NATUURLIJK-RIJK

Winterwonderland

2012-02-10T11:03:00.002+01:00

De winter blijft een geweldig seizoen om sfeervolle plaatjes te maken. En dus doen we dat maar gewoon. 'T is alleen wat koud aan de vingerkes om na de dieren van eten en ontdooid water te voorzien, de vogels hun graantjes te hebben aangevuld ook nog fotookes te trekken. Na een verwarmend theeke dus terug naar buiten voor deze beelden;

Zo stillaan begint het wel te kriebelen om binnen te beginnen voorzaaien. Ik las ook al ergens van iemand die zijn aardappelen al aan het voorkiemen is. Zijn jullie al begonnen of wachten jullie nog wat af?

Mor allee

2012-02-07T22:30:00.001+01:00

Verdikke toch, dat wit tapijt lijkt hier te smelten als sneeuw voor de zon. En 't zag er nog zo schoon uit!

Brrrrrrrrrrr, mooie sneeuw

2012-02-04T23:56:00.002+01:00

Los van allerlei redenen waarom je de tuin niet moet kaalscheren in november, is de reden "het wachten op de sneeuw", misschien wel de meest belangrijke.

Op het eerste gezicht, februari

2012-02-03T11:14:00.005+01:00

Ik had het vorige maand nog gezegd; een dik pak sneeuw zou super zijn. Een dik pak is het wel niet geworden maar met een laagje poedersuiker zijn we ook al content. En wie weet valt er dit weekend toch nog wat uit de lucht, dat zou geweldig zijn!

Veel is er dus uiteraard niet veranderd, dus tok ik maar wat neer. Want onlangs leerde ik via de tuinscheurkalender een geweldig nieuw woord kennen; de kattenbaktuin. U kent ze wel; die tuinen vol met allerlei steentjes mijnsteen of graniet in allerlei kleuren met hier en daar een buxus-bol of wat grassen of bamboe erin. Het is het proto-type van de onderhoudsloze tuin. De tuinen die meedoen aan op het eerste gezicht zijn niet echt onderhoudsloos te noemen. Misschien zijn wij allemaal wel ouderwets en praten de kattenbaktuin-eigenaars even cynisch over ons als ze ons met onze kop tussen het groen zien hangen; druk in de weer om onkruid te wieden, hagen te snoeien, ... terwijl zij nog eens nippen van een glaasje rosé. Voor hen is de tuin er niet voor de planten maar voor de mensen.

Gelukkig lees ik in de tuinscheurkalender ook andere zaken zoals;
"Essentieel voor een tuin is in onze ogen de beplanting: de tuin moet een groene oase zijn, waarin je je thuis voelt en waarin je de natuur en de seizoenen sterk kunt beleven. Voor ons bestaat er niet een tuin zonder groen, of zonder planten." Fleur van Zonneveld en Eric Spruit

Of deze; "Bij het maken van een tuin streeft de architect naar een partnerschap met het rijk der natuur. In een prachtige tuin is de grootsheid van de natuur alom aanwezig, maar dan gereduceerd tot menselijke proporties en getransformeerd tot het efficiëntste toevluchtsoord tegenover de agressiviteit van het leven van vandaag."
Luis Barragan

Trop is te veel

2012-01-30T23:49:00.002+01:00

Op één week tijd; de stofzuiger kapot, computer gecrasht, een droogkast die om de haverklap dienst weigert en dan ook nog dochterlief 3 dagen ziekenhuis wegens uitdrogingsverschijnselen door een ambetante virale infectie. U begrijpt dus wel dat ne mens daar af en toe, toch heel efkes het koppeke van laat hangen!

Maar lang heeft dat niet geduurd; zeker niet toen ze in de stofzuigerwinkel ons wisten te vertellen dat het ons eigen schuld is dat die stofzuiger stuk is gegaan. Ondertussen hangt er hier dus een blad in de kast; de ene filter vervangen na 4 stofzuigerzakken, de andere filter na 1,5 jaar. Daar moeten toch vodden van komen! Daarbovenop kwam dan ook nog dat ze in die winkel; we zullen hem vdb noemen. Een winkel waar ze er prat op gaan de laagste prijs aan te bieden of tenminste het verschil terug te betalen. Daar wisten ze dus eventjes te zeggen dat de prijs van onze nieuwe stofzuiger niet de laagste prijs is. We moesten maar eens wat rondkijken op 't internet of in de winkels en dan zouden we hem zeker goedkoper vinden en dan zouden ze ons dat verschil met veel plezier terugbetalen. Ondertussen heb ik hem al bijna 70€ goedkoper gevonden. Ik ga dus met veel plezier terug naar die winkel en zal hen dan ineens duidelijk maken dat ik de volgende keer rechtstreeks naar de goedkoopste winkel ga!

Mme natuurlijk-rijk recycleert

2012-01-23T09:56:00.001+01:00

Als reactie op vorig berichtje kreeg ik al geweldige recyclage tips; hergebruik potgrond, gebruik wc rollekes als verteerbare zaaipot, plastieken taartdozen als serre. Oud snoeihout kan dienen als paadjes door de moestuin, rietjes gebruik je in een insektenhotel. Of wat dacht je van deze; koffiegruis houdt het compostvast geurvrij(er) of houdt mieren weg van sluipwegen rond het huis. Paletten aan een muur vastgemaakt is een perfect rek om je laarzen en werkschoenen uit de weg te zetten. Plastic flessen om wind te maken in mollenhopen of om planten indirect water te geven. En zakdoeken die kan je gewoon maken van versleten beddenlakens.
Maar mijn Madame die kan er ook wat van. Van een ouderwets deken maakt zij zowaar een hip gileke.

En ook al ziet zoonlief er op vorige foto misschien erg stoer uit. Hij blijft toch een klein hartje hebben. En vroeg of mama voor hem geen dino-knuffel kan maken. En daar kunnen mama's natuurlijk geen nee tegen zeggen. 'T was dan ook nog eens in een wip en ne flip gefixt. Dat noemen ze super mama zeker!

'T is crisis

2012-01-19T20:05:00.002+01:00

Ik weet niet hoe jullie de crisis te lijf gaan; misschien spoelen jullie de wc alleen door als er bezoek komt, maak je de stofzuigerzak leeg zodat je hem kan hergebruiken, gebruik je dezelfde koffiepad twee keer, zweer je bij zelfgebakken bokes met zelfgemaakte confituur, spaar je kersenpitten om zelf kersenpitkussentjes te maken, gebruik je het kookvocht van de aardappelen de volgende dag voor in de soep, ga je op zaterdag met heel het gezin in hetzelfde badwater, ruil je onderling kleding, ... of weet ik veel welk geniale besparingsmaatregel jullie hebben ingevoerd. Of je nu last hebt van de crisis of niet het kan in elk geval geen kwaad om eens te bekijken waar er bespaard kan worden. Ook in het tuinieren zijn er talloze goedkope trucjes die geen geld kosten. Ik verzamelde vorig najaar zaadjes van de hondsroos, stopte ze een aantal weken in de diepvries en nu staan ze dus in mijn veranda te kiemen.

Ook deze takken van de rode kornoelje staan in een emmer met water wortel te schieten.

Of wat dacht je van het vermeerderen van je bessenstruiken door stekken!

Of hebben jullie nog andere geniale tips?

Brrr , mooi koud

2012-01-18T10:14:00.001+01:00

Ze stonden al eens op mijn face-book. Maar ik zet ze ook nog even hier; voor het archief. En anders is het alsof er helemaal niks van winter is geweest!

Geloof in mij

2012-01-16T10:00:00.003+01:00

Familie daar moet ge het dus van hebben hé. Zitten wij gezellig tijdens de feestdagen bij elkaar vraagt mijn zus ineens wat er met haren druivenplant moet gebeuren. Ze heeft hem begin vorig jaar gezet en die is natuurlijk aardig gegroeid. Maar wat nu wou ze dus weten. Aha zei ik, dat is simpel, je moet die afknippen; zo'n 10 à 20 cm boven de grond zodanig dat er nog een stuk of 3 ogen overblijven. Mijn vader had dat natuurlijk gehoord en geloofde daar niks van, hij wilde dat eerst toch wel eens nahoren. Hallo nahoren, ik schrijf hier niet voor niks een half tuinboek bij elkaar hoor. En toevallig heb ik hier vorig jaar ook mijn druiven gezet dus ik heb het niet alleen vanuit de boekskes. Nahoren zeggen ze dan nog. Mijn zus nam het gelukkig voor mij op en snapte niet dat mijn vader mij niet geloofde.

