigen hof organiseren, daar komt wat bij kijken. Maar het einde is in zicht. Nog wat eet-voorbereidingen en nog wat van die klein klaarzet prutsen in de hoop dat ge dan op 't feest zelf toch iets meer rust hebt, euhm, en we zijn er klaar voor. En sinds wij boer zijn, proberen wij ons zo veel mogelijk aan te passen, dus werden er wat hooibalen aangesleurd om op te zitten, zo simpel kan dat ook zijn.

 

En mijn Madame, die zorgde natuurlijk voor wat extra aankleding, of wat had u gedacht.

 

Zoonlief was echt super gemotiveerd voor het wandelen en wilde echt laten zien dat hij nu een grote jongen is, je had hem moeten zien stralen. Mijn Madame en zoonlief verblijven na een dagje wandelen trouwens alhier;

Morgen wandelen we dan met de familie tot bij ons thuis, dat is nog best een pittig stukje. Maar ik ben er zeker van dat hij dat tot een goed einde gaat brengen.

7-jarenfeest

Wij vieren dit weekend feest en doen dat op onze eigen manier. Geen communie of lentefeest, gewoon een 7-jarenfeest. Hieronder vind je de uitnodiging;

Hé, hé, kom jij ook mee? Zondag vieren we zoonlief zijn 7-jarenfeest. Een nieuwe stap in zijn leven, nu hij in de eerste klas zit moet er echt geleerd worden. Een stap naar meer zelfstandigheid en een bredere kijk op de wereld. Het leven is als een tocht, met bergen en dalen, met kruispunten en stoplichten, met regen en zonneschijn. Dat vergt veel moed, doorzettingsvermogen en een creatieve ingesteldheid om kleine en grote probleempjes op te lossen. Soms lukt het goed en andere dagen gaat het minder. Maar eens je over zo'n berg bent, voel je je sterker en gegroeid en glij je met plezier naar beneden. Daarom gaan we op tocht. Mijn Madame en zoonlief beginnen er zaterdag al aan. Onderweg zullen de troeteltantes klaarstaan met allerlei opdrachten om te zien of zoonlief echt wel een grote jongen aan het worden is. Voor het laatste stuk, op zondag is de familie uitgenodigd om mee te stappen. Om zo te laten zien dat zoonlief er niet alleen voor staat, dat hij mee gedragen wordt. En nadien vieren we natuurlijk feest. Toen zoonlief pas geboren was hebben we een rugzakje gevuld waarin een aantal mensen hun wensen hebben gestoken. Nu is hij natuurlijk erg benieuwd om te zien wat daar allemaal in zit. Nu hebben we de mensen gevraagd om iets te maken, schrijven, iets symbolisch dat ze hem willen meegeven op de verder tocht van zijn leven. Het belooft een bijzonder weekend te worden met een stralende zon.

Als mijn Madame bloemen wil, dan kan ze bloemen krijgen

Omdat het hier soms precies is alsof mijn Madame alles wat in bloei komt wil plukken, heb ik daar een fantastische oplossing voor bedacht, namelijk onze pluktuin! Momenteel is er nog niet zo heel veel te zien, alhoewel er van de bloemen van de damastbloemen al volop geplukt is.

Maar wacht nog efkes en dat gaat hier gewoonweg boemvol komen staan. Aangezien wij hier het liefst van al natuurlijke boeketten zien bestelde ik zaad bij de bolster van tuinridderspoor, cosmos, gele schijnpapaver, turkse drakekop en blauwe kantbloem. De dahlia's komen ondertussen ook al piepen en de zinnia's waarvan ik vorig jaar veel zaad verzamelde staan ook al enkele centimeter hoog en behoren ook elk jaar tot de favorieten. En dan heb ik ook nog lathyrus old spice van de nieuwe tuin, een mengsel op geur in wit, rose, lavendel en paars gezaaid, waarvan ik de zaadjes vorig jaar ook zelf verzamelde. Goudsbloemen natuurlijk, want hoe moet mijn Madame anders haar calendula zalfkes maken. En een massa zonnebloemen, zo van die kleinbloemigen, want die blijven bloemen geven als je er van plukt, ideaal dus.

