Heeee pssst

Voor wie er nog aan moest twijfelen; kabouters bestaan echt. We kwamen ze vandaag tegen!

Op het eerste gezicht; maart

Dan zitten we ineens alweer in maart, en wie weet roert ie nog eens goed met zijn staart. Maar voorlopig geniet ik toch volop van al die lentekriebels. Heerlijk die krokusjes en sneeuwklokjes, de eerste bijen en hommels, de merels die achter elkaar aan trippelen. Omdat ze vanuit mijn ander standpunt minder zichtbaar zijn heb ik efkes een klein beetje valsgespeeld. Voor wie zich toch wil oriënteren; kijk op het ander standpunt. Deze foto ligt net achter de grote buxus-bol. Ik nam maandag al wat foto's, maar tegen woensdag waren er alweer een hele hoop bloemen bijgekomen en mocht ik alles nog eens overnieuw doen. Waarschijnlijk staat het hier binnen een paar dagen nog voller, olé!

De sneeuwklokjes moet ik dit jaar maar eens wat verplanten, die staan daar zo tegen en tussen die gele kornoelje dat ze te weinig opvallen. En 't zijn nog zo'n schoontjes!

Ik tuinier voor de natuur

Komt hier maar eens kijken se mannekes. Want de eerste biekes van het jaar zijn hier ten tuine natuurlijk-rijk al wakker geworden. Heerlijk vind ik dat. Want een tuin op zijn eigen kan heel mooi zijn, maar een tuin die bruist van het dierenleven dat is voor mij pas een geweldige tuin. En daarom tuinier ik dus niet alleen voor mezelf, maar ook voor de natuur!


En hoe doe je dat dan vraagt u zich misschien af. Awel moeilijk is dat niet. Om veel insectensoorten aan te trekken moeten we zorgen voor veel afwisseling in de begroeiing; bloemrijke graslanden, struikgewas en bomen of als het kan een echt bos. Hierdoor krijg je een tuin waar veel insectensoorten op afkomen, waar ongewervelde dieren zoals spinnen ook een plekje vinden, waar vogels een nest kunnen bouwen en voedsel vinden voor hun kroost.

Je moet weten dat er maar weinig bloemen die bij alle insecten in trek zijn. Veel plantensoorten zijn min of meer gespecialiseerd op bepaalde insecten-groepen.
Zo worden lipbloemige soorten zoals kruipend zenegroen/Ajuga reptans, dovenetel/Lamium, gewone brunel/Prunella vulgaris en salie/Salvia vooral door hommels bezocht. Met hun lange tong kunnen ze gemakkelijk aan de nectar van diepe bloemen komen. Nog goede hommelplanten zijn onder andere akelei, vingerhoedskruid, smeerwortel, geranium-soorten, salie, klaproos, kogeldistel, zonnebloem, rode zonnehoed, herfstaster, stokrozen, dovenetel, longkruid en helleborussen.

Vliegen bezoeken dan weer vooral schermbloemige zoals wilde peen/Daucus carota, fluitenkruid/Anthriscus sylvestrus, berenklauw/Heracleum sphondylium en zevenblad/Aegopodium podagraria.

En zo houden vlinders dan weer van andere planten. Om veel vlinders in de tuin te lokken moeten uiteraard planten gezet worden die gul zijn met nectar zoals de vlinderstruik, beemdkroon, hemelsleutel, grote kattestaart, echte valeriaan, koninginnekruid, lavendel, blauwe knoop, ijzerhard, marjolijn en kattekruid.
Maar ook waardeplanten voor de rupsen zijn nodig zoals koolsoorten en andere kruisbloemigen zoals damastbloem en koolzaad, oost-indische kers, look-zonder-look, pinksterbloem, judaspenning en brandnetels.
Maar er zijn nog meer voorwaarden die het voor vlinders aantrekkelijker maken om een tuin aan te doen. Vlinders houden van een zonnige plekje waar de wind niet al te veel kans krijgt en met de nodige beschutting. Ze verkiezen een gevarieerde begroeiing met veel structuurvariatie. Met bomen, struiken, klimplanten, hagen en heggen geef je structuur aan je tuin.

We streven dus naar variatie in de begroeiing waardoor alle insecten aan hun trekken komen.