Awel voor al die ongelovige Tomassen zal ik het hier nog eens klaar en duidelijk zeggen. De eerste drie jaar doe je van plantsnoei. Dit betekent dat je je druivenplant met een geweldige groeikracht gaat moeten temperen. Dit alles om ervoor te zorgen dat hij krachtige sterke scheuten gaat vormen. De eerste winter snoei je dus terug tot zo'n 10-20cm. De volgende winter laat je alles uitgroeien op één tak, zijtakken neem je weg, en in de winter knip je weer alles af op ongeveer 25-30 cm. Het volgende seizoen laat je weer alles groeien op één tak en knip je de groeitop weg in augustus. Tijdens de derde winter snoei je dan terug tot op 1 meter.
De volgende 4 jaren doe je dan aan vormsnoei; langs een hoge pergola, of langs een muur. Het is allemaal mogelijk. Elk jaar mag er 1 meter bijkomen tot ze uiteindelijk hun gewenste vorm bereikt hebben. Uiteraard bevestig je alles aan steunmateriaal.
Nadien volgt dan de jaarlijkse vruchtsnoei. Die kan lang of kort zijn afhankelijk van de gekozen vorm. Bedoeling is om alle vruchttakken van het afgelopen seizoen kort of lang terug te snoeien.

Je ziet het zus je hebt werk in huis gehaald.
ps je wacht best even tot de vorst voorbij is voordat je er enthousiast de schaar in zet.

De lente komt eraan

2012-01-12T11:28:00.001+01:00

Neeje, nee! Ze moeten ons niet van de wijs proberen brengen door ons nog wat nachtvorst te geven. De lente komt eraan; ik voel het en ik zie het! Gedaan met grijze foto's! Altijd een heuglijk moment want dan kunnen we weer beginnen zoeken naar nieuwe bloemen en bollen die klaar staan om open te gaan. Bij ons Livia valt er nog niet veel te zien; maar ons Jelena die staat hier te pronken dat het niet meer schoon is. Voor alle duidelijkheid ik heb het hier over mijn toverhazelaars.

Op de sneeuwklokjes is het nog heel even wachten!

Maar kijk eens hier de eerste kro-kusjes komen al piepen!

Snoei geeft groei

2012-01-09T23:26:00.003+01:00

De kerstvakantie zit erop, ondanks dat ik maar 4 dagen (van 24 uur welteverstaan) moest werken schoot er amper nog tijd over. Al die verplichte feestjes, de nieuwjaarsbrieven, nog wat shoppen en mijn deel als nieuwe man in de huishoudelijke taken en nog wat activiteiten voor de kinderen en het zat weer prop-vol. Niet dat het niet gezellig was, verre van. En zelfs leuke cadeautjes gekregen; mijn strip-collectie is weeral wat aangevuld, een mooi tuinboek en zelfs een 3 in 1 bon met kinderoppas, een wandeling en aansluitend lekker eten.
Maar toch, ze hadden me misschien beter een bon voor een tuinwerkdag gegeven. De weinige uren die nog overschoten gingen dus naar de hoogdringende werkjes. En op stip stond daar dus het snoeien van de fruitbomen. Ik had vooraf de theorie goed gelezen en zelfs met fluo aangeduid waarop ik moest letten, beetje streven. En dat waren toch heel wat puntjes. Snoei mag dan wel groei geven, maar ook stress; het uitkiezen van 3 gesteltakken, bij peren 4. Het geheel inkorten tot minstens 2/3 of zelfs de helft. Daarenboven nog erop letten dat de gesteltakken op verschillende hoogte staan, gelijkmatig verdeeld staan, de juiste hoek hebben en dit alles dan nog afknippen op ongeveer gelijke hoogte. Ge ziet daar komt toch heel wat bij kijken. Ne mens zou voor minder stress krijgen, ge beslist daar wel efkes op 1, 2, 3 over de vorm van de uiteindelijke boom.
Voor het geval je dat eens rustig wil lezen of mij gewoon niet geloofd (waarover later meer) klik hier! Bij sommige bomen was het meteen overduidelijk wat er moest worden weggesnoeid. Maar bij anderen was het echt een dilemma welke takken ga ik hier nu wegknippen en welke laat ik staan. Het hielp wel als je eerst al het overbodige wegsnoeid en zo telkens verder elimineert. Et voila dit is wat ik ervan gebrouwen heb. Hopelijk is het een beetje in orde?

Ondertussen zijn de bomen ook allemaal voorzien van bescherming voor de schapen. Ook een jobke dat dringend moest gebeuren aangezien de eerste wei echt wel veel te nat stond voor die arme beestjes.

Gisteren zag ik ook nog even tijd om wat hout te klieven; dat moest ook dringend gebeuren aangezien men mij eens vertelde dat je dat best zo snel mogelijk doet na het omzagen. Tenzij je jezelf natuurlijk wat extra wil trainen. Ik had ocharme een uurtje tijd en van dat uurtje bleef al snel maar een half uurtje over. Eerst geraakte ik immers aan de praat met iemand die net een dode lijster had gevonden en daarmee zo blij was als iets want dat vogeltje was geringd en nu kon hij die ring hergebruiken. Waarom hij daar nu zo blij mee was is me nog steeds niet zo duidelijk.
Iets later passeerde dan ook nog iemand uit de geburen met zelf een grote boomgaard die me enkele jaren geleden een foldertje gaf van de boomgaardenstichting. Het was wel leuk om nu te kunnen vragen wat hij van mijn bomen vond. Hij had natuurlijk al lang gezien dat ik mijn bomen dringend moest snoeien en volgens mij was hij er zelfs aan begonnen als ik nog lang gewacht had ;-) Maar verder bleek toch dat alles er goed uitzag, oef.

Op het eerste gezicht

2012-01-07T00:51:00.002+01:00

Anne tanne heeft ons aan het werk gezet. Elke maand een foto trekken van hetzelfde stukje uit de tuin. Super leuk natuurlijk. Het doet me denken aan het tuinprogramma Life in a Cottage Garden met Carol Klein, daar kreeg je de veranderingen in een filmpje voorgeschoteld, indrukwekkend! Ze heeft natuurlijk een geweldige tuin! Mijn tuin is bijlange na niet zo indrukwekkend en zeker nu niet met dat druilerige weer. Het ziet er dus allemaal nogal grijs uit en ja ook rommelig, ik weet het. Maar dat moet zo want ik ruim pas op ergens in februari/maart. Afhankelijk van de winter, euhm en hoe lang ik me kan inhouden. En dan is opruimen nog een groot woord want alles wat er dan verdord uitziet breek ik in kleine stukjes en zwier ik op de grond. Kringlooptuinieren noemen ze zoiets, lekker makkelijk.

Nu klik je best even op de foto, dan heb je hem in het groot. En dan zie je meteen dat onze tuin nog een jonge tuin is. Er zijn wel oudere stukken bij zoals die buxus-bollen en het eerste haagje. Maar verderweg zie je bijvoorbeeld dat onze haag (rechts van het poortje) nog bijlange na niet volgroeid is; die staat er ook nog maar 3 jaar. Verder zien jullie onze Madame staan waar twee jaar geleden nog een nestje koolmezen in zat en die andere bol daar zit tuinverlichting in; heel sfeervol! De volgende foto zal dus hopelijk al met iets meer kleur zijn of wie weet met een dik pak sneeuw! Dat zou pas geweldig zijn!

Kauwen

2012-01-04T00:25:00.002+01:00

Krassend en kwetterend vliegen ze al op
om even later weer neer te strijken in deze bladerloze top.
Met hun zwarte ogen loeren ze altijd in het rond
op zoek naar wat eten voor in hun mond.
Regen, wind en zelfs hagel kan hen niet deren
maar soms moeten ze dat toch eerder klapwiekend trotseren!

'T is grijs en heel nat en dus weinig te zien en te doen in de tuin. Het is van dat weer om gezellig bij de kachel te kruipen en te hopen dat het snel beter wordt. En ondertussen gaan wij in de modder al dansend naar de kippen en horen we de schapen door de plassen klossen. En wie zijn er ook nog steeds van de partij? Inderdaad deze bende vandalen! Altijd op zoek naar een hapje. Hoe hard ik ook probeer ik heb het gewoon niet voor kauwen. Ik weet wel dat het best sociale en intelligente beesten zijn, maar het lukt me niet om ze sympathiek te vinden. Maar het past wel bij dit grijze weer moet ik zeggen. Misschien nog wat mist erbij, en wat gekras! Booooh!

Goedgemutst het nieuwe jaar in!

2012-01-01T18:59:00.004+01:00

Alle vooruit se; 2012 is weeral vertrokken! Ik hoop van harte dat jullie het nieuwe jaar ook goedgemutst zijn ingegaan, zonder acidentjes, het eten op tijd gereed, met de juiste pakjes en een gezellige sfeer! Hier is het vooral zoonlief die de laatste tijd enorm zit te pronken met zijn nieuwe muts. Je had hem moeten zien de eerste dag dat hij zo naar school trok; zo fier als een gieter of nog beter zo fier als een pauw.
Mijn Madame heeft er nochtans serieus aan zitten zwoegen; de muts was eigenlijk helemaal klaar maar wat bleek een beetje aan de krappe kant. En dus werd deze wat groter gemaakt. Al snel dook een nieuw probleem op want de muts zat niet meer mooi in model. Dat leverde daar een kettingreactie op die je niet voor mogelijk hield; want werd er aan de ene kant wat ingenomen dan zat de andere kant niet meer goed. Om maar te zeggen dat deze muts gewoonweg onbetaalbaar is geworden door het vele werk dat er uiteindelijk ingekropen is. Maar nu is hij af, of beter mijn Madame heeft het opgegeven want als je goed kijkt zie je daar op de flap nog altijd een plooi die er niet hoort te zitten. Een patroon kan ik jullie niet geven; maar kijkt eens hier en dan zou dat moeten lukken!

