Aan tafel!

Vandaag hebben we onze laatste butternut pompoen opgegeten. Ik heb deze speciaal in mijn tuintje gezet omdat ik nogal weg ben van de pompoen Hamilton zoals Jamie Oliver hem noemt.

Het is eigenlijk poepsimpel; men neme een uiteraard biologische butternut pompoen, snij hem doormidden en haal de zaden eruit. Schraap er wat vruchtvlees uit, hak dit fijn en stoof dit enkele minuten samen met fijngesneden ui, knoflook, korianderzaad, Spaanse peper, rozemarijn en zongedroogde tomaat. Jamie voegt er dan ook nog eekhoorntjesbrood aan toe maar wij variëren nogal eens met de inhoud en vandaag voegden we fijngesneden wortelen, paprika, champignons en wat prei toe.
Kruiden met peper en zout en pijnboompitten toevoegen.

Normaal is het met rijst en het leuke is dat die ongekookt doorheen het mengsel gaat en gaart in de pompoen, waardoor je extra veel smaak krijgt. Maar onze voorraad rijst was op en daarom ging er vandaag ongekookte gierst doorheen.
Als het mengsel goed gemengd is dan prop je het in de 2 halve pompoenen en druk je ze goed tegen elkaar. Smeer de schil in met olijfolie, pak hem in in aluminiumfolie (da's natuurlijk niet zo ecologisch) en bak hem een dik uur in de voorverwarmde oven.
En dan smullen maar, smakelijk. Ik moet zeggen dat de vulling met gierst veel zachter van smaak is dan die met rijst. Waartoe creatief koken met wat je in huis hebt allemaal niet goed voor is.

Méeeeeh

Het zag er lange tijd naaruit dat ik mijn ontwerp voor mijn schapenstal moest aanpassen. Ik was immers op zoek naar een massa snoeihout van wilg of andere knotbomen om alzo een recuperatiestal te maken. Het voorbeeld had ik gezien bij een bezoek aan de kleine aarde. Ik begon al andere plannetjes te maken, maar vorige week toen ik naar het werk reed zag ik dat ze bezig waren met een hele boel wilgen te snoeien. Daar hebben we dan direct werk van gemaakt en we hebben zaterdag toch zo'n drie keer heen en weer gereden.


Nu is in de tuin werken niet altijd zo geschikt voor baby's van bijna 6 maanden. Maar het werd zowaar een echte familie-uitstap; dochterlief sliep lekker in de auto en zoonlief vond een geweldige klimboom.
Hopelijk zijn dit genoeg takken.


Dit zou het resultaat moeten worden.


Lange tijd keek ik op de site van stichting levend erfgoed bij de schapen zoekertjes. Aangezien wij hier in de Kempen wonen leek het Kempisch schaap me wel leuk. Ik las echter dat dat nogal schuwe beestjes zijn en begon toch wat te twijfelen. Ik dacht dat de keuze voor houtlandschapen beter zou zijn.
Nu was vrouwlief nog niet helemaal overtuigd van schapen, ze had het meer voor geiten omdat je daar meer aan hebt.
Maar een hele tijd geleden zag ze op tv een kudde Drentse heideschapen, en ze was meteen verkocht.
Nu de plannen voor schapen meer concreet worden horen we her en der mensen die het ons afraden om er een ram bij te nemen. Ze vinden dit onveilig en er zijn natuurlijk van die verhalen dat mensen zijn aangevallen door een ram.

Van mijn erf!!!

Nu zijn wij hier over 't algemeen nogal gastvrij zou ik zo zeggen. De meeste bezoekers van onze tuin mogen hier dan ook ongevraagd langskomen; snoepen van de sappige blaadjes, honing en stuifmeel verzamelen, pieren uit de grond halen, nestjes maken, ... ja zelfs gangetjes in de grond maken.
Maar als er een ding is waar ik niet tegen kan dan zijn het wel ratten, en dan zeker niet diegene die zo brutaal zijn dat ze zelfs een gat knabbelen in mijn compostvat.
Nu moet je weten dat ik echt niets van ratten moet hebben, mijn eerste reactie is dan ook eerder van de panische kant. En dat heeft alles te maken met een laat ik het omschrijven als een traumatische ervaring uit mijn kindertijd.
Toen ik zo'n 9 à 10 jaar was zat er bij ons in het houtkot een merel te broeden. Enthousiast liep ik er dan ook elke morgend naartoe. Maar enkele dagen nadat de eitjes uitgekomen waren en ik dus nog eens ging kijken stond ik bijna oog in oog met een grote muskusrat. Ik ben toen echt verschrikkelijk verschoten.
Gelukkig woont de grootvader van vrouwlief schuin over ons, hij heeft vroeger nog geboert en weet voor zulke situaties meestal wel raad.
Zodoende is het beestje ondertussen naar de eeuwige jachtvelden.
Nu ben ik meestal nogal vredelievend van aard maar voor deze maak ik graag een uitzondering.