Nu is het niet alleen een kwestie van de juiste planten te kiezen, het is ook een kwestie van ervoor te zorgen dat er altijd wat bloeit. In de lente en zomer is dat meestal niet zo'n probleem; dan is er vaak keuze te over. Maar in het vroege voorjaar en in de late herfst is het vaak heel wat moeilijker voor al die beestjes om aan nectar te geraken. Plant daarom voor het vroege voorjaar bloembollen zoals winterakoniekjes, sneeuwklokjes en krokussen of wat dacht je van helleborissen en longkruid. Voor het najaar zijn er onder andere de hemelsleutel, de asters en de klimop.

Efforke²

Allé se we vliegen er weer eens in. En dat deed ik al meteen door een super topplantje voor de winter te zetten; de Prunus x subhirtella "Autumnalis". Misschien ook een tip voor onder de appelboom!
Deze Japanse sierkers, is een echte winterbloeier met witroze bloemekes. Vaak begint hij al in november te bloeien, en dat kan zo doorgaan tot maart/april, behalve als het vriest natuurlijk.


En waar zette ik dat boomke. Awel komt maar eens mee kijken se. Een tijdje terug stond dat hier aan de rechterkant nog vol met dennenbomen. Ge moet daar zeker eens gaan kijken want het verschil is behoorlijk verbluffend.   

En enkele efforkes later is dat daar dus zo kaal als iet en staat mijnen moestuin terug te blinken in de zon. En op die kale plekskes kunnen we dan weer wat nieuws zetten hé. Op de foto is het niet zo goed te zien, misschien moet je er eens op klikken dan krijg je hem in het groot. Maar ik zette daarrond ook een gebogen haagje van beuk. De bedoeling daarvan is vooral dat je vanop de straatkant niet meteen al mijn schoon legumen ziet staan. Ons huis staat aan de overkant van dat straatje en zo hebben wij dus heel de winter zicht op zo'n schoon bloeiend boomke.

Ik hoor het u al zeggen "heeft diejen daar nu plastic op zijnen moestuin liggen". Ja mannekes ik weet het, daar is niks ecologisch aan en ook nog eens kweeniehoemottig maar soms is het nodig om wat tijdsbesparende maatregelen in te voeren. En zodoende mogen jullie daar van zeggen en denken wat jullie willen, ik ga me daar dus niet schuldig over voelen!

En kijkt dan hier ook maar eens naar; nog een efforke. Ideaal voor als ge zo niet weet wa doen!

Batterijkes opladen

De kans is groot dat jullie mij nu allemaal gaan uitlachen als softie! "Eén efforke en dan moeten de batterijkes al opgeladen worden of wa". Hela 't is vorige week nog Valentijn geweest hé, iets waar ik trouwens blogsgewijs bij de anderen weinig over gelezen heb, en toch ook een kwestie waar efforkes voor moeten gebeuren! En dus trok ik er met mijn Madame voor 3 daagjes op uit. Eerst een dagske Maastricht, we hadden echt geen rustigere periode kunnen uitkiezen, alaaf! Man wat een gekte!
Om vervolgens nog wat verder af te zakken naar het Zuid-Limburgse Mergelland. Om daar op het krijtlandpad, een streek GR wandelpad, te gaan wandelen. Enkele jaren geleden waren we al aan dat pad begonnen en dat was ons zo goed meegevallen dat we nog meer van dat wilden. Wat wil je, zoveel afwisseling; grindpaden op het glooiende plateau, steile bospaden, holle wegen, voetsporen door veld en weide. Om nog maar te zwijgen van de prachtige vakwerkhuizen, mergelgroeven, kastelen en Mariabeeldjes.
Bovendien verbleven we deze keer in een schitterende bed & breakfast in Slenaken; home at the end of the world. Een schitterende plek met een schitterende tuin die ik jullie ten zeerste kan aanraden. Man ik moet dringend wat meer gebruik gaan maken van mijn blog, sta ik hier zomaar voor niks reklame te maken.


Terwijl we aan het wandelen waren werden we verrast door een pittige sneeuwvlaag. Wat alles nog meer deed schitteren! Even had ik het wel berekoud, maar een weg terug was er niet want onze auto stond zo'n 15 km verder. Gelukkig kwamen we deze berghut tegen waar we ons toch wat konden verwarmen.

En nadien was het puur genieten!