De aandachtige lezers zullen al door hebben dat ik die damastbloemen ook gewoon in mijnen hof heb staan. Ik probeer namelijk er ook wat vaste planten in te zaaien zodat ik op termijn minder werk ga hebben. Lupinen staan er dus ook in want die worden hier ook altijd druk geplukt en zijn ook heel gemakkelijk zelf uit zaad op te kweken.

Voorbeelden van boeketjes van vorig jaar vind je hier en hier

En zo ziet de pluktuin er momenteel uit. Plaats genoeg me dunkt!

Groot onderhoud

'T was goei weer, wat zeg ik 't was schitterend weer. En dus begonnen we met het groot onderhoud van den hof. Op 't eerste zicht zag alles er prima uit, alléé het meeste dan toch. Maar eens ge daar dan aan begint dan blijfde eigenlijk bezig. Gras maaien, de hagen bijscheren, het onkruid rond de bessen-struiken verwijderen, nog wat boterbloemekes uit den border getrokken en zo kan ik nog wel even doorgaan met talloze prul-werkskes. Maar 't zonneke scheen dus dat zat ook al mee, als ge de zonnecrème niet vergeet tenminste! Meestal doen wij niet zo aan groot onderhoud, maar volgend weekend staat er hier 't een en 't ander op het programma, ten gepaste tijde hoorde da wel.

 

Dus bij deze laat maar horen wat jullie willen zien; de pluktuin, de bessentuin, de moestuin, ... u vraagt, ik draai. 'T ziet er allemaal netjes uit! En zelfs dit wat eerst nog zoek de pastinaak en de koolrabi was, ligt er ondertussen schitterend bij!

Zo'n groot onderhoud, kan deugd doen. Al zag ik daarstraks weeral een aantal boterbloemen in de border staan, grrrr. En ik die dacht dat ik nu wel helemaal klaar was!

Feels like summertime!

Paniek!

Mijn Madame loopt weer eens met een snoeischaar door de tuin! En neem het van mij aan, dat is meestal geen goed teken. In mijn ogen staat dan paniek te lezen want wie weet welke bloemen moeten er deze keer weer aan geloven.

Zelfs de bloemen van de bieslook zijn niet veilig!

Er zit dus niets anders op dan nog meer bloemen te zaaien en aan te planten, ajaa!

Begijnhof-tuintje

Je kon hier al eens lezen dat ik me als grote broer toch wat zorgen maak over mijn zus haar inkomsten en of ze zich zo stilaan niet moet beginnen settelen. Ik ben dan ook heel blij en verheugd dat het moment nu eindelijk is aangebroken; want ze heeft zich gesetteld! En zelfs niet in het eerste het beste! Nee in wereld-erfgoed dan nog begot; een echt begijnhof-huisje met leuk tuintje!

Maar mijn zus haar agenda blijft behoorlijk vol staan, dit jaar zat ze al in Zuid Afrika en Peru, haar mooie foto's daarvan kan je hier vinden. Verder staan ook nog Uganda op de planning en wees maar zeker dat daar nog wat zal bijkomen. Dus zullen we maar een handje toesteken hé want anders gaat dat helemaal niet vooruit gaan. Werk is er in ieder geval meer dan voldoende. Sinds ik deze blog heb val ik echter nog meer in mijn geluk, eender welke klusdag en ze laten voor mij de tuinklusjes. Je hoort me dan ook niet klagen, heel wat beter dan behangpapier aftrekken of valse wanden uitbreken. Terwijl de rest zich dus in het stof werkte genoot ik heerlijk van het zonnetje. Ik had eigenlijk een voor en na foto moeten trekken want de tuin was behoorlijk dichtgegroeid. Even een dagje snoeien, mottige struiken eruit zwieren, onkruid wieden en het ziet er weeral heel wat beter uit. Overal kwamen prachtige bloemen tevoorschijn; akelei, boshyacintjes, meiklokjes, judaspenning, vingerhoedskruid, maagdenpalm, vaste korenbloemen , ... . Ja ja mijn zusje zit daar goed!

Moederkesdagbloemen

Speciaal voor alle moeders; moederkesdagbloemen! Nen gelukkige aan alle moeders en in het bijzonder aan de mijne!

Jacobsladder/Polemonium caeruleum met stinkende gouwe op de achtergrond.