'T ga nie goe me ons Elina!

Of ons Elina ook een afstammeling is van de Siberische toendrahoen dat zou ik niet kunnen zeggen. Maar wat ik wel weet is dat het nie zo goed me haar gaat de laatste tijd.
Een dikke maand geleden had ze last van vlooien of zoiets toch. Ze krapte al haar veren uit. Ze moest dan ook even in quarantaine en kreeg een anti vlooien behandeling. Het leek allemaal terug goed te komen en de veren groeide mooi terug aan.
Maar deze week betrapte ik ze al 2 maal 's nachts in de wei zittend in de ijskoude sneeuw. Vliegen in een boom of zo kan ze nog niet daar mist ze nog te veel veren voor. Maar wat ze nu buiten zit te doen? Het is me een raadsel; zou ze gepest worden of is ze het noorden kwijt in dat witte landschap of komen toch haar Siberische toendra-roets boven?
Trouwens de naam Elina heeft zoonlief gekozen. 'T is te zeggen toen we aan het nadenken waren over een naam voor de baby vond hij dat als het een meisje was ze zeker Elina moest heten. Euhm, daar waren we nu niet echt wild van. Zodoende, een goei compromis zou ik zo zeggen.

Wie zoekt, die vindt!

En hoeveel vogeltjes tellen jullie hier? Echt zonder overdrijven kan je er hier soms bijna zo'n 30 ineens zien net of we een oase in de woestijn zijn. Ze komen ook ineens met z'n allen; de mezen, mussen, vinken, ... in plaats van rustig te wachten tot den troep weg is.

Gelukkig doen ze nu het wat aan het dooien is weer gewoon wat ze moeten doen, namelijk zelf op zoek gaan naar eten;

snel, gezond en lekker

Het zelf kweken van kiemen is een echte aanrader voor de winter als er weinig uit de tuin te halen valt. Het is gemakkelijk en gaat snel; na 7 tot 15 dagen kan je ze oogsten. En bovendien zijn de jonge scheutjes zeer gezond vanwege hun hoge gehalte aan vitamine B en C en ijzer.


Er zijn velerlei manieren om kiemen te kweken; in bokaaltjes, op keukenpapier, gezaaid in potgrond, ... . Iedere methode zal een andere kiemsmaak opleveren; in een bokaaltje zijn de kiemen kleiner met een zachte smaak terwijl een kiemtoren een grotere oogst geeft met een pittige kiemsmaak.


Let er op dat je ze op een niet te warme plaats zet, anders beginnen ze te rotten en natuurlijk moet je ze water geven.
Tuinkers en sojascheuten zijn de meest vertrouwde kiemen. Toch zijn bijna alle groentegewassen als kiem te telen denk maar aan witte en rode kool, mosterd, luzern, basilicum, prei, boekweit, fenegriek, sla, bonensoorten, ... .
Tomaten- aubergine- en paprikazaden leveren giftige kiemen op en zijn dus niet geschikt voor consumptie.
Ergens las ik dat het afgeraden wordt gangbare zaden die voor de buitenteelt dienen te gebruiken omdat ze behandeld zijn met kiemremmende of schimmeldodende middelen, maar dat heb ik zelf nog niet getest.

winterslaap

Eerder schreef ik al over de 2 vlinders die in ons kippenhok of beter gezegd kippen-konijnenhok overwinteren. Eén daarvan heeft wel een zeer handig plekje uitgekozen; hij zit namelijk onder de plank die ik bovenop Flappie's hok gemonteerd heb. De bedoeling van deze plank is om te voorkomen dat de kippen het konijnenhok als zitstok gaan beschouwen en de boel onder ... .
Zodoende geven wij onze Flappie al enkele maanden heel voorzichtig eten; de plank wordt voorzichtig verwijderd en zo neergezet dat de vlinder ongestoord kan verder slapen. Nu vraag ik me al enige tijd af of het kwaad kan het beestje te verzetten.