 

 

Een efforke

We gaan hier is efkes een serieus efforke doen hé. Dus houwde u maar vast want de komende week gaade hier omver geblazen worden van het achterstallige werk dat in een mum van tijd niet meer achterstallig maar voorstallig of hoe zegde dat gedaan zal worden. En dat dat nog straffe berichtjes op gaat leveren dat bewijs ik vandaag alvast. Alleszins dat is toch de bedoeling. Vooral doorlezen tot het einde en ge begrijpt helemaal wat ik bedoel. Let wel op moeste nu just begonnen zijn aan uw ontbijt, 4-uurtje of avondmaal dan raai ik toch aan om efkes naar iets anders te klikken. Dat is niet alleen goe voor mijn bezoekersaantallen, als ge nadien terug komt lezen tenminste, maar ook voor uwen apetijt. En komt achteraf niet klagen dat ik u niet gewaarschuwd heb hé!

2011 was dus een geweldig vruchtbaar jaar. Ik merk het niet alleen aan het gekwetter en getsjielp in mijnen hof maar ik heb daar dus ook echte bewijzen voor. Elk jaar ben ik immers genoodzaakte om mijn 3 grote lei-lindebomen te snoeien. En ik heb daar dus nog nooit zo'n groot aantal nesten in teruggevonden als dit jaar. 9 nesten mannekes, laat ons dus aannemen dat in elk nest zo'n 4 jongen grootgebracht zijn, en dan heb ik het nog niet eens gehad over een tweede legsel dat daar misschien is uitgekomen. Dat betekent dus dat er dit jaar zo'n 36 vogeltjes meer rondvliegen, min 2 dat zult ge straks zien. Dus 34 nieuw vogeltjes in en rond mijnen hof. Ge kunt u dus voorstellen dat als die 34 vogeltjes plus hun ouderparen, aah ja, zich dit jaar ook weer eens gaan vermenigvuldigen da maakt dan 34 plus 18 = 52 vogels. Dat geeft dus 26 koppeltjes maal 4 jongen = 104 vogels plus die er al waren natuurlijk. Dat maakt dat ik uitkom op een totaal van 156 vogeltjes op 2 jaar tijd. Ge kunt u dus voorstellen dat als die zich het jaar nadien weer gaan vermenigvuldigen en zoverder dat dat echt de spuigaten moet gaan uitlopen.
Gelukkig schreef ik al eens eerder over dat vermenigvuldigheidsprincipe; alhier meerbepaald, nee nee nu ben je al te ver! Je moet gewoon even klikken op de vorige alhier!


Ik kan daar echt verwonderd naar staan kijken, naar die nestjes die met veel zorg, compleet met mos, schapenvacht en paardenharen zijn bekleed,

 of met minder zorg werden opgebouwd.

 Gewoon wat takskes op elkaar gelegd; ge begijpt dat daar dus ongelukken van moeten komen hé.

Mijn geluk kan niet op

Wa is da hier toch allemaal joh. Eerst win ik een geweldig zadenpakketje uit Anne Tannes zadenbakje.

Om vervolgens weeral in de prijzen te vallen met een kaartenpakketje van fotografie Ilse.


Ik moet dringend met de lotto gaan meespelen, want wie weet wat valt er nog allemaal uit de lucht.

En ik kreeg daar van Anne Tanne nog wat tuinspreuken bovenop zoals;
"There are no gardening mistakes, only experiments." Janet Kilburn Philips

"My green thumb came only as a result of the mistakes I made while learning to see things from the plant's point of view." H. Fred Ale

Ne mens zou nog gaan denken dat Anne Tanne mij iets wil duidelijk maken ;-)

Gelukkig zijn er ook nog andere;
"God made rainy days so gardeners could get the housework done." Anon

"Flowers are my music" Sir Thomas Arnold

"Despite the gardener's best intentions, natura will improvise." Michael P. Garafalo

In elk geval nen dikke merci!

Mor allee

Verdikke toch, dat wit tapijt lijkt hier te smelten als sneeuw voor de zon. En 't zag er nog zo schoon uit! 

Brrrrrrrrrrr, mooie sneeuw

Los van allerlei redenen waarom je de tuin niet moet kaalscheren in november, is de reden "het wachten op de sneeuw", misschien wel de meest belangrijke.

Op het eerste gezicht, februari

Ik had het vorige maand nog gezegd; een dik pak sneeuw zou super zijn. Een dik pak is het wel niet geworden maar met een laagje poedersuiker zijn we ook al content. En wie weet valt er dit weekend toch nog wat uit de lucht, dat zou geweldig zijn!