Donkere ooievaarsbek/Geranium phaeum met witte damastbloemen/Hesperis matronalis. Deze laatste geuren 's avonds trouwens heerlijk. Deze damastbloemen heb ik vorig jaar nog zelf gezaaid, dat lees en zie je hier! Bovendien zijn het stuk voor stuk plantjes die geweldig in trek zijn, niet alleen bij mijn Madame maar zeker ook bij tal van insecten en ze zaaien zich bovendien nog eens rijkelijk uit. Zo blijft een natuurlijke sfeer toch behouden!

Bakt rabarbertaart

Den rabarber staat al schoon te wezen in den hof en dus hebben we weer een goed excuus om van taartenbak te doen. En eigelijk feitelijk vind ik rabarber ook gewoon best wel lekker, met wat suiker erbij dan toch.

Ons receptje is zo simpel als iet. Ge moest dus eigenlijk al bezig zijn. Allé hebduwe kookschort al aan, dan gaan we eraan beginnen. Met het deeg ga ik me niet moeien. Den ene heeft liever bladerdeeg, den andere, wij dus ook, liever zanddeeg. Dus daar komde dan zelf wel uit. De vulling dan; nen halve kilo rabarber of ietske meer, spoelen, de harde pellen eraf en in stukskes snijden en in de taartvorm schikken. Dan meng je 125 gr bloem met 125 gr suiker en nog 2 zakjes vanillesuiker en dat zwier je dan over de rabarber. Nu nog 3 eieren loskloppen met 1 dl room, erover gieten en voor ge het weet staat dat dus al in den oven heerlijk te rieken. Na 40 minuten op 180°C zou dat klaar moeten zijn. En dan smullen maar!

Ik ben boer!

'T is gebeurd, sinds enkele weken ben ik officieel boer! Maar u had dat natuurlijk al lang zien aankomen, met berichtjes die gaan over nen echten tracteur of over kak in allerlei vormen en maten. Of een eigen eier-verkoop-punt of nen berg bio groentekes! Dat heeft alles te maken met de subsidies die ik heb aangevraagd voor mijn houtlandschaapkes en hoogstamboomgaard. 25 euro per schaap per jaar en voor de fruitbomen de eerste 5 jaar ook nog eens 4€, nadien daalt dat bedrag naar 2€ per boom. Een kleine bereking leert me dus dat ik dit jaar 209€ ga opstrijken, op 5 jaar geeft dat dan 1045€, op 10 jaar 1890€ en op pakweg 20 jaar zitten we dan al aan 2505€. En daar krijgen we dan nog eens gratis nen berg lekker fruit bovenop!

Schoon bloesems!

En natuurlijk kweeniehoeveel liefde van onze schaapekes!

Maar we hebben er nu wel een dilemma bij gekregen. Want nu we officieel boer zijn geworden vind ik dat we ons daar ook naar moeten gaan gedragen. Ik probeer mijn Madame nu al weken te overtuigen dat ze diejen rode zakdoek met witte bollen op haren kop zet. Zelf heb ik me een keel aangeschaft en een pet en een paar goei klompen. En de kinderen, die dragen vanaf nu permanent nen overall als ze buiten komen. Dat lijkt me niet meer dan logisch allemaal. Maar dat nen boer er zoveel papierwerk op na moet houden, nee dat vind ik dus nie normaal hé. Er gaat geen week voorbij of ik krijg post of mail; dat ik moet doorgeven hoeveel mest ik produceer bijvoorbeeld. Ja begint er maar eens aan hé. Bij koeien is dat misschien gemakkelijk, die leggen van die schoon vlaaien. Maar schapen, dat zijn maar keuteltjes hé, begint daar maar eens aan te tellen! Ze hebben daar gemakkelijk praten vanachter hunnen bureau, dat ze zelf komen tellen hé als ze dat zo graag willen weten, neh!

Mme natuurlijk-rijk solliciteert

U hebt dat misschien ook gelezen; er komt namelijk een nieuw knutselprogramma op den teevee! En dan gaat het niet over wat je allemaal kan doen met wc-rolletjes of eier- en kaasdoosjes. Maar zo'n programma dat de creatieve, we maken het lekker zelf en zijn daarmee helemaal in mama nog meer inspiratie moet geven. Bij deze solliciteert mijn Madame dus voor de job als presentatrice want wat ze nu weer op tafel getoverd heeft; zelfgemaakte bloemenvaasje. Men neme een glazen potje of conservenblik en haakt daar gewoon rond met sisaltouw. Of voor wie nog creatiever uit de hoek wil komen kan ook raffia, leren veters of zelfs smalle repen aaneengeknoopt stof gebruiken. Wat bloemekes uit den hof erin en klaar is kees.