Aan zijn vleugels te zien is het een gehakkelde aurelia maar heel zeker ben ik daar niet van misschien is hij toch niet genoeg gehakkeld en dan zou er ook een zilveren c vormig vlekje op de onderkant moeten zitten.

brrrrrrrrrrrrrr, mooi koud³

Hoe is het zover kunnen komen?

Wie mij enkele jaren geleden had gezegd dat ik een blog zou hebben over een ecologische tuin, had ik niet geloofd, nee daar zou ik zelfs eens goed mee gelachen hebben.

Niets wist ik van tuinieren, laat staan dat ik er enige handigheid in had.

Maar nu is het dus wel zover.

Hoe is het dan zover kunnen komen?

Zelf hadden we thuis 2 kippen en ik weet nog wel goed dat ik het kippenhok vaak proper maakte, de eitjes uit ging halen, en de ren opkuiste.

Ook hadden we een moestuin die elk jaar een beetje kleiner werd. Ik herinner me dat er veel aardappelen stonden en dat we eens met allen erwtjes aan het peulen waren.
We hadden ook wat rode bessen-struiken, en rabarber die we verorberden met suiker in een koffiefilter. Er stonden ook 2 fruitbomen waartussen we de hangmat hingen.

We hadden wel een vrij grote tuin waar het echt leuk spelen was.

Ik was natuurlijk ook bij de scouts, waar het buitenleven centraal staat en de voorliefde voor wandelen die daarop volgde.

Na mijn studententijd in Antwerpen bleven we plakken op "het Zuid"; in een appartement op het eerste verdiep zonder terras maar wel met de mooiste bloembakken van 't Stad (ik weet nog goed dat iemand dat naar boven riep). We trokken er dikwijls op uit om te wandelen en verbleven vaak in de Ardennen waar mijn schoonouders een huisje hebben.

Omdat we aan kindjes wilden beginnen verhuisden we terug naar de Kempen. We woonden eerst in een huis met een geweldig betegelde koer. Daar kwamen de groene vingers van vrouwlief naar boven en ze zette heel de koer vol met planten in potten.

Enkele jaren later kregen we de kans om te gaan wonen in het ouderlijk huis van vrouwlief. Na eerst binnen alles opgefrist te hebben kwam de tuin aan bod.

Het voordeel van zo'n tuin is dat er heel wat volgroeide bomen, struiken en planten in staan; hetgeen je goed vind laat je staan en de rest kan je veranderen.

Er waren al hele mooie stukken in onze tuin, heel natuurlijk. Maar algemeen gezegd vond ik het er veel te groen, er moesten veel meer bloemen in komen en de uitheemse planten zonder enige natuurwaarde wilde ik ook verwijderen.

Dat is een proces dat nog altijd bezig is.

Daarbovenop is het aangrenzende perceel van zowat een halve hectare van de grootouders van vrouwlief.
Al doende leert men, is een spreekwoord dat bij mij in dit geval zeker van toepassing is. Soms vloog ik erin zonder na te denken of me eerst grondig te informeren en dan maak je natuurlijk (beginners) fouten zoals planten die in de volle zon moeten staan in de schaduw zetten, of planten in een tuincentrum aankopen zonder plan wat ermee te doen, planten die veel te hoog en breed worden naast een padje zetten, de electriciteit doorschuppen (oei oei toen was't crisis), tomatenplanten veel te dicht op elkaar zetten, aardappelen onderspitten in plaats van ze aan te aarden (durft niet te lachen hé) en zo kan ik nog wel even doorgaan.
Zo ben ik dus een aantal keren flink tegen de muur gelopen. Maar inderdaad al doende leert men van schaai en schande.

Daarbovenop ben ik erg veel beginnen lezen, alle boeken die ook maar te maken hadden met ecologisch tuinieren bestelde ik bij de bib en las ik van voor naar achter en omgekeerd. Sommige heb ik ondertussen zelfs al eens voor de tweede keer gelezen.