Veel is er dus uiteraard niet veranderd, dus tok ik maar wat neer. Want onlangs leerde ik via de tuinscheurkalender een geweldig nieuw woord kennen; de kattenbaktuin. U kent ze wel; die tuinen vol met allerlei steentjes mijnsteen of graniet in allerlei kleuren met hier en daar een buxus-bol of wat grassen of bamboe erin. Het is het proto-type van de onderhoudsloze tuin. De tuinen die meedoen aan op het eerste gezicht zijn niet echt onderhoudsloos te noemen. Misschien zijn wij allemaal wel ouderwets en praten de kattenbaktuin-eigenaars even cynisch over ons als ze ons met onze kop tussen het groen zien hangen; druk in de weer om onkruid te wieden, hagen te snoeien, ... terwijl zij nog eens nippen van een glaasje rosé. Voor hen is de tuin er niet voor de planten maar voor de mensen.

Gelukkig lees ik in de tuinscheurkalender ook andere zaken zoals;
"Essentieel voor een tuin is in onze ogen de beplanting: de tuin moet een groene oase zijn, waarin je je thuis voelt en waarin je de natuur en de seizoenen sterk kunt beleven. Voor ons bestaat er niet een tuin zonder groen, of zonder planten." Fleur van Zonneveld en Eric Spruit

Of deze; "Bij het maken van een tuin streeft de architect naar een partnerschap met het rijk der natuur. In een prachtige tuin is de grootsheid van de natuur alom aanwezig, maar dan gereduceerd tot menselijke proporties en getransformeerd tot het efficiëntste toevluchtsoord tegenover de agressiviteit van het leven van vandaag."
Luis Barragan

Trop is te veel

Op één week tijd; de stofzuiger kapot, computer gecrasht, een droogkast die om de haverklap dienst weigert en dan ook nog dochterlief 3 dagen ziekenhuis wegens uitdrogingsverschijnselen door een ambetante virale infectie. U begrijpt dus wel dat ne mens daar af en toe, toch heel efkes het koppeke van laat hangen!


Maar lang heeft dat niet geduurd; zeker niet toen ze in de stofzuigerwinkel ons wisten te vertellen dat het ons eigen schuld is dat die stofzuiger stuk is gegaan. Ondertussen hangt er hier dus een blad in de kast; de ene filter vervangen na 4 stofzuigerzakken, de andere filter na 1,5 jaar. Daar moeten toch vodden van komen! Daarbovenop kwam dan ook nog dat ze in die winkel; we zullen hem vdb noemen. Een winkel waar ze er prat op gaan de laagste prijs aan te bieden of tenminste het verschil terug te betalen. Daar wisten ze dus eventjes te zeggen dat de prijs van onze nieuwe stofzuiger niet de laagste prijs is. We moesten maar eens wat rondkijken op 't internet of in de winkels en dan zouden we hem zeker goedkoper vinden en dan zouden ze ons dat verschil met veel plezier terugbetalen. Ondertussen heb ik hem al bijna 70€ goedkoper gevonden. Ik ga dus met veel plezier terug naar die winkel en zal hen dan ineens duidelijk maken dat ik de volgende keer rechtstreeks naar de goedkoopste winkel ga!

Mme natuurlijk-rijk recycleert

Als reactie op vorig berichtje kreeg ik al geweldige recyclage tips; hergebruik potgrond, gebruik wc rollekes als verteerbare zaaipot, plastieken taartdozen als serre. Oud snoeihout kan dienen als paadjes door de moestuin, rietjes gebruik je in een insektenhotel. Of wat dacht je van deze; koffiegruis houdt het compostvast geurvrij(er) of houdt mieren weg van sluipwegen rond het huis. Paletten aan een muur vastgemaakt is een perfect rek om je laarzen en werkschoenen uit de weg te zetten. Plastic flessen om wind te maken in mollenhopen of om planten indirect water te geven. En zakdoeken die kan je gewoon maken van versleten beddenlakens.
Maar mijn Madame die kan er ook wat van. Van een ouderwets deken maakt zij zowaar een hip gileke.


En ook al ziet zoonlief er op vorige foto misschien erg stoer uit. Hij blijft toch een klein hartje hebben. En vroeg of mama voor hem geen dino-knuffel kan maken. En daar kunnen mama's natuurlijk geen nee tegen zeggen. 'T was dan ook nog eens in een wip en ne flip gefixt. Dat noemen ze super mama zeker!