En hoe moeten we daar dan aan beginnen vraagt u zich af. Awel; Ten eerste haakt men met het touw een ketting van 4 losse (l). Sluit de ketting tot een ring met een halve vaste (hv) in de eerste l. Ten tweede haak je vijf toeren. Toer 1; 1 l, 2v in elke steek zodat je 8 steken hebt. Sluit met een hv aan op de eerste steek. Toer 2; 1 l, 2 v in elke steek zodat je 16 steken hebt. Sluit met een hv aan op de eerste steek. Toer 3; 1 l, * 1 v in volgende steek, 2 v in volgende steek. Herhaal vanaf * tot je 24 steken hebt. Sluit met een hv aan op de eerste steek. Toer 5; 1l, * 2 v in volgende steek, 1 v in elk van de volgende 3 steken. Herhaal vanaf * tot je 40 steken hebt. Sluit met een hv aan op de eerste steek. De bodem van de vaas is nu klaar. Ten derde haak je de wanden van de vaas door 1 l en dan in elke steek 1 v. Sluit met een hv aan op de eerste steek, dit is één ter. Ten vierde haak je zo verder met vasten tot de vaas de gewenste hoogte heeft. Hecht af door het touw zo'n 10 centimeter vanaf de haak door te knippen en het eindje door de hv te halen. Werk het netjes weg. En ten vijfde schuif je het potje of blikje in de sisal koker, eventueel nog bespuiten met stijfsel als het te los hangt. Wat denkte, zou ze aangenomen worden?

Op het eerste gezicht, mei

Waaaaa dat is al mei, en dat maakt me super blij. Beetje een flauw rijmpje maar wat wil je met zo'n zomers zonnetje. Tijd om weer eens een blik te werpen op dit stukje van de tuin. De vergeet-me-nietjes weven zich echt overal doorheen. Vooraan komt het lievevrouwebedstro ook al in bloei. En voor deze foto heb ik mijn foto-kodakske rechtop gehouden omdat de gouden regen, dat miezerig boomke, ook al een beetje in bloei staat. Ik heb er in het najaar nog een klimroos, een Guirlande d' Amour, tegen gezet, maar daarop is het dus nog wat wachten.

Vorige keer werden er nogal wat vragen gesteld over wat daar tegen de muur hing. Awel se die bollen heeft mijn Madame gemaakt om vlinders of wat er dan ook in wil kruipen een huisje te bezorgen, en die boomstammetjes met gaten dat zijn natuurlijk huisjes voor de bijen. Geweldig om ze bezig te zien, er zijn trouwens weeral een aantal gaten terug opengemaakt.

En dezer dagen is er één struik die absoluut niet veilig is voor mijn Madame; die geur, die kleur. Het zijn de seringen natuurlijk!

En verder bloeit er hier nog vanalles schoon, kijk maar!

De andere tuinen die meedoen aan op het eerste geezicht vind je hier!

Vlinder-weerbericht!

Beste vlinderkes uit mijnen hof. Het is dezer dagen af te raden om uit te vliegen. Voor ge het weet worde meegenomen door zo ne rukwind en zitte ineens 30 km verder. En wat dan, ja dan zit ik ik hier met nen hof zonder schoon vlinderkes, dat is toch ook geen zicht hé.

Lap, mijn woorden zijn nog niet koud of daar verschijnt de Madame, nu heb ik hier natuurlijk helemaal niks meer te zeggen. Allé laat dat dus maar een beetje vooruit gaan hé. Uw kindekes kunde droppen bij "in de pinksterbloem" maar "in de judaspenning" is dichter bij en daar is 't ook goe!

Paarde- en boterbloemekes!