Ook ben ik lid geworden van Velt, ging naar vergaderingen en tuinbezoeken.

En zo komt het dus dat ik ondertussen al wel iets weet.

En dan ben ik met deze blog begonnen om mijn passie met jullie te delen, om reacties te krijgen en bij te kunnen bijleren.

lichtjes in deze donkere dagen

sneeuwbloemen

Voila ziehier één van de redenen waarom je uitgebloeide bloemen gewoon moet laten staan.

gele rode kornoelje

Deze gele en rode kornoelje geven op deze witte dagen ook wat extra kleur.

vlinder-of spinnen- of insecten-huisjes

Om veel vlinders in de tuin te lokken moeten uiteraard planten gezet worden die gul zijn met nectar zoals de vlinderstruik (aanwezig), beemdkroon, hemelsleutel (aanwezig), grote kattestaart (aanwezig), echte valeriaan, koninginnekruid, lavendel (aanwezig), blauwe knoop (aanwezig), ijzerhard (aanwezig), marjolijn (aanwezig), kattekruid (aanwezig), ... .
Maar ook waardeplanten voor de rupsen zijn nodig zoals koolsoorten en andere kruisbloemigen zoals damastbloem en koolzaad, oost-indische kers (aanwezig), look-zonder-look(aanwezig), pinksterbloem, judaspenning(aanwezig), brandnetels (aanwezig).

Maar er zijn nog meer voorwaarden die het voor vlinders aantrekkelijker maken om een tuin aan te doen. Vlinders houden van een zonnige plekje waar de wind niet al te veel kans krijgt en met de nodige beschutting.
Ze verkiezen een gevarieerde begroeiing met veel structuurvariatie. Met bomen, struiken, klimplanten, hagen en heggen geef je structuur aan je tuin.
Binnen enkele jaren hoop ik dan ook dat mijn heg hier een serieuze stimulans kan geven.

Maar de nodige overwinteringsplekjes voor eitjes, rupsen, poppen of volwassen vlinders zijn ook nodig. Ze houden zich graag op onder oude bladeren (laat die dus liggen!), in de grond (dus niet te veel omwoelen), holle bomen, klimop, schuurtjes, zolders en houtstapels.
In mijn kippenhok heb ik al 2 vlinders ontdekt!
Er zijn tegenwoordig zelfs vlinderoverwinteringskastjes te koop, al is het nut daarvan bediscussieerbaar. Door de verticale sleuven kunnen vlinders een ongestoord rustplekje opzoeken voor de nacht en voor de winter. In praktijk blijkt dat voornamelijk spinnen en allerhande kleine insecten de weg naar de vlinderkasten vinden, maar dat je er zelden een vlinder in ziet.

In ieder geval heb ik een creatief vrouwtje die voor mij deze huisjes heeft gemaakt.
En als ze dan niet nuttig zijn dan zijn ze toch heel erg mooi.

drie sterren resto

Afgelopen weekend heb ik ook de voedertafel opgesteld, en dat is duidelijk niks te vroeg. Het nieuws ging duidelijk als een lopend vuurtje rond want we kregen al vele gevleugelde vrienden over de vloer; niet enkel aan de voedertafel, maar ook aan de mezenbolletjes en de silo met pinda's.


En voor de merels leg ik een opengesneden appel, die zoals je ziet helemaal leeggegeten wordt. Gelukkig blijven ze nu van onze sierappeltjes af die voorlopig nog de bak met bloembollen wat opfleuren.


We zagen hier al heel wat koolmezen, pimpelmezen, huismussen, heggemussen, kuifmees, turkse tortelduiven, merels, roodborstje, boomkruiper en zelfs een vlaamse gaai kwam een pinda halen.
En ineens zat de torenvalk daar ook op de loer, maar toen hij me zag ging hij er vlug vandoor. Dit jaar zie ik hier ook opvallend veel eksters rondvliegen.