'T is crisis

Ik weet niet hoe jullie de crisis te lijf gaan; misschien spoelen jullie de wc alleen door als er bezoek komt, maak je de stofzuigerzak leeg zodat je hem kan hergebruiken, gebruik je dezelfde koffiepad twee keer, zweer je bij zelfgebakken bokes met zelfgemaakte confituur, spaar je kersenpitten om zelf kersenpitkussentjes te maken, gebruik je het kookvocht van de aardappelen de volgende dag voor in de soep, ga je op zaterdag met heel het gezin in hetzelfde badwater, ruil je onderling kleding, ... of weet ik veel welk geniale besparingsmaatregel jullie hebben ingevoerd. Of je nu last hebt van de crisis of niet het kan in elk geval geen kwaad om eens te bekijken waar er bespaard kan worden. Ook in het tuinieren zijn er talloze goedkope trucjes die geen geld kosten. Ik verzamelde vorig najaar zaadjes van de rimpelroos, stopte ze een aantal weken in de diepvries en nu staan ze dus in mijn veranda te kiemen.


Ook deze takken van de rode kornoelje staan in een emmer met water wortel te schieten.


Of wat dacht je van het vermeerderen van je bessenstruiken door stekken!
Of hebben jullie nog andere geniale tips?

Brrr , mooi koud

Ze stonden al eens op mijn face-book. Maar ik zet ze ook nog even hier; voor het archief. En anders is het alsof er helemaal niks van winter is geweest!

Geloof in mij

Familie daar moet ge het dus van hebben hé. Zitten wij gezellig tijdens de feestdagen bij elkaar vraagt mijn zus ineens wat er met haren druivenplant moet gebeuren. Ze heeft hem begin vorig jaar gezet en die is natuurlijk aardig gegroeid. Maar wat nu wou ze dus weten. Aha zei ik, dat is simpel, je moet die afknippen; zo'n 10 à 20 cm boven de grond zodanig dat er nog een stuk of 3 ogen overblijven. Mijn vader had dat natuurlijk gehoord en geloofde daar niks van, hij wilde dat eerst toch wel eens nahoren. Hallo nahoren, ik schrijf hier niet voor niks een half tuinboek bij elkaar hoor. En toevallig heb ik hier vorig jaar ook mijn druiven gezet dus ik heb het niet alleen vanuit de boekskes. Nahoren zeggen ze dan nog. Mijn zus nam het gelukkig voor mij op en snapte niet dat mijn vader mij niet geloofde.


Awel voor al die ongelovige Tomassen zal ik het hier nog eens klaar en duidelijk zeggen. De eerste drie jaar doe je van plantsnoei. Dit betekent dat je je druivenplant met een geweldige groeikracht gaat moeten temperen. Dit alles om ervoor te zorgen dat hij krachtige sterke scheuten gaat vormen. De eerste winter snoei je dus terug tot zo'n 10-20cm. De volgende winter laat je alles uitgroeien op één tak, zijtakken neem je weg, en in de winter knip je weer alles af op ongeveer 25-30 cm. Het volgende seizoen laat je weer alles groeien op één tak en knip je de groeitop weg in augustus. Tijdens de derde winter snoei je dan terug tot op 1 meter.
De volgende 4 jaren doe je dan aan vormsnoei; langs een hoge pergola, of langs een muur. Het is allemaal mogelijk. Elk jaar mag er 1 meter bijkomen tot ze uiteindelijk hun gewenste vorm bereikt hebben. Uiteraard bevestig je alles aan steunmateriaal.
Nadien volgt dan de jaarlijkse vruchtsnoei. Die kan lang of kort zijn afhankelijk van de gekozen vorm. Bedoeling is om alle vruchttakken van het afgelopen seizoen kort of lang terug te snoeien.

Je ziet het zus je hebt werk in huis gehaald.
ps je wacht best even tot de vorst voorbij is voordat je er enthousiast de schaar in zet.

De lente komt eraan

Neeje, nee! Ze moeten ons niet van de wijs proberen brengen door ons nog wat nachtvorst te geven. De lente komt eraan; ik voel het en ik zie het! Gedaan met grijze foto's! Altijd een heuglijk moment want dan kunnen we weer beginnen zoeken naar nieuwe bloemen en bollen die klaar staan om open te gaan. Bij ons Livia valt er nog niet veel te zien; maar ons Jelena die staat hier te pronken dat het niet meer schoon is. Voor alle duidelijkheid ik heb het hier over mijn toverhazelaars.