Op deze 1 januari wandelde ik ook eens door de tuin. En wat zag ik daar, het eerste bloemetje van het nieuwe jaar. Het kriebelt in elk geval om er weer een geweldig b(l)oeiend tuinjaar van te maken!

Gelijk vroeger

2011-12-29T21:43:00.003+01:00

Zo af en toe durft mijn Madame wel eens te beweren dat ze in de verkeerde tijdsperiode geboren is. Ze droomt dan van een idyllisch en rustig leventje op het platteland van pakweg 100 jaar geleden; waar de tijd nog is blijven stilstaan, en vooral waar de stress ver weg is. Of dat van die stress nu echt klopt dat betwijfel ik, oke 't zal wel andere stress zijn dan die van tegenwoordig maar volgens mij hadden ze toen ook genoeg zaken om wakker van te liggen. En of de mensen vroeger de stille wintermaanden ook zo sfeervol doorbrachten weet ik niet. Maar sfeer was er in Bokrijk in elk geval.

Het jaaroverzicht

2011-12-26T17:42:00.010+01:00

2011 was een raar jaar!
De seizoenen liepen helemaal door elkaar.
Het voorjaar was zonnig, de zomer was nat.
Gelukkig bracht het najaar nog wat!

Er werden hier weer heel wat plantjes gefotografeerd,
en af en toe hebben we ons ook aan een brandnetel bezeerd!

De insecten vlogen maar af en maar aan,
en ook de vlinders die bleven maar gaan.

We hebben geschupt, gezaaid en gewied,
en oogsten alzo heel wat rode biet.

Ook de bessen mogen we niet vergeten,
die waren echt verrukkelijk om op te eten.

We hebben gekookt en gebakken, ja iedereen mocht het weten,
want we hebben alles mooi opgegeten.

Het oude jaar is nu bijna klaar.
En ik wens jullie dan ook ne gelukkige nieuwjaar
en natuurlijk ook een geweldig nieuw tuinjaar!

Fijne kerstdagen

2011-12-23T14:30:00.005+01:00

Lap voordat ge het doorhebt staat het kerstweekend voor de deur. Normaal toch een periode om stil te staan bij de zaken, bij jezelf, de anderen en bij weet ik veel wat nog allemaal. Pffff, ik heb eerder het gevoel dat het weer eens een super drukke week is geweest. Gelukkig blijven we ook dit jaar gespaard van kerst-kook-stress en mogen we de komende 3 dagen gewoon aanschuiven, 't zal den body mass index niet ten goed komen peins ik.

Bij de bloggende collega's zagen jullie al diverse kerstbomen; met kerst kitch, met oude kerstversiering, met één en al overdaad of zelfs helemaal in 't wit. Maar die van ons is gewoon zoals we zelf zijn; natuurlijk!
Ik wens jullie fijne kerstdagen!

Dochterlief heeft haar kuren

2011-12-22T00:35:00.003+01:00

En nog geen klein beetje! En dat is allemaal de schuld van mijn Madame, allé ik druk het misschien wat zwaar uit, dat is allerminst de bedoeling begrijpte, nee waarschijnlijk niet zeker. Ik wil dus alleen maar zeggen dat mijn Madame hier ondertussen zoveel gehaakt heeft dat elke jas wel een bijpassende muts en sjaal heeft; op zich kei tof hé, nee echt super. Maar ondertussen is het wel zover gekomen dat het voor dochterlief echt niet meer eender is wat ge haar aangeeft. En dat is blijkbaar steevast omgekeerd evenredig (of is dat alleen bij wiskunde?), met wat ik in gedachten heb. In het begin denkte dan nog van allé voor mij maakt dat nu eigenlijk niet uit en geeft ge al eens toe. Maar als dat elke keer het geval is dan hebde op den duur ook wel zoiets van nee, 't is wel goe geweest. Gelukkig is er één argument dat altijd werkt; dochterlief gaat namelijk zo graag mee op stap dat ze meestal heel snel van gedachten verandert als ik zeg dat ze dan zal moeten thuisblijven. En 't strafste van al is natuurlijk dat ze zoiets bij een ander niet doen hé, nee daar zijn ze dan zo braaf als iets en volgen feilloos wat de anderen zeggen, van enige koppigheid is daar geen sprake. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de gezellige tafelmomenten, dan ontpopt dochterlief zich in Madame "non". Pfff dat 't maar rap gedaan is met die fase!

Het patroon komt van hier!

Komt dat zien, komt dat zien!

2011-12-20T14:49:00.003+01:00

Dames en Heren, ik ben in een redelijk euforische stemming want afgelopen weekend hebben wij zomaar eventjes onze boomgaard aangelegd. Echt moeilijk was dat nu ook weer want het grootste werk was eigenlijk al op voorhand gebeurd. Zo had ik al ruime plantgaten uitgegraven en ook de steunpalen stonden al stevig in het gelid. Zaterdag reed ik dan even naar het hoofdkwartier van de nationale boomgaardenstichting om aldaar mijn boomkes op te halen, alhoewel boompkes het zijn wel hoogstammen hé. Die mannen hadden dat schoon geregeld; aan elke boom hing een lintje waarop stond waar ze juist moeten komen en elke rij was dan ook nog eens apart samen geknoopt, euh ik bedoel de boomkes hé. Vergissen was dus echt niet mogelijk. Thuis aangekomen zetten we ons meteen aan het werk. Ze hadden me gezegd dat ik voor het planten de wortels goed nat moest maken en dus placeerde ik de bomen gewoon in onze overvolle sloot. Toen ik echter aankwam bij het eerste plantgat bleek dat compleet nutteloos te zijn aangezien dat plantgaat door de regen eerder leek op een klein zwembad. Ik moet u dus waarschijnlijk niet vertellen dat het een eerder modderige bedoening werd. Mijn Madame die het moet gezegd me voortreffelijk assisteerde had haar botten aan en moest dus het geheel aanstampen, of toch een poging tot aanstampen. Ik wil mij dus bij deze toch even bij de buren excuseren voor de gillen die dat met zich meebracht telkens mijn Madame haar been toch wat dieper stak dan eigenlijk de bedoeling was.
Trouwens mijn Madame die eerst toch wat sceptisch stond tegenover heel het project werd enthousiaster en enthousiaster bij elke boom die we plantte. "Oooh en kunnen we hier dan binnen enkele jaren zo'n mooie lange tafel zetten en feestje geven in de boomgaard met allemaal gezellige kaarsjes en zelf appelsap maken en kersen plukken en amandelnoten kraken zoals we deden tijdens een vakantie in Toscane". Nu eerst nog een goeie snoeibeurt geven en de beschermende korven er rond plaatsen zodat de schapen niet van de bomen eten et voila ze kunnen beginnen groeien. Trouwens iemand die een gokske wil doen naar de totale kostprijs en op hoeveel jaar we dit met de subsidies hebben terugverdiend.

Schaapkes tellen

2011-12-15T22:50:00.003+01:00

Neeje, neeje, nee ge moet niet denken dat ik last heb van slapeloosheid ofzo. 'T is gewoon den 15den december en dus voor iedereen die schapen, geiten of hertachtigen heeft tijd om te beginnen tellen. We hadden daarvoor al weken getraind, allemaal schoon in een rijtje gaan staan, nie simpel hoor. Ge kunt waarschijnlijk goed begrijpen dat ik daar toch heel wat tijd mee bezig ben geweest. En vandaag was dan de grote dag dat het voor 't echt was. Geen spielerij meer, nee nee het moest juist zijn want die mannen of vrouwen van de bevoegde instanties die lachen daar niet mee hé.
En dus trok ik deze voormiddag vol goede moed naar de schapenwei en begin daar te roepen van kom, kom, kom! En wat gebeurt er niks, nada, noppes. Geen één komt er af! Al snel had ik door waar het schoentje wrong, ze waren zich te goed aan het doen aan een lekker bietje. Ja toen kon ik het wel vergeten natuurlijk. Al dat gewriemel door mekaar, geen beginnen aan. Voor 't zelfde geld telde dan verkeerd en wie weet wat voor problemen daar van voortkomen. Nee, morgen proberen we het gewoon nog een keer.

ps wil je meer lezen over onze houtlandschaapjes, klik dan hiernaast bij labels op schapen en je kan je nog even amuseren!