De bolster

De meeste vaste planten kunnen met succes uit zaad gekweekt worden, het is in ieder geval de goedkoopste manier om aan nieuwe planten te geraken.
Ok, je hebt er misschien wat meer werk en geduld mee maar het geeft je wel erg veel voldoening.
Bovendien leer je de planten als zaailing heel goed kennen wat je enorm kan helpen eens ze in je tuin staan en zich beginnen uitzaaien.
Aangezien wilde planten ook meestal met velen bij elkaar staan, kan je zo ook sneller een groep maken wat een natuurlijker aanzien geeft.
De bakjes die ik hier gebruik heb ik enkele jaren geleden geërfd. Toen had ik er nog geen idee wat ik ermee ging aanvangen maar ondertussen ben ik er maar wat blij mee.
De zaadjes die ik hier heb gezaaid komen van de bolster; een biologische kweker van plantenzaden uit Nederland. Hun aanbod vind je hier.

Wat groeit er hier;
Akkerklokje/ Campanula rapunculoides
Het is een sterke plant met lange bloemstengels vol blauwe klokjes.
bloeit van juni-augustus, hoogte 70 cm
Perzikbladig klokje/ Campanula persicifolia
Lichtblauwe bloemen aan lange stelen.
bloeit in juni-juli, hoogte 70 cm
Kogeldistel/ Echinops bannaticus Sterke distelachtige plant die met zijn kogelronde violet-blauwe bloemen vlinders aantrekt. bloeit van juli-september, hoogte 90 cm
Grote kaardebol/ Dipsacus fullonum Deze stevige gestekelde plant met lila bloemetjes is een echte bijen- en hommelplant? De stekelige bloemhoofden van de nauw verwante weverskaarde werden vroeger gebruikt voor het kaarden van wol. bloeit in juli-augustus, hoogte 150 cm
Wilde akelei/ Aquilegia vulgaris
kort gespoorde donkerblauwe bloemen
bloeit in juni-juli, hoogte 60 cm
Verder heb ik nog
Paarse morgenster/ Tragopogon porrifoliusDeze tweejarige plant opent alleen 's morgens zijn paarsblauwe bloemsterren.
bloeit van mei-juli, hoogte 100 cm
en Tijm/ Thymus vulgaris rechtstreeks uitgezaaid.

Valt het op dat ik een voorliefde heb voor blauw?

snoeien geblazen

Volgens mijn vader is het nu het ideale moment om te snoeien. Hij baseert zich hiervoor op het boek "In harmonie met de maan". Dit is een boek vol toepassingen van de maankalender in het dagelijks leven. Woensdag was het volle maan en in de week die daarop volgt spreekt men van afnemende en dalende maan en daardoor zouden struiken en bomen nu het minste hinder ondervinden van een snoeibeurt. Aan het werk dus.

Een uitgebreide bespreking vind je hier.
Met zelfs het ideale moment om onkruid te wieden dat nooit meer terug komt!!!

vingerhoedskruid

In tegenstelling tot zoveel wilde planten is vingerhoedskruid/Digitalis purpurea fors en opvallend van gedaante. Het is een must voor iedere wilde planten-tuin en eens in je tuin zaait het zich vrolijk uit.

Het is een tweejarige plant die het zowel in de zon als in de half schaduw goed doet.
Ik heb meestal de gewoonte om enkele zaailingen in het najaar wat te groeperen, dat geeft een mooier zicht het volgende jaar als ze bloeien.
De zaailingen zijn heel gemakkelijk te herkennen en met een beetje water de eerste dagen slagen ze snel aan.
Nu heb ik hier nog wat zaad liggen dus als ik er iemand blij mee kan maken dan mag je me altijd een ruil-voorstel doen.

heg; de soortenkeuze

Dit is het zicht dat we hebben vanuit de keuken en ons terras. Nu al de maïs van de omliggende velden weg is hebben we terug een open uitzicht en dat is echt wel fijn.
Het geeft toch een heel ander gevoel zo'n uitzicht te hebben en zeker in de herfst/winter de silhouetten van de bomen te zien. Voor alle duidelijkheid het groen stuk is van ons en dat mag je zowel letterlijk als figuurlijk nemen wat van de buur-boeren niet gezegd kan worden.
De wind heeft hier over enkele kilometers vrij spel en het kan hier dus serieus hard waaien. Bovendien is er vanaf de straatkant (ook al passeert er niet zo heel veel volk) wel een serieuze inkijk.
Twee goede redenen om bovenop de natuurwaarde te kiezen voor een heg.
Zoals ik al eerder schreef koos ik voor planten voor een hoge heg; tot 8 meter hoog. De heg bestaat uit;

krentenstruik/Amelanchier lamarckii
De eetbare vruchtjes zijn rijp in augustus.
gewone hazelaar/ Corylus avellanaDe mannelijke, sierlijke katjes verschijnen van augustus tot april. De vrouwelijke bloempjes zijn erg bescheiden klein en rood en bloeien van februari tot maart. Vogels en kleine zoogdieren zijn verzot op de heerlijke nootjes. Er komen zo'n 70 soorten insekten op af.