Op de sneeuwklokjes is het nog heel even wachten!


Maar kijk eens hier de eerste kro-kusjes komen al piepen!

Snoei geeft groei

De kerstvakantie zit erop, ondanks dat ik maar 4 dagen (van 24 uur welteverstaan) moest werken schoot er amper nog tijd over. Al die verplichte feestjes, de nieuwjaarsbrieven, nog wat shoppen en mijn deel als nieuwe man in de huishoudelijke taken en nog wat activiteiten voor de kinderen en het zat weer prop-vol. Niet dat het niet gezellig was, verre van. En zelfs leuke cadeautjes gekregen; mijn strip-collectie is weeral wat aangevuld, een mooi tuinboek en zelfs een 3 in 1 bon met kinderoppas, een wandeling en aansluitend lekker eten.
Maar toch, ze hadden me misschien beter een bon voor een tuinwerkdag gegeven. De weinige uren die nog overschoten gingen dus naar de hoogdringende werkjes. En op stip stond daar dus het snoeien van de fruitbomen. Ik had vooraf de theorie goed gelezen en zelfs met fluo aangeduid waarop ik moest letten, beetje streven. En dat waren toch heel wat puntjes. Snoei mag dan wel groei geven, maar ook stress; het uitkiezen van 3 gesteltakken, bij peren 4. Het geheel inkorten tot minstens 2/3 of zelfs de helft. Daarenboven nog erop letten dat de gesteltakken op verschillende hoogte staan, gelijkmatig verdeeld staan, de juiste hoek hebben en dit alles dan nog afknippen op ongeveer gelijke hoogte. Ge ziet daar komt toch heel wat bij kijken. Ne mens zou voor minder stress krijgen, ge beslist daar wel efkes op 1, 2, 3 over de vorm van de uiteindelijke boom.
Voor het geval je dat eens rustig wil lezen of mij gewoon niet geloofd (waarover later meer) klik hier! Bij sommige bomen was het meteen overduidelijk wat er moest worden weggesnoeid. Maar bij anderen was het echt een dilemma welke takken ga ik hier nu wegknippen en welke laat ik staan. Het hielp wel als je eerst al het overbodige wegsnoeid en zo telkens verder elimineert. Et voila dit is wat ik ervan gebrouwen heb. Hopelijk is het een beetje in orde?

Ondertussen zijn de bomen ook allemaal voorzien van bescherming voor de schapen. Ook een jobke dat dringend moest gebeuren aangezien de eerste wei echt wel veel te nat stond voor die arme beestjes.

Gisteren zag ik ook nog even tijd om wat hout te klieven; dat moest ook dringend gebeuren aangezien men mij eens vertelde dat je dat best zo snel mogelijk doet na het omzagen. Tenzij je jezelf natuurlijk wat extra wil trainen. Ik had ocharme een uurtje tijd en van dat uurtje bleef al snel maar een half uurtje over. Eerst geraakte ik immers aan de praat met iemand die net een dode lijster had gevonden en daarmee zo blij was als iets want dat vogeltje was geringd en nu kon hij die ring hergebruiken. Waarom hij daar nu zo blij mee was is me nog steeds niet zo duidelijk.
Iets later passeerde dan ook nog iemand uit de geburen met zelf een grote boomgaard die me enkele jaren geleden een foldertje gaf van de boomgaardenstichting. Het was wel leuk om nu te kunnen vragen wat hij van mijn bomen vond. Hij had natuurlijk al lang gezien dat ik mijn bomen dringend moest snoeien en volgens mij was hij er zelfs aan begonnen als ik nog lang gewacht had ;-) Maar verder bleek toch dat alles er goed uitzag, oef.

Op het eerste gezicht

Anne tanne heeft ons aan het werk gezet. Elke maand een foto trekken van hetzelfde stukje uit de tuin. Super leuk natuurlijk. Het doet me denken aan het tuinprogramma Life in a Cottage Garden met Carol Klein, daar kreeg je de veranderingen in een filmpje voorgeschoteld, indrukwekkend! Ze heeft natuurlijk een geweldige tuin! Mijn tuin is bijlange na niet zo indrukwekkend en zeker nu niet met dat druilerige weer. Het ziet er dus allemaal nogal grijs uit en ja ook rommelig, ik weet het. Maar dat moet zo want ik ruim pas op ergens in februari/maart. Afhankelijk van de winter, euhm en hoe lang ik me kan inhouden. En dan is opruimen nog een groot woord want alles wat er dan verdord uitziet breek ik in kleine stukjes en zwier ik op de grond. Kringlooptuinieren noemen ze zoiets, lekker makkelijk.