Voor de prijs van een kerstboom

2011-12-12T12:05:00.002+01:00

Ik viel deze week bijna achterover. Naar jaarlijkse gewoonte zetten wij ook hier een kerstboom, momenteel hoognodig om toch iet of wa in de juiste kerststemming te komen, al kan pakskes-stress ook helpen natuurlijk, nog 3 te gaan. Maar waar vorig jaar ons boomke maar amper 15 € koste betaalden we nu al 25€! En dan moete weten dat wij eigenlijk prijzen van 5€ gewoon waren. Ik stel dan ook dringend voor dat de prijs van de kerstboom mee wordt opgenomen in de lijst voor de loonindexering! Nee als het aan mij gelegen had dan had ik onze kamerlinde gewoon versierd.
En dan zitten we natuurlijk nog met het feit dat zo'n boomke nu niet echt het meest duurzame en ecologisch verantwoorde ding is. De biodiverse tuin is zo slim om zijnen boom gewoon in pot te laten staan en elk jaar binnen te sleuren. Een goed plan, maar ge moet dat boomke natuurlijk dan wel goed onderhouden; regelmatig water geven enzo en daar gaat het volgens mij al meteen mislopen. Nee misschien moet ik maar gewoon wat boomkes zetten op dat stuk dat ik vorige week nog gekapt hebt, plaats genoeg en zo kunnen we binnen een paar jaar misschien zelf toch meer eco verantwoorde bomen verpatsen, man dat gaat opbrengen!

Nee 25€ ik ben er nog altijd niet goed van. Weette wel wa ge daar allemaal voor kunt kopen. 11 meter ligustrum haag bijvoorbeeld en meteen weeral een pak meer structuur in den hof. Al vrees ik wel dat ik me weer heb laten sjarelen, in de winkel stond 5 planten de meter, dat leek me al wat aan de hoge kant, aangezien vragen daar enkel beantwoord werden met ja of oke met een sterk Pools accent, rekende ik dan maar 4 planten de meter, maar na enig opzoekwerk denk ik dat zelfs 3 planten de meter meer dan genoeg was geweest.

Gelukkig zijn er ook nog meevallers dezer dagen, een nogal exclusieve tuinwinkel in ons dorp doet grote uitverkoop en dus kocht ik er wat leuke tuin spulletjes; waaronder deze vetbol-aanhang-vogels. Gezellig hé, en dan nog bleef ik onder de 25€!

En hoe zit het met jullie kerstvoorbereidingen?

Hebdet koud, kapt dan wat hout!

2011-12-08T00:26:00.001+01:00

Men zegt wel eens dat men zich aan brandhout drie maal verwarmt; bij het kappen, het kloven en bij het branden. Bij deze dus een warme oproep moestet koud hebben komt dan gerust af.

Vorig jaar ontdekte ik dat hout kappen eigenlijk echt kweenie hoe tof is. Nee serieus ik had dat echt niet gedacht. Het geeft zo echt een op en top mannengevoel, niet dat ik hier nu de macho wil gaan uithangen maar toch. En dan moet je nog weten dat het mijn vader is die de kettingzaag hanteert. Ik mag mij uitleven met het betere trek- en sleur-, kap- en kruiwerk. Maar daar ben ik dus al meer dan content mee.
We hebben nog wel een paar dagen voor de boeg, om van het kloven nog maar te zwijgen. Bij deze bied ik dus eveneens een gratis fitness training aan voor de arm-spieren! Echt ik ben gewoonweg veel te goed voor deze wereld!

En waarom moeten al die boompkes om hoor ik u al denken. Awel je weet waarschijnlijk wel dat het belangrijk is om de nodige beschutting te voorzien voor de moestuin om zo een geschikt microklimaat te krijgen. Maar als die beschutting ondertussen zo groot geworden is dat de helft van de tuin in de schaduw ligt dan weet iedereen wel dat je verkeerd bezig bent. Vandaar dat dus in eerste instantie de volledige rechterzijde moet wijken. Dat is trouwens de zuidkant, die brengt in het vroege voorjaar de eerste zonnestralen mee die van belang zijn voor de opwarming van de bodem en voor het opgroeien van de vroegste teelten. Ook de achterkant zal op termijn worden verwijderd; dat is de oostkant, de kant van de ochtendzon. Oostenwind is er niet zo vaak, en als hij er toch is dan brengt hij in de winter meestal koude lucht mee en in het voorjaar drogende lucht. Enige beschutting is dus hier wel nodig. De noordkant bestaat uit een bos die de ideale bescherming bied voor de koude noordenwind en bovendien staat de zon er toch nooit. In het westen staan er ook nog bomen die bieden natuurlijk ook de noodzakelijke bescherming voor de westenwind en regen die echter zelden koud is.
Vanzelfsprekend wil ik hier op termijn nieuwe planten gaan zetten want een haag of heg geeft niet alleen beschutting maar vormt ook een rijke levensgemeenschap. Ze bieden schuilplaats aan vogels, zoogdieren en insecten. En die dieren wil je nu net lokken; het zijn immers de natuurlijke vijanden van allerlei belagers. Enkel door te zorgen voor zoveel mogelijk variatie en biodiversiteit kan je van je ecologische moestuin een succes maken.

Zijn jullie al winterklaar?

2011-12-04T19:51:00.003+01:00

Wat een tuin-jaar hebben we dit jaar al wel niet gehad! Op 3 februari kriebelde het al om er in te vliegen. En amper enkele dagen later stond ik hier al te genieten van de eerste voorjaars-bloeiers. En om dan vanaf 22 februari er helemaal in te vliegen en meteen bergen werk te verzetten. Om nog maar te zwijgen van al dat gezoem dat vanaf 24 maart niet meer te houden was en enkele dagen later was het al druk, druk, druk in de moestuin.

En nu is het al begin december en sta ik daar dus nog altijd buiten onder een vaak stralend zonnetje. De kwakkelende zomer laten we even buiten beschouwing, maar 't is toch ongelooflijk! Het lijstje van de winter binnen klussen blijft dus eerder aangroeien temeer daar ik buiten precies weer met 10 dingen tegelijk bezig ben. Zo ben ik bomen aan het afdoen, maar later meer daarover, ben ik de plantgaten aan het maken voor de fruitbomen, het definitieve ontwerp vind je hierboven en verder probeer ik ook de moestuin wat winterklaar te maken. De artisjokken kregen al een jasje en een sjaal aan, de moestuinbedden werden bedekt met alles wat nog op de composthoop lag. En de knoflook liep ik snel voorbij toen ik zag hoeveel onkruid daar al tussen groeit.

En dan kreeg ik ook nog in mijn mail-box een herinnering van Velt dat ik nog exact tot vrijdag de tijd heb om mijn zadenbestelling binnen te brengen, dat er dus ook nog bij. Ik heb mij dus echt moeten verplichten om mij daar aan te zetten want zeg nu zelf dat is toch echt een winterwerkje!
Maar soit eerst de inventaris van wat ik nog heb liggen. En dat blijkt nog heel wat te zijn; kervel, citroenkomkommer van de nieuwe tuin, Butternut en de oranje Hokkaido pompoenen. Verder nog courgettes; de groene van Milaan en Zuboda, spinazie, koriander, veldsla, de Egyptische platronde rode biet en nog wat buiten tomaatjes van de nieuwe tuin. Zelf oogstte ik dit jaar zaad van dille, hertshoornweegbree, rucola en stinkers.
Om vervolgens aan te kruisen wat ik wil bestellen. Voor de boontjes koos ik voor de staakbonen Mechelse Tros en de struikbonen Cantare en natuurlijk labbonen van Express type. Voor kolen ben ik niet zo te vinden maar ja ge moet zo'n vak wel gevuld krijgen hé dus werd het Westlandse winter boerenkool, groene Calabrese broccoli en spruitjes; de Groninger. Koolrabi is ook altijd leuk, Delikatesse witte en pastinaak smaakt vers uit den hof stukken beter dus Aromata, eens iets anders want tot hiertoe had ik altijd Tender and True; waar ik trouwens heel tevreden van was. Nog wat peterselie de groene parel en de krullende reus van Italië. En zodoende komen we weeral uit bij één van mijn favorieten; de pompoenen, waar ik toch nog de groene Hokkaido van bestel. Nog wat prei; reuzen van Carentan, radijsjes; de lekkere Cherry Belle. Nog wat sla, meikoningin (alleen al voor de naam) en wat pluksla, black seeded simpson en we zijn weeral verzekerd van de nodige groenigheid. Nu alleen nog wat wortelen; Nantes voor de zomer en Flakkeese voor de winter en dan denk ik dat mijn tuintje al goed gevuld gaat zijn. Misschien nog wat bloemen om de boel op te fleuren; goudsbloemen en Oostindische kers. En basilicum ja dat moet er ook bij natuurlijk neemt maar van die fijnbladige groene. Et voila se dat is ruimschoots op tijd klaar! Nu alleen niet vergeten de boel tijdig door te sturen en te betalen en voor we het weten zijn we weeral vertrokken voor een nieuw moestuinjaar!

Mussen die twitteren!

2011-12-01T00:37:00.003+01:00

Mussen weten het al lang: om aandacht te krijgen, moet je twitteren. Ze tsjilpen en kwetteren er dan ook vaak op los. In onze tuin doen de verschillende soorten mussen het erg goed; zowel de huismussen, ringmussen als heggemussen zijn goed vertegenwoordigd. Misschien zit mijn mussenhotel er wel voor iets tussen! We hebben hier zelfs een echte mussenboom, waar het voornamelijk mussen zijn die er hun eten komen halen uit de voedersilo's.

vrouwtje huismus

Maar op veel plaatsen gaat het nochtans helemaal niet zo goed met de mus. Aangezien ik vermoed dat jullie ook niet blij zijn met een dode mus stel ik voor dat men zijn kruit niet langer op de mussen verschiet en we dus gewoon tot aktie overgaan. Ten eerste moeten we zorgen voor geschikte schuil- en nestgelegenheid door: geschikte dakpanconstructies waar ze onder kunnen broeden. Plant hagen en heggen en zorg voor ruigere stukjes waar ze zich in kunnen verschuilen. Als de mussen op snikhete dagen van de daken vallen is het goed om een waterschaaltje te voorzien. Doch het meeste last hebben ze van de afname van hun voedselaanbod. Schud dus gerust uw tafellaken buiten uit! En moestet nog nie weten e kieke is gien mus en ne stamp is giene kus!