eenstijlige meidoorn/ Crataegus monogynaMeidoorn is een goede basis voor elke heg; hij groeit goed dicht en zit vol dorens. In mei wordt de ganse struik bedekt met een overvloed aan witte bloemen. De bloemen verspreiden een sterke zoete geur en worden vooral bezocht door insecten met een korte tong; vliegen en bijen. De dieprode bessen zijn erg hard en rauw niet eetbaar maar er kan confituur van gemaakt worden. De vogels eten ze pas laat in de winter.

sporkehout/ Frangula alnusDe blaadjes verkleuren opvallend geel in de herfst. Zowel de knoppen als de bloemen zijn klein . Het is echter een belangrijke nectarplant voor bijen aangezien de plant erg lang bloeit nl van mei tot de herfst. De vruchtjes zijn eerst geel, vervolgens rood en bij rijpheid zwart en een lekkernij voor vogels.

sleedoorn/ Prunus spinosaBloeit voor het uitlopen van de bladeren heel vroeg in maart/april met uitbundig witte bloemen. Laat in de zomer verschijnen de blauwpaarse pruimpjes die er heerlijk uitzien maar zeer wrang smaken totdat ze een keer bevroren zijn. Je kan er jam van maken of ze inmaken in jenever.

gelderse roos/ Viburnum opalusBloeit in mei juni met witte bloemschermen die zweefvliegen aantrekken. Geeft later glanzende rode besjes in een trosje.

gewone vlier/ Sambucus nigraVlier is een zeer decoratieve struik. Ze bloeit na meidoorn en leisterbes en zorgt daardoor in menging voor een lange bloei. Bloeit in juni-juli met grote witte schermen. Je kan er thee van zetten. In de herfst hangen er zware trossen zwarte bessen naar beneden, die graag door vogels gegeten worden. Je kan er jam of sap van maken.

wilde lijsterbes/ Sorbus aucupariaDe witgele bloemschermen bloeien in mei en geven diep oranjerode bessen in de zomer. Er komen zo'n 30 soorten insekten op af.

bijna sinterklaas

Droom ik al zo lang van verse ijzerhard voor de thee en dan ineens blijkt die maar enkele muisklikken verwijderd te zijn. Zie maar eens hier.
Ineens een bestelling gedaan en ik vrees dat ik me weer niet heb kunnen inhouden;
-heemst/ Althea officinalis
-smeerwortel/Symphytum officinale
-ijzerhard/ Verbena officinalis
-teunisbloem/ Oenothera biennis
-koningskaars/ Verbascum thapsus
-chinees bieslook/ Allium tuberosum (die heb ik er speciaal bijgezet omdat Anne tanne er dit over schreef)

'T is volgende week sinterklaas dus mag ik mezelf toch ook eens verwennen hé.

heg

Op deze foto zie je (allé met goede bril misschien) onze heg aan de straatkant. De beplanting is 1 jaar oud.
Zoals je ook ziet heeft de gemeente letterlijk alles weggemaaid wat in en naast de sloot stond inclusief insekten, planten en zaad!
de theorie;
Een heg is een aanplanting van uitgegroeide struiken die niet of nauwelijks worden gesnoeid en die traditioneel worden gebruikt als perceelsafscheiding langs weilanden en akkers.
Ze zijn rijk aan bloesems, zaden en vruchten en bieden schuilplaatsen, nestgelegenheid en voedsel aan vogels en insecten.
Heggen vormen ook dikwijls de laatst verbindende schakel tussen de verschillende woongebieden van dieren die geïsoleerd zijn komen te liggen en worden daardoor dankbaar gebruikt door padden, egels en andere kleine zoogdieren.
Zij bieden ook onderdak aan veel wilde planten die wel houden van zo'n ruig hoekje.
Vooral een heg bestaande uit verschillende soorten struiken is een van de belangrijkste levensgemeenschappen in de tuin. Ze levert niet alleen de grootste variatie aan voedsel op maar ziet er daarenboven nog het meest natuurlijk uit.
Een heg vormt ook een goed zicht- en windscherm, iets wat wij hier ten zeerste appreciëren.
Je kan de hoogte en de breedte van je heg zelf bepalen door de soortenkeuze. Zelf heb ik gekozen voor planten voor een hoge heg; tussen de 3 en de 8 meter. De onderlinge plantafstand in de rij bedraagt dan 2 meter en ik heb ze ook 2 meter van de perceelsgrens geplant, kwestie van de omliggende boeren te vriend te houden.