Er zijn echt zo van die plantjes die er gewoon in slagen om op de verkeerde plaats te gaan staan. Mijn border stond dus echt wel vol met schoon boterbloemekes hé, maar dus echt vol hé. Terwijl ik er in mijn bloemenweide nog geen enkel heb kunnen bespeuren. Vorig jaar schreef ik hier nog ergens dat dat best leuk is zo een paar boterbloemekes tussen de vaste planten, dat fleurt de boel wat op. Maar bij mijn weten schreef ik dus echt wel "een paar", 't was dus niet de bedoeling om aan geweldige uitbreiding te gaan doen. Ik heb daar dus serieus wat werk mee gehad met die bloemekes, want dat zijn nu eenmaal plantjes die zich niet altijd zomaar laten uittrekken, kwestie van er zeker van te zijn dat ik alles meehad en ik binnen een aantal weken niet terug vanair moet beginnen. En dat kruipt dan ook nog eens overal tussen. Ik was dan maar zo zot om een deel uit te planten in de bloemenweide en ik durf dat hier nog gewoon schrijven ook. Onkruid verplanten, mijn grootvader zou er eens goed mee lachen. A ja en pis- oftewel paardebloemen die staan er natuurlijk ook, tot groot jolijt van ons konijn. En dan nog slaagt ie er niet in om zijn oren recht te zetten. 'T is dan ook niet voor niks onzen Flappy.

 

Zeg het met bloemen

Dit berichtje zou evengoed kunnen heten zeg het met de bloemenkinderen van Cicely Mary Barker. Want sinds ik haar boek in de bibliotheek ontdekt heb, heb ik het al verschillende keren ontleend. Zoals zij over bloemen schrijft en tekent, ik zou het niet beter kunnen. Kijk zelf maar eens.

Kijk omhoog, naar alle bomen! Heus, je weet niet wat je ziet. In je allermooiste dromen vind je zoveel schoonheid niet. Boven bloesems, blad en twijgen spant de blauwe hemelboog. En kwetterende vogels stijgen in een grote zwerm omhoog. En misschien, ja, heel misschien, zul je ook een elfje zien!

 

Zo klein, zo blauw, zo echt voor jou, sta ik hier op een duin. Mijn grote zussen in de tuin, of in een bloembak vol met zand, of langs de groene waterkant, zijn meer voor grote mensen. Maar ik zal blijven wensen: meisje doe me geen verdriet, al ben ik klein, vergeet me niet!

Lang, recht en vermetel, staat hier de gele dovenetel. Toch hoef je niet van hem te schrikken, want hij zal je heus niet prikken. Maar wil een elfenkindje kwaad, dan staat de netelfee paraat Met opgeheven arm en hand, verjaagt hij snel die stoute kwant.

Als de ochtenddauw de weide met een vochtige waas bedekt, Wordt de pinksterbloem gewekt in haar jurk van lila zijde. Bleekjes kijkt ze naar de morgen, die voor haar zo vroeg begint. Kijk daar staat dat lieve kind; zou jij voor haar willen zorgen?

Avontuur verzekerd!

U vraagt zich misschien soms af wanneer ik hier al die berichtjes bijeen typ. Awel ik zal het u eens vertellen se. Om 5 uur 's nachts. En nee dat is niet uit vrije wil!!! Ik zit hier namelijk op 't werk en zo'n kliekske puber-meisjes heeft de laatste tijd de gewoonte om 's nachts af te spreken en zo wat stoer sigaretten te zitten roken enzo. Dat geeft mij effe zo'n energie-boost dat ik nu natuurlijk de slaap niet meer kan vatten, en wat doet ne mens dan hé. Soit het vakantiegevoel van de voorbije weken is ineens wel heel ver weg. En daar wilde ik toch nog iets over schrijven. Want we zaten weer eens in de Ardennen. Ik zou jullie bossen vol bosanemoontjes kunnen laten zien, overgaand in speenkruid, slanke sleutelbloemen en weet ik veel wat nog allemaal, maar dat heb ik jullie hier al eens laten zien. Ik zou jullie kunnen laten zien hoe we dammetjes bouwden en speelden in het water en daar zo een ganse namiddag hebben gezeten genietend van spelen en eigenlijk niets doen, maar ook dat liet ik hier al eens zien. Dat begint hier trouwens precies een gewoonte te worden dat ik na mijn verlof iets meemaak op het werk! Misschien moet ik jullie maar eens vertellen over onze nieuwe hobby; het geo-cachen; u kent dat wel, met een gps ga je door middel van coördinaten op zoek naar schatten. Nu slaag ik er blijkbaar weer vlot in om steeds de meest avontuurlijke verstopplaatsen uit te kiezen. Bijvoorbeeld hier een eilandje te midden van de Ourthe. Er zat dus niks anders op dan de schoenen uit te doen en de broek op te rollen en zo door het ijskoude water te ploeteren.