Zelf vetbollen maken

2011-11-28T01:11:00.001+01:00

'T is natuurlijk den tijd van het jaar om zo stilaan te beginnen denken aan de versiering van de kerstboom. Allé eigenlijk ben ik nog een weekske te vroeg zeker, eerst nog Sinterklaas passeren en dan kunnen we er weer vollen bak voor gaan. Zo'n verlicht rendier in den hof of een opblaasbare kerstman voor mij persoonlijk is dat nu niet echt bevorderlijk voor de feestvreugde, eerder nefast. Maar als dat uwen dada wel is ga gerust uw gang en overtroef vooral uw buren inclusief hun electriciteitsrekening! De vogeltjes zijn hier alvast in feeststemming sinds ik vorige week deze boom versierde! En dat is dus niet met eender wat versierd hé, neee met zelfgemaakte vetbollen nog wel. Soms denk ik wel eens bij mezelf waarom moet ik het mezelf nu weer zo moeilijk maken. Koopt gewoon een kant en klaar overlevingspakket voor de vogeltjes. Maar nee sta ik daar ongezouten dierlijk vet te smelten, en dat te vermengen met allerlei zaden waaronder vooral zonnebloempitten. Kap ik dat vervolgens in pottekes en hang er een touwtje in, laten opstijven, ontvormen et voila 't is klaar en kees. Zoonlief deed in elk geval enthousiast mee, inclusief het nodige gesmodder! En volgens mij bevordert dat ook gewoon de interesse in echte natuurervaringen. Maar zeg nu zelf 't is toch ook veel leuker als je kan zeggen dat je dat zelf gemaakt hebt. Alleen het ophangsysteem is nog niet 100%, de touwtjes moeten echt goed in het midden zitten anders gebeurt het wel eens dat er een bol naar beneden dondert. Maar ach zo erg is dat ook weer niet, hebben de vogeltjes die op de grond naar eten zoeken er ook nog wat aan.

Hoogstamboomgaard

2011-11-21T23:20:00.001+01:00

Als ge zo'n lapke grond hebt dan kunde u al eens ne keer goe uitleven. Dus ik dacht laten we maar eens een boomgaard aanleggen. Want dat is toch kweenie hoe schoon. In het voorjaar kunt ge genieten van geweldige bloesems om dan enkele maanden later te kunnen smullen van heerlijk fruit. Maar dat is nog niet alles, nee zonen boomgaard is ook ecologisch wree interessant. Dat trekt dus talrijke diersoorten aan waaronder de insecten natuurlijk die afkomen op de bloesems. Insecten zijn op hun beurt voedsel voor allerlei vogels die vaak ook een goede nestgelegenheid vinden. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de knaagdieren die komen smullen of een egel.

Maar ik zat nog met een dilemma want ik had al aan de schaapjes beloofd dat het dit jaar van boem boem ging zijn. Terwijl ik aan mijn Madame al had beloofd dat ik niet meer dan één groot project per jaar ging doen. Alhoewel groot, 't zijn ocharme maar 20 boomkes dat er komen te staan, dat is niks tegen al die meters haag en heg dat ik hier al heb gezet. Maar ja, die boompkes moeten natuurlijk ook gehaald worden, in de Limburg dan nog en dan moet er ook nog een stevige bescherming rond voor de schapen. En aangezien het toch heel wat jaren duurt voor er wat te oogsten valt koos ik dus dit jaar voor de boomgaard. Het enigste probleem is dat ik daarvan ook nog de schaapjes moest overtuigen. Man dat gaf me daar een gebleit, met z'n vijven stonden ze daar te bleiten van wij willen boem boem, dagen aan een stuk hé. Ge kunt u dus voorstellen dat ik dreigde overstag te gaan. Ik dacht we zullen er eens over klappen en zo vroeg ik dus wat voor ventje ze dan graag hadden. Ons Hartediefje voerde meteen het grote woord want ze wilde wel nen Bieber look a like, dat was dan weer helemaal niet naar de zin van ons Henrieke want die heeft het meer voor nen Ian Thomas type. En alsof dat nog niet genoeg was wilden Holleke en Hanneke nen echte vent en genen puber. En Henrietta die twijfelde want eigenlijk was dat met de H5 ook wel best gezellig. Met al dat gekibbel was het natuurlijk wel gemakkelijk om hen te overtuigen om gewoon nog een jaartje te wachten.

En zodoende maakte ik me dit jaar lid van de boomgaardenstichting. En het handige van al is dat ze daar dan ook gewoon een plan maken. Et voila wat gemail en gebel leverde volgend voorstel op;

Rij 1
1,1 pruim Sanktus Hubertus
1,2 pruim Anna Späth
1,3 appel Oogstappel
1,4 appel Gravensteiner
1,5 kers Hedelfinger Riesenkirsche
1,6 peer Clapp's Favourite

Rij 2
2,1 pruim Reine Claude d'Oullins
2,2 pruim Reine Claude Descardre
2,3 appel Reine des Reinettes
2,4 appel Boskoop
2,5 kers Schneiders Späte Knorpelkirsche
2,6 peer Dubbel Flip

Rij3
3,2 nectarine Madame Blanchet
3,3 abrikoos Tros Oranje
3,4 appel Dubbele Bellefleur
3,5 appel Berglander
3,6 peer Wijnpeer

Rij 4
4,2 perzik Charles Ingouf
4,3 amandel Robijn
4,4 appel Reinette de France
4,5 appel Eysdener Klumpke
4,6 peer Saint-Remy

En wat denken jullie ervan? Een goeie keuze? Mij kunnen ze immers wijsmaken wat ze willen.

Zonnekloppers²

2011-11-19T16:24:00.003+01:00

Boer wat zeg je van mijn kippen, boer wat zeg je van mijn haan. Hebben ze soms geen mooie veren of staat jou de kleur niet aan. Schoon kiekes wel en een schoon leven ook als ge het mij vraagt. Terwijl ik mij in 't zweet sta te werken om hun kot elke week proper te krijgen staan zij daar te blinken in de zon. En ondertussen keuvelen ze maar wat aan over 't weer bijvoorbeeld en dan is het nog maar te hopen dat ze mij niet vierkant staan uit te lachen omdat ik hunne stront zit op te kuisen.

Aha, maar ze gaan niet blijven lachen hé. Sinds ik deze steen in hun legbak heb gelegd zitten ze daar nogal moeite te doen en maar kakelen en maar proberen om ook zo'n groot ei te leggen! Maar 't lukt niet he!

Mme natuurlijk-rijk haakt

2011-11-12T19:51:00.009+01:00

De winter komt er zo stilaan aan en dus is het niet alleen tijd om de groentenhof winterklaar te maken, maar ook tijd om ervoor te zorgen dat we er zelf warmkes zullen bijlopen. Een taak die ik trouwens gaarne aan mijn Madame overlaat, gewoon een kwestie van goede organisatie dat las u al hier. Mijn Mme is de laatste tijd zo aan het breien en haken geslaan dat ik begin te vrezen dat het een strenge winter gaat worden. En rustig dat ze daar van wordt, het lijkt soms zelfs een verslaving waar ze niet mee kan stoppen. Maar dan wel een goeie en nuttige verslaving natuurlijk en dus zult ge mij niet horen klagen, zolang ik zelf maar geen muts moet opzetten tenminste. Misschien moet ik mijn Mme maar eens uitdagen om een wild brei aktie voor de moestuin op te zetten. Zo'n jasje voor de prei dat zou toch grappig zijn, hahaha.
Maar mijn Mme wilde dus een leuk mutsje breien voor dochterlief, inspiratie daarvoor vond ze bij de oontand. Alleen bleek het patroontje niet te kloppen, alleszins kon mijn Mme er niet aanuit. En zodoende legde mijn Mme haar probleem voor aan de haakmensen van de naailes, iedereen nog mee. Dat gaf me daar nogal animo, op en gegeven moment waren er wel 5 mensen dat mutsje aan het haken.