Om onkruid de baas te kunnen blijven maak ik in een stuk karton een snee met in het midden een opening (duidelijk hé). Dit leg ik dan als een kraagje rond de plant en daarop doe ik voor het zicht houtsnippers die ik in het containerpark haal.
Het eerste jaar snoei je de heg ook best sterk in. Hij wordt dan dikker aan de basis en zal twee keer zo sterk uitgroeien en scheuten vormen onder uit de stam. Ook wordt er dan meer energie besteed aan de vorming van wortels.
Vorig jaar plante ik al zo'n 40 meter heg aan en die vul ik dit jaar nog eens aan met zo'n 20 meter. Over de planten in de heg meer in een volgend berichtje.

ondertussen in de moestuin

Het is ondertussen eind november en in de moestuin staat er nog altijd wat te groeien; broccoli, prei, selder, winterwortelen, pastinaak en spruiten.


Maar zoals je hierboven kan zien staat er ook nog wat groenigheid speciaal voor de winter. Velen denken dat er in de winter niets meer te halen valt uit de tuin en dat is jammer, want zo'n lekker fris groen blaadje uit eigen tuin smaakt dan heerlijk.
Veldsla heeft weinig last van de strengste vorst of zelfs een pak sneeuw kunnen ze goed verdragen. Ook winterpostelein is zo'n plantje dat heel wat koude kan weerstaan.


Rucola en koriander heb ik ook gezaaid maar die hebben toch een meer beschut plaatsje nodig.

Wil je van al dat groens in de winter genieten dan moet je zaaien in augustus.

Vergeet dus bij je velt zadenbestelling ook niet deze winterse vitaminen.

Salvia sclarea

Een stekje dat ik kreeg op een velt tuinbezoek. Het stond eigenlijk al enige tijd buiten af te harden maar toen het enkele weken geleden vroor hing het helemaal slap. Dus heb ik het maar vlug terug in de veranda gezet waar het zal blijven staan tot volgend voorjaar om uitgeplant te worden.
Scharlei is een tweejarige forse plant met grote mooie lichtblauwe bloemen en grote behaarde bladeren. Het haalt een hoogte van 100 cm en bloeit van juni tot september.
Het heeft een opvallende geur die doet denken aan lavendel en geranium en wordt daarvoor gebruikt in etherische oliën. Maar ook in desserten zou het lekker zijn. Ik moet nog eens nadenken waar ik het ga uitplanten.

zaad en bollen

Nee het gaat hier niet om geestes-verruimende middelen, maar wel degelijk over planten. Ik had enkele plantjes van de tuinjudaspenning/Lunnaria annua op een schaduwrijke plaatsje in de tuin staan, tussen de klimop.


Nu is één van mijn favoriete bezigheden in de tuin het verzamelen van zaad en het uitzaaien ervan. Zo heb ik dit jaar de judaspenning zich kwistig laten uitzaaien. Ondertussen priemen door de klimop al ettelijke plantjes, dat belooft dus kleur te geven in de anders o zo groene klimop. Bovenop de vroege bloei en de sierlijke zaaddozen is de judaspenning een plantje waarop de vlinders graag afkomen en het verschaft de rupsen ook voedsel.
Het is een waardeplant voor het oranjetipje, groot en klein koolwitje en klein geaderd koolwitje.