Of wat dacht je van deze; een grot-achtige plek, zo'n 15 meter diep, waar het water naar beneden druppelt en de zaklamp bijna leeg is. Mijn Madame bleef dus wijselijk buiten staan en ik vond het toch ook een beetje spannend.

Of bovenin een reusachtige, oude boom.

Mijn Madame durft dus wel eens te zeggen; gade met met mijn ventje op stap, dan komt het avontuur soms wel heel erg rap! O ja, we brachten ook nog een nieuw huisdier mee, deze keer eentje waar ge geen omkijkens naar hebt!

En dan zag ik ook nog voor het eerst een hermelijn, een levend beestje wel te verstaan, moet er nog gezegd worden dat de Ardennen gewoonweg de max is!

Terug thuis

Wij zijn efkes weggeweest, 10 dagen hebben we op onzen berg verbleven. En dat doet deugd er zo efkes tussenuit zijn. Maar aan het groensel te zien dat hier binnen staat te groeien was het hoog tijd dat we terugkwamen. De oost-indische kers dreigt om te vallen, nog efkes en we kunnen van de peterselie eten. Maar om die plantjes nu al buiten te zetten, zo koud en die wind er dan nog eens bij. Mijn rijtje courgettes heeft het blijkbaar laten afweten, dat hebje natuurlijk als je de houdbaarheidsdatum er afscheurt. Mijn pompoenen zijn ook niet allemaal uitgekomen, maar die kunnen we nog wel bijzaaien. Maar helemaal rechts staat daar mijnen kardoen, aangezien de artisjokken door de late winter niks geworden is gaan we dit maar eens proberen.
En staat er bij jullie al iets te popelen om naar buiten te verhuizen?

Waar is dat feestje

Hier is dat feestje! Een tijdje terug hadden wij hier een heus piratenfeest in onze hof, dit alles ter gelegenheid van de verjaardag van zoonlief! Want feestjes; die vieren wij gewoon thuis! We zouden wel zot zijn met zo'n arsenaal aan mogelijkheden. Voor één keer mogen jullie even een kijkje nemen in het geheime piratenkamp, maar niet doorvertellen hé!
En natuurlijk moet er ook gegeten worden!
En een schat gezocht!
Zo simpel kunnen dus tuinplannen zijn! Al moesten ze wel eerst een hoop piratenproeven doen voor ze een stukje van de kaart in handen kregen. En de schat die was echt geweldig; met een echt zwaard dat hier nog op zolder lag. Maar elk kind wilde dat dus wel een keer vastnemen. Met gouden munten en rum, ah natuurlijk. En deze marshmellows die ze dan boven het vuurtje konden houden!
Heerlijk al die enthousiste kinderen!

Op het eerste gezicht; april

Is dat nu al 1 april, dat moet een grap zijn! Wat vliegt het toch weer vooruit. Dat is al 2 maanden geleden dat ik van dit plekje nog een foto heb laten zien. Dat kwam natuurlijk omdat ik in maart een beetje vals heb gespeeld. Het verschil is dan ook mega groot; want begin februari lag er zelfs een dun laagje poedersneeuw.

En nu is het echt wel volop lente, alles begint ineens te groeien, knoppen springen open en de haag ziet er ineens terug groen uit! En dan nog van dat fris lente-groen groen! De border is een aantal weken geleden helemaal opgeruimd, alle verdorde stengels werden versnipperd teruggezwierd, hier en daar wat onkruid uitgedaan, de kanten werden ook al afgestoken, wat eenjarigen ingezaaid en het gras gemaaid; en zowaar het ziet er piekfijntjes uit. O ja en dat hekwerk dat stond er 2 maanden geleden ook nog niet. Bij het rommelen op zolder vond ik nog dit overschotje. Met dat zonnetje heb ik helemaal goesting om me in een ligstoel te placeren om er helemaal van te genieten!

De andere tuinen die meedoen aan op het eerste gezicht vind je hier!