En uiteindelijk kwamen ze bij deze beschrijving;
gebruikte steken: losse, vaste, dubbele stokjes
1) opzetten 7 losse, ring sluiten
2) in iedere losse 2 vasten= totaal 14 vasten
3) in iedere vaste een groep (4dubbele stokjes met elkaar verbonden) 2 losse -> totaal 14 groepen
4)tussen iedere groep van stokjes; een andere groep van dubbele stokjes (14 in totaal) 2 losse en dit 14x herhalen
5) tussen iedere groep van stokjes (2x groep van 4 dubbele stokjes met telkens 1 losse tussen) in totaal 28 groepen
6) tussen iedere groep van dubbele stokjes (1 groep dubbele stokjes 1 losse in totaal 28 groepen - 2! losse
7) op groep van stokjes= 1 vaste; op de losse= 1 vaste: in totaal 56 vaste
8) op iedere vaste een vaste -56 vasten
toer 8 herhalen tot een band van +/- 5 cm

Voor mij lijkt het eerder op Chinees en dus alle respekt voor diegenen die met deze beschrijving hetzelfde mutsje kunnen reproduceren. Nochtans is het wel een heel schoon mutske, helemaal iets voor dochterlief, als je haar laat doen dan loopt ze er de hele dag mee rond. Ik weet niet welk beeld jullie van mijn dochter krijgen op deze foto's maar ze is echt wel het vrolijke meisje in huis, en zo zelfzeker, al komt ze op tijd en stond wel een dikke knuffel vragen. En babbelen dat die kan, heerlijk gewoon. Ja ze wordt groot mijn kleine meid, sinds gisteren zelfs al zonder pampers, enkele accidentjes en ze had het al onder de knie. Het enige wat papa niet zo graag heeft is dat ze nog altijd bloemetjes plukt uit de tuin, de aard van de mama peins ik, maar ach zolang het dat maar is. En als trotse papa kon ik echt niet kiezen welke foto ik hierbij zou zetten, het zijn er dus 4 geworden.

Groentelasagne

2011-11-09T07:50:00.001+01:00

Na al die pech, hoog tijd om wat extra aan te sterken, en hoe kan dat beter dan met spinazie. En het tofste van al is dan nog dat dat hier gewoon in mijnen hof staat. Spinazie heb ik lang geassocieerd met spinaziepuree, niet echt één van mijn favoriete gerechtjes en dus heb ik nooit echt het nut gezien om dat zelf te zaaien. Maar in één of andere vlaag heb ik het dan toch maar aangeschaft en eigenlijk kunt ge daar wel geweldig lekkere dingen mee maken. Ik weet niet hoe het met jullie pompenenvoorraad gesteld is maar hier liggen er nog een hele hoop, die mogen dus ook verwerkt worden. En bij groentelasagne horen voor mij ook champignons, die heb ik dus niet in mijnen hof en moest ik dus gaan kopen. Misschien moet ik me in de eetbare paddestoelen toch maar eens een keer gaan verdiepen want dat moet toch zalig zijn om in het bos rond te lopen en met een gevuld mandje terug te komen. Ik had hier ook nog 2 kleine courgettes liggen dus die gingen er ook nog bij. Verder nog 250 gr mascarpone, 2 potjes zachte geitenkaas, koriander, lasagnevellen uiteraard en koriander- en komijnzaad.

Het recept wijst zichzelf eigenlijk uit.
Wrijf een eetlepel koriander- en komijnzaad fijn in een vijzel. Fruit dit samen met de versneden pompoen in olijfolie. Blancheer de spinazie kort en kruid met peper en zout. Bak de champignons. Bouw de lasagne op door eerst enkele lasagnevellen in een ovenschotel te leggen, daarna de spinazie, daarover wat geitenkaas, laag lasagnebladen en daarop de pompoen. Meng de mascarpone met verse koriander en kruid met peper en zout en verdeel deze over de pompoen. Bedek met lasagnevellen en eindig met de champignons. Werk de lasagne af met de geitenkaas en plakjes courgette en zet 30 minuten in een voorverwarmde oven van 180°c.
Nog wat groenigheid erbij uit de tuin; in mijn geval veldsla en ik zou zeggen bikke bikke bik, hap hap hap!

Vakantiegevoel

2011-11-06T23:55:00.002+01:00

Ik moet zeggen dat daar momenteel nog maar weinig van over schiet. Maar laat ik beginnen bij het begin. Wij trokken deze herfstvakantie naar de Ardennen. Altijd een risico om in deze periode van het jaar een vakantie in eigen land te plannen. Maar niks daarvan dit jaar want we kregen bakken aangenaam herfstweer, met een stralend zonnetje (welliswaar na het optrekken van het ochtendgrijs)en bossen die lagen te blinken dat het bijna pijn deed aan de ogen. We hebben dus genoten, met volle teugen en helemaal opgeladen keerden we dus na een week terug huiswaarts. Maar zo'n weekje weg brengt in de eerste plaats een hoop was met zich mee, een auto die eruit ziet alsof we een week in de broussen hebben gezeten en een tuin bomvol afgevallen bladeren. Voeg daarbij nog een feestje en een maag die zich blijkbaar niet 100% voelt, die overdaad brubbels en flink stuk taart bleek toch niet zo geweldig te zijn, en je voelt het al aankomen zeker. Soit, vandaag moest ik dus terug aan het werk, de zondag is hier sowieso een drukke dienst, ik werk in de sociale sector en al de jongeren die op weekend gingen komen terug binnen. Het vakantiegevoel was dus inderdaad snel weg. Maar dat bleek nog niet alles te zijn want toen ik 's avonds naar huis belde bleek zoonlief zodanig ziek te zijn dat hij al enkele uren aan het overgeven was. En alsof dat nog niet genoeg was ontdekte ik toen ik om 23u naar huis wilde vertrekken dat mijn auto niet start. Zodoende zit ik hier nu op het werk te wachten tot binnen dit en een half uur de pech-verhelping komt. Grrrrrrrrrrr ik wou dat ik terug op dat terras in Achouffe zat!

Zonnekloppers

2011-10-27T22:00:00.002+02:00

Toevallig had ik deze namiddag helemaal vrij en dus dook ik snel de tuin in. Zeker met het zalige zonnetje was het echt genieten. Ik was trouwens niet de enige die daar van de zon lag te genieten. Kijk maar eens;

Vorige week vroeg er nog iemand aan mij of ik misschien een zonnebank heb gekocht, bijlange niet, da's allemaal puur natuur hier! We hebben de laatste tijd niet te klagen gehad van het weer. Ongelooflijk ook wat er nog allemaal in bloei staat. Het enige dat me niet aanstaat is dat we dit weekend de klok moeten verzetten. Echt 't is toch geen weer om over te schakelen naar het winteruur.

Ik deed heel wat klusjes in de tuin. De bieslook verhuisde van plaats, het is wel wat veel geworden precies, maar ach alles wat we niet opeten mag gewoon in bloei komen, dat is toch ook leuk. De Mara des Bois aardbeitjes staan hier nog maar 3 maanden. Ik kocht 2 plantjes maar deze hebben in tussentijd al zoveel uitlopers gekregen dat het tijd werd om ze uit te planten. Het zijn er nu al bijna 20, dat gaat smullen worden volgend jaar.

Het vingerhoedskruid dat zich sowieso altijd al vrolijk uitzaait heeft het dit jaar op sommige plaatsen toch wel echt te bont gemaakt. Zo stonden er plantjes midden in mijnen lavendel of zelfs knal onder de haag. Nu hoeft het hier allemaal niet zo georganiseerd te zijn maar dit was er toch over. Vandaar dus hergroeperen! Dat gaat met vingerhoedskruid gelukkig heel vlotjes.

En dan heb ik ook nog zaad geoogst, veel zaad zoals ge ziet. Van die fleurige bloemekes die ge hier nog ziet staan. Zinnia's, goudsbloem en weet ik veel wat nog allemaal. Dit jaar amper 1 vierkante meter, volgend jaar zal het dus een pak meer zijn.

Ik zou zeggen geniet nog van het zonnetje want wie weet hoe lang het nog gaat duren en dat winteruur kunnen we natuurlijk ook gewoon negeren!

2 jaar bloggen

2011-10-26T00:36:00.003+02:00

Ik kan het bijna niet geloven, al 2 jaar zit ik hier te schrijven en jullie te laten meegenieten van mijn avonturen in de tuin. Wat gaat de tijd toch snel zou mijn grootmoeder zeggen en me daarbij eens goed in mijn wang knijpen. Al 2 jaar probeer ik jullie hier te boeien, en het strafste van al is dat dat aan mijn lezers-aantallen te zien ook nog lijkt te lukken ook. Om nog maar te zwijgen van mijn facebook vrienden, ondertussen zijn het er tot mijn eigen verbazing al bijna 485. Tof dat jullie hier komen lezen, misschien een reactie achterlaten of een vind ik leuk. Na 2 jaar bloggen merk ik wel dat ik soms in herhaling begin te vallen, dat ik achteraf besef van oei dat heb ik precies al eens geschreven of die woorden heb ik al eens gebruikt. Ondertussen heb ik het schrijven van berichtjes wel wat onder de knie, al blijft het soms nog zoeken naar een leuke schwung, een toffe invalshoek of een knipoog tussendoor. Bij mij is het vaak een kwestie van een leuk begin en dan rolt de rest er meestal vanzelf uit. Maar soms is het echt zwoegen, lezen, herlezen, schrappen en weer zaken toevoegen. Als ik die eerste berichtjes terug lees dan heb ik al een hele weg afgelegd. Waar het in het begin vaak eerder secce en feitelijke weergave waren met bedroevende foto's, staat meer en meer de beleving van het buitenleven centraal; het plezier van mijn eigen oogst en daar dan iets lekker van maken, het samenwerken met de natuur en blij zijn met wat ik daar allemaal voor terugkrijg, het gefladder van de vlinders en het gezoem van de bijen en de hommels, het gewroet in de aarde en zo proberen een mooie plek te creëren. Leven naar het ritme van de seizoenen en dit alles uiteraard met veel respect voor de natuur.