Allemaal eigenschap die ik ten zeerste waardeer in mijn natuurlijke-rijke tuin.
Ook heb ik zaadjes in mijn kweekpotjes gezaaid (de kiemtijd duurt wel erg lang, ik dacht echt dat het niets ging worden), deze zijn ondertussen al enkele weken uitgeplant en zijn precies goed aangeslagen.
Hierbij heb ik boshyacinten/Hyacintoides hispanica geplant, ze zijn het toonbeeld van verwilderingsbollen en bloeien tegelijk met judaspenning en kleuren daar erg mooi bij.
Ook de Scilla Siberica/oosterse sterhyacint is een typische verwilderings-bol en heb ik dit jaar ook geplant.
Ik heb trouwens nog wat zaad liggen van de judaspenning als iemand geïnteresserd is om zaadjes te ruilen mag je altijd een voorstel doen.

Laat het voorjaar maar komen voor terug wat kleur in de tuin.

het ultieme herfstgevoel

Ik ben een absolute paddenstoelen leek maar ik vind het wel bijdragen tot het ultieme herfstgevoel. Mocht je weten om welke soort het hier gaat en of ze eetbaar zijn (dat zou helemaal leuk zijn) dan mag je dit altijd laten weten.

een bloemenakker

Zoals je kan zien zag het er deze zomer prachtig uit, allé dat vind ik toch.
Ik had nog een grote open plek in de bloemen border naast de oprit en zaaide er eenjarigen; gele ganzebloem/Chrysanthemum Segetum, bolderik/Agrostemma githago bij een achtergrond van zonnebloemen.
Ondertussen ziet het er niet zo fraai meer uit moet ik zelf toegeven.
De vogeltjes hebben de zonnebloemen ondertussen helemaal leeggesmuld en wat rest zijn dus verdroogde zonnebloemen en ook de andere eenjarigen maken een verdroogde indruk. Daarbovenop kwam nog dat de gele ganzebloemen zo extensief waren dat ze ook een heel aantal van mijn aangeplante planten overwoekerden en het is dus afwachten of die volgend jaar terug opschieten. Ondertussen ben ik wel in het bezit van 2 emmers bomvol zaad van gele ganzebloem, bolderik en klaprozen/Papaver rhoeas, die elders in de tuin groeiden.



Aangezien ik door gezinsuitbreiding mijn moestuin volgend jaar heel wat beperkter wil houden heb ik daar nog een serieuze lap grond over.
De theorie;
Een bloemenakker heeft de meeste slaagkansen op een niet te voedselrijke zandbodem.
Je zaait de eenjarigen in zonder graslandplanten en naargelang het zaad heb je verschillende zaaimomenten;

Winterharde eenjarigen zijn voornamelijk de inheemse soorten zoals bolderik, korenbloem/Centaurea cyanus, klaproos, echte kamille/Matricaria chamomilla en voederwikke-Vicia sativa. Je kunt deze soorten zaaien in oktober eventueel samen met graan zoals winterrogge, wintertarwe of spelt. Maar je kan ook gewoon wachten tot in de lente en ze zaaien met tarwe, gerst of wilde haver. Ze bloeien dan ook later.

















Daarnaast heb je nog de halfwinterharde eenjarigen, het zijn uitheemse soorten waartoe oa de gele ganzenbloem en de slaapbol/Papaver somniferum behoort. Deze zaai je vanaf eind maart.









En dan zijn er nog de niet winterharde eenjarigen met allemaal uitheemse soorten zoals cosmos, afrikaantje, ... .

Het inzaaien gebeurt op naakte grond en je zaait best zo dun mogelijk, je kan hiervoor het zaad best vermengen met los zand.
Na het zaaien moet je de zaden licht inharken. Begieten is niet echt nodig (en bovendien niet echt ecologisch (als je kraantjeswater gebruikt) en tijdrovend) , het zaad kan rustig wachten op de juiste omstandigheden om te kiemen.

De bloemenakker groeit op verstoorde bodem, dus je moet deze jaarlijks verstoren net als echt akkerland. Je maait eerst het geheel af en werkt het daarna onder ofwel in oktober ofwel in maart.

Als je dit zo leest dan snap je toch niet dat er niet meer mensen een bloemenakker aanleggen; ok je hebt er werk mee bij de aanleg maar dan ben je toch verzekerd van enkele maanden plezier. En eens je vertrokken bent heb je steeds nieuw zaad voor handen.

Het resultaat zou er zo kunnen uitzien;