Nu klik je best even op de foto, dan heb je hem in het groot. En dan zie je meteen dat onze tuin nog een jonge tuin is. Er zijn wel oudere stukken bij zoals die buxus-bollen en het eerste haagje. Maar verderweg zie je bijvoorbeeld dat onze haag (rechts van het poortje) nog bijlange na niet volgroeid is; die staat er ook nog maar 3 jaar. Verder zien jullie onze Madame staan waar twee jaar geleden nog een nestje koolmezen in zat en die andere bol daar zit tuinverlichting in; heel sfeervol! De volgende foto zal dus hopelijk al met iets meer kleur zijn of wie weet met een dik pak sneeuw! Dat zou pas geweldig zijn!

Kauwen

Krassend en kwetterend vliegen ze al op
om even later weer neer te strijken in deze bladerloze top.
Met hun zwarte ogen loeren ze altijd in het rond
op zoek naar wat eten voor in hun mond.
Regen, wind en zelfs hagel kan hen niet deren
maar soms moeten ze dat toch eerder klapwiekend trotseren!


'T is grijs en heel nat en dus weinig te zien en te doen in de tuin. Het is van dat weer om gezellig bij de kachel te kruipen en te hopen dat het snel beter wordt. En ondertussen gaan wij in de modder al dansend naar de kippen en horen we de schapen door de plassen klossen. En wie zijn er ook nog steeds van de partij? Inderdaad deze bende vandalen! Altijd op zoek naar een hapje. Hoe hard ik ook probeer ik heb het gewoon niet voor kauwen. Ik weet wel dat het best sociale en intelligente beesten zijn, maar het lukt me niet om ze sympathiek te vinden. Maar het past wel bij dit grijze weer moet ik zeggen. Misschien nog wat mist erbij, en wat gekras! Booooh!

Goedgemutst het nieuwe jaar in!

Alle vooruit se; 2012 is weeral vertrokken! Ik hoop van harte dat jullie het nieuwe jaar ook goedgemutst zijn ingegaan, zonder acidentjes, het eten op tijd gereed, met de juiste pakjes en een gezellige sfeer! Hier is het vooral zoonlief die de laatste tijd enorm zit te pronken met zijn nieuwe muts. Je had hem moeten zien de eerste dag dat hij zo naar school trok; zo fier als een gieter of nog beter zo fier als een pauw.
Mijn Madame heeft er nochtans serieus aan zitten zwoegen; de muts was eigenlijk helemaal klaar maar wat bleek een beetje aan de krappe kant. En dus werd deze wat groter gemaakt. Al snel dook een nieuw probleem op want de muts zat niet meer mooi in model. Dat leverde daar een kettingreactie op die je niet voor mogelijk hield; want werd er aan de ene kant wat ingenomen dan zat de andere kant niet meer goed. Om maar te zeggen dat deze muts gewoonweg onbetaalbaar is geworden door het vele werk dat er uiteindelijk ingekropen is. Maar nu is hij af, of beter mijn Madame heeft het opgegeven want als je goed kijkt zie je daar op de flap nog altijd een plooi die er niet hoort te zitten. Een patroon kan ik jullie niet geven; maar kijkt eens hier en dan zou dat moeten lukken!

Op deze 1 januari wandelde ik ook eens door de tuin. En wat zag ik daar, het eerste bloemetje van het nieuwe jaar. Het kriebelt in elk geval om er weer een geweldig b(l)oeiend tuinjaar van te maken!

Gelijk vroeger

Zo af en toe durft mijn Madame wel eens te beweren dat ze in de verkeerde tijdsperiode geboren is. Ze droomt dan van een idyllisch en rustig leventje op het platteland van pakweg 100 jaar geleden; waar de tijd nog is blijven stilstaan, en vooral waar de stress ver weg is. Of dat van die stress nu echt klopt dat betwijfel ik, oke 't zal wel andere stress zijn dan die van tegenwoordig maar volgens mij hadden ze toen ook genoeg zaken om wakker van te liggen. En of de mensen vroeger de stille wintermaanden ook zo sfeervol doorbrachten weet ik niet. Maar sfeer was er in Bokrijk in elk geval.