Wat ik ook erg leuk vind aan het bloggen is het feit dat ik via deze weg toch al enkele mensen heb ontmoet die met hetzelfde bezig zijn. Vooral de live ontmoetingen tijdens een tuinbezoek of blog-meeting maken het echt tot een verrijking.

De tijn blijft hier ondertussen gewoon verder groeien. Van sanguisorba bracht ik onlangs nog daslook, aardpeer, artisjok, chinese bieslook en nog een blauwe bes mee. Je ziet ik heb me nog serieus ingehouden, maar in het voorjaar moet ik zeker nog eens teruggaan want een aantal planten waren niet meer voorradig.

Ik hoop in ieder geval dat ik jullie kan blijven boeien en verrassen. En dat ik jullie mee kan laten genieten van alles wat hier groeit en bloeit, met kleine of grote verhalen. Met elk nieuw seizoen dat weer helemaal anders is dan het vorige, met elke nieuwe plant, waarin weer onverwacht veel te ontdekken valt.

De culinaire week

2011-10-23T23:53:00.001+02:00

Misschien hebben jullie de smaak na het vorige gerechtje helemaal te pakken. Goed zo! Klaar voor deel 2 van de culinaire week. Dit receptje vergt wat meer kooktijd en dus ook wat meer afwas ;-( Begin met het courgettegebak, dat stelt eigenlijk weinig voor, qua werk bedoel ik dan, en is verrassend lekker. Allé vooruit naar de courgetteplanten in den hof om te zien of er nog iets aanhangt en haalt de kleinste er ook al maar af want dat gaat toch niet veel soeps meer worden. Snijd de courgette (600gr) in schijfjes of rasp het gewoon dat gaat nog sneller! Maal 75 gram pindanoten. Stoof dit alles in olie en voeg 30 gr broodkruim toe alsook 110 gr geraspte kokos, 2 koffielepels kerrie, 1 koffielepel komijnzaad en een koffielepel gemalen komijn, nog wat kurkuma en zout en 350 gr in stukjes gesneden tomaten. Laat afkoelen en voeg 3 eieren toe. Giet alles in een ovenschotel, bestrooi met amandelschilfers en na 45 minuten in een oven van 180°C is het klaar. Zo'n receptje dat klinkt toch gewoon als legerpraat!

Voila dat was deel één, dat viel toch mee hé. Nu gaan we daar een pompoen-aubergine stoofpotje met kokos bij maken. Nodig; 2 aubergines, 300 gr pompoen, 300 gr aardappelen, 200 gr ui, 1 cm verse gemberwortel, teentje knoflook, koffielepeltje kerrie, koffielepel kurkuma, 2 dl water, 2 dl kokosmelk, het sap van 1/2 citroen, peper en zout en wat koriander.
-Snijd de aubergines open en stoof ze gaar. Snijd in grote stukken.
-Schil de pompoen en aardappel in blokjes. Pel en snipper de ui, de gember en de knoflook en stoof dit alles in olie.
-Kruid met de kerrie en de kurkuma en doe er het water bij. Lat sudderen tot de groenten beetgaar zijn en voeg dan de aubergine, de kokosmelk, wat citroensap, peper en zout toe. Afwerken met wat korianderblaadjes en 't is ook weeral klaar.
Op naar deel 3; een bananenslaatje met ananas! Nodig; 1 ui, klein beetje kaneel, beetje komijnzaad, peper en zout, 1 tak bleekselder, 1/4 rode paprika, 2 bananen, 500 gr ananas en 1 dl mayonaise.
Pel en snipper de ui en stoof hem in olie met de kaneel, het komijnzaad en peper en zout. Laat afkoelen. Snijd ondertussen de bleekselderijstengel los van de blaadjes en bewaar ze voor de versiering. Snijd de stengel en de paprika in kleine stukjes en voeg bij de ui. Snijd de bananen in plakjes en de ananas in stukjes. Meng alles onder elkaar en voeg de mayonaise toe. Nog versieren met gesnipperd selderijblad en 't is af.

En als laatste maken we dit kokos-sesamstrooisel met 1 koffielepel gemberpoeder, 1/2 koffielepel komijnpoeder, 1/2 koffielepel korianderpoeder, 1 eetlepel zeezout, 100 gr geraspte kokos, 50 gr sesamzaad. Alles door elkaar roeren en roosteren in de pan en naar believen te gebruiken. Laat het smaken!

Na al die arbeid mag je jezelf ook wel even belonen met een overheerlijk zelfgemaakt ijs-dessertje. Men neme een pot lekkere bio-yoghurt, haalt uit de vriezer een portie ingevroren eigen kweek bessen en ander kleinfruit mix pakketje en je voegt dit alles onder elkaar met nog wat suiker of rijstsiroop. Zet dit zo'n 4 uur voor de maaltijd in de vriezer en roer er af en toe eens door. Et voila, smullen maar!

Ondertussen in de tuin

2011-10-18T00:24:00.001+02:00

Nu de eerste koude nachten al gepasseerd zijn is het tijd om het één en 't ander winterklaar te maken. Ons tweede tuinstel mag al aan zijn winterrust beginnen en staat al netjes opgeborgen. De pompoenen werden geoogst, de bessenstruiken werden nog eens onkruidvrij gezet, een hele klus, en voorzien van een goede laag compost. Hierdoor konden de composthopen nog eens worden doorgeschoven; ook al een hele klus. Ik heb me dat al beklaagd dat ik hier op mijn communiezieltje gezworen heb dat ik daar wat meer aandacht voor ga hebben. Maar nen echte ben ik duidelijk nog niet want zo ontdekte ik dit weekend op den tv, die echte mannen die rieken aan hunnen compost!

Wat ik wel echt heb in mijnen hof zijn nog verschillende bladgroenten; waaronder de hertshoornweegbree. Een plantje dat ik alleen al voor zijn naam geweldig vind om nog maar te zwijgen van de vorm. Het is zo decoratief dat je er een eenvoudig slaatje helemaal mee oppimpt. Het zag er nochtans niet goed uit want ik zaaide het in de vroege zomer zodanig dat de meeste planten onmiddellijk in zaad schoten. Ondertussen heb ik dus al een hele zaadvoorraad. Maar sinds een aantal weken is hij beginnen groeien et voila nu smullen we ervan. Ik vind het sowieso geweldig om verschillende bladgroenten te hebben; zo staat er ook nog de klassieke kropsla, nog snijsla en nog ruccola en veldsla. Zoiets komt toch altijd van pas.

Heerlijke pompoenovenschotel

2011-10-16T18:38:00.004+02:00

Niet verschieten want we gaan het eens over de culinaire boeg gooien. Nu de avonden en vooral de nachten kouder worden is er niets heerlijker dan een lekkere ovenschotel; ideaal om jezelf te verwarmen. Gelukkig is het zonnetje nog goed van de partij en is het ook heerlijk om buiten te vertoeven.
Maar we gaan dus kokkerellen; deze ovenschotel is zo simpel en met weinig afwas, dat kan sommigen misschien ook over de streep trekken. De schotel bevat granen, aardappelen, groenten, kaas, ei en olie en met een fris slaatje erbij heb je dus wel een gezond bommeke binnen. Het heeft iets weg van een groentetaart maar dan zonder deegkorst. En het leuke van al is dat bijna alle groenten uit eigen tuin komen wat het natuurlijk allemaal nog veel leuker maakt. Enkel de knolselder heb ik moeten aankopen, misschien zet ik dat volgend jaar wel eens maar dat vraagt blijkbaar nen berg compost heb ik eens tijdens een tuinbezoek vernomen.

Wat hebben we nodig; awel ge trekt dus naar uwen hof en neemt daar een pompoen, wat wortelen en wat groenigheid in de vorm van prei of selder. Vervolgens gaat ge naar uwen voorrraaad voor wat uien en aardappelen et voila ge kunt eraan beginnen als ge tenminste diejen knolselder ook al in huis hebt gehaald.
Neem een grote ovenschotel, vet in en bedek de bodem met plakjes pompen. Rasp de wortelen, knolselder en aardappelen in een grote kom en voeg daarbij de fijngesneden uien en groenigheid. Voeg daarbij 75 gr fijne havervlokken, 100 gr geraspte kaas, 2 eierdooiers, wat shoyu, beetje korianderpoeder en nog wat andere kruiden en 100ml opgeloste groentebouillon. Meng alles onder elkaar en verdeel deze massa over de pompoenschijven, strijk glad en bestrooi met sesamzaad. Bakken in een voorverwarmde oven (200°C) gedurende 30 à 40 minuten. Et voila, zo simpel is dat, smakelijk!

ps Voor wie de ingrediënten nog graag even op een rijtje wil klikt gewoon hierboven bij de recepten.

Bloemige weide, we gaan ervoor

2011-10-12T18:00:00.001+02:00

Weet ge het valt niet mee om een groen grasveld om te toveren tot een bloemige weide. Zeker niet als je moet beginnen van een overbemestte en kapot gespoten maïs-akker. Maar dit najaar ging ik voluit; ik verzamelde zo veel zaad dat ik zo kwistig uitstrooide in het gras dat het dit jaar gewoonweg moet lukken! Want ik wil kleur in mijn weide; paardebloemen, boterbloemen, klaver het maakt niet uit, allé het tofste zou natuurlijk zijn dat er een geweldig kleurenpalet verschijnt van margrieten, bevernel, boerenwormkruid, wilde peen, sint-janskruid, knoopkruid, duizendblad en weet ik veel wat nog allemaal.

Ik hoop dus dat ik hier volgend jaar een voor en na foto kan publiceren met meer kleur! Van één ding ga ik gelukkig wel zeker zijn; mijn ingezaaide ecoflora bloemenweide groeit geweldig goed. Zo goed zelfs dat sommige al eerder plat liggen dan recht staan en ik me dus afvraag of ik daar al eens over moet maaien of komt het echt door de wind en de regen?

Ik snap dat jullie misschien een beetje de kluts kwijt zijn want ondertussen heb ik hier al 3 plaatsen waar ik een bloemenweide probeer te creëren; eentje met zelf verzameld zaad en zaad van de Morgenster, de foto hierboven met zaad van ecoflora en dan hierboven het groene gras met het zelf verzamelde zaad. Moest ik wat handiger zijn met die dingen ik presenteerde jullie hier meteen een planneke, maar dat ben ik dus niet! Ge kunt niet alles meehebben hé! Ik ben al blij dat ik hier regelmatig iets kan posten dat er wat deftig uitziet.

Bollen en knollen, op z'n Groenlands

2011-10-08T18:52:00.009+02:00

Voor botanisten is er nogal wat verschil tussen bollen en knollen. En vaagweg herinner ik me dat ik dat ooit op school ook heb moeten leren. Maar wist ik toen veel dat ik daarover vele jaren later een blog-berichtje de wijde wereld in zou sturen en zodoende moet toegeven dat ik daar niet veel van onthouden heb. Mocht jij toen wel opgelet hebben mag je me dat alsnog uitleggen. Maar ach in de praktijk heeft dat nu ook weer niet zoveel belang.

Nu weten we allemaal dat "vrouwen graag kleren kopen, awel ik koop graag planten" en bloembollen want "die fleuren de boel toch ook op". Ik trok dus naar de winkel en zwierde zowaar 303 bollen en knollen in mijn handen, een karretje of iets van die aard was ik vergeten te nemen en dus stond ik daar wree onhandig te wezen. Gelukkig geraakte ik bij de kassa, al verschoot ik wel even van de rekening die opliep tot bijna 40 euro, dat hebde dan natuurlijk als je daar zo enthousiast staat te graaien. Maar ach 't is niet voorniet dat ge de winter korter maakt hé.
De Belg mag dan "nen baksteen en een gazon op zijn maag hebben liggen", ik wrees toch dat ik tot een andere strekking behoor, want als ik zo daarga dan schiet er binnen een aantal jaren van mijn klassiek gazon niet veel meer over. De bloembollen en knollen waren bestemd voor den voorhof, nu moet ge gene schrik hebben er is daar nog altijd plek genoeg "om een walske te placeren". Ze moesten komen voor de hydrangea's, waarvan ik nog altijd niet zeker ben of dat nu wel een goede zet was. Het ziet er ineens allemaal zo geordend en gestructureerd uit, in schril contrast met de rest van de tuin. Maar ach ze staan er nu en dat trekt toch ook een beetje insecten aan dus laat ik ze maar staan. Maar meer en meer denk ik dat een klein haagske daarrond wel leuk zou zijn, dan is het wat meer afgeboord, wat zou een goede keuze zijn denken jullie?

Nu wilde ik de plaats voor de bollen nog wat groter maken en dus verzamelde ik eerst het nodige materiaal, moet ik tussendoor met mijn vuil schoenen niet rondlopen in mijn opgeruimd kot. Om vervolgens het afgekoorde stukje gazon vakkundig in mootjes te hakken en te verwijderen. Een leuk jobke want ge ziet dat zo vooruit gaan.

Bemesting toevoegen is absoluut niet nodig niet alleen is "een hand vol kippenkak nooit plezant", de bollen en knollen hebben hun eigen voedselvoorraadje op zak euh bol/knol. Ik koos zo veel mogelijk voor bollen die zich verwilderen, als ze op de ideale plaats staan tenminste. En zodoende hoop ik dat volgende soorten zich hier verder gaan uitbreiden; het winterakonietje/Eranthis hyemalis, een van mijn favorieten,ik kocht er dus een paar zakjes van, is samen met de sneeuwklokjes/Galanthus één van de bolgewassen die al in februari-maart bloeien. Krokussen mochten natuurlijk ook niet ontbreken net als de blauwe druifjes. Verder de verwilderende sterhyacintjes/Scilla siberica, breedbladige vogelmelk/Ornithogalum balansae en dan 2 soorten zomerklokje; het Leucojum Aestivum en het Leucojum Gravetye Giant. En dan wilde ik ook nog wat Irissen, ik heb er hier nog geen enkele staan en eigenlijk is dat toch ook wel leuk en dus ging ik voor 2 dwergirissen de Iris Alida in het blauw en de Iris reticulata in het paars.

Ik zag mezelf nog geen 303 kottekes maken en ne "lasagna-mix" dat heb ik al en dus schoof ik al het zand opzij, klutste al die bollen door elkaar en zwierde ze zo nonchalant mogelijk in het rond. Zand erover en nog wat verhakseld hout erover en klaar is kees. En daar er ondertussen genoeg regen is gevallen was "eerst gieten" niet echt nodig en kon ik gewoon "genieten" van het afgeleverde werk althans.

Nog twee kleine ps-en; diegene die goed hebben opgelet zullen al doorhebben dat ik toch nog eens met mijn zand-schoenen in mijn proper kot moest omdat ik toch niet al het benodigde materiaal bijhad ;-( en de "quotes" komen van het programma Groenland.

Knoflook planten

2011-10-05T23:07:00.002+02:00

Mijn moestuin stond zo te blinken in de zon, nadat ik eens goed geschoffeld had welliswaar, dat ik gewoonweg kweeniehoeveel goesting kreeg om er ook effectief iets in te zetten. Veel keuze had ik niet meer want onlangs zaaide ik nog ruccola, spinazie, veldsla en postelein. Maar na enig opzoekwerk kwam ik uit bij knoflook; toch een onmisbaar iets bij het koken om nog maar te zwijgen van zijn goede eigenschappen; het is bloeddruk verlagend en verhoogt het uithoudingsvermogen. Lang moest ik daar dus niet over nadenken en mee trok ik dus naar de winkel om mij van het nodige plantgoed te voorzien. Ik kocht witte en roze en ach ik was dan toch bezig dus nam ik ook maar ineens winterajuin mee.

Ik heb dat dus nog nooit gezet en dus moest ik in de moestuinbijbel van velt toch enig opzoekwerk doen. Knoflook komt op het bed van de wortelgewassen; met een rijafstand van 25 cm en in de rij zette ik ze op 15 cm van elkaar in een putje van zo'n 9 cm diep. Ik vind het altijd even een raar gezicht om daar met meter en draad bezig te zijn, net alsof tuinieren zo'n exacte wetenschap is. Langst de ene kant vereist het inderdaad wel enige kennis, maar langst de andere kant is het soms ook gewoon boerenverstand. Denk maar aan het super warme voorjaar; iets zaaien had toen op een gegeven moment gewoon geen zin meer. In het boek de nieuwe moestuin staat dat mooi geschreven. "Een moestuin is geen wedstrijd, maar een belevenis."

Van winterui had ik eigenlijk zelfs nog nooit gehoord, maar het zijn dus rassen die in de winter gewoon buiten kunnen blijven staan en eens de temperaturen beginnen stijgen hernemen ze snel hun groei en kunnen ze al in mei geoogst worden. Omdat dit soort ui vers geoogst wordt kan je zowel blad als bol gebruiken.

Maar vooraleer ik dus aan het werk ging moest er dus eerst nog wat compost toegevoegd worden. En ik moet zeggen dat sinds ik hier mijn goede voornemens geuit heb en qua accomodatie het een en 't ander op punt heb gesteld het eigenlijk tot mijn eigen verbazing heel goed gaat. Ik maakte zelfs een zeefbak die perfect het formaat heeft van mijn kruiwagen wat het werken heel makkelijk maakt. Waarmee ik niet wil zeggen dat het geen zware klus is er moet nog altijd heel wat geschud en gewreven worden om het goedje te zeven.

Maar het resultaat is dan ook navenant. Kruiwagens vol zwart moestuingoud! In de moestuin-bijbel las ik eveneens dat uien geen verse bemesting verdragen, ook geen halfverteerde compost omdat je daarmee onvermijdelijk de uienvlieg aantrekt. geen idee of dat beestje nu nog actief is maar ik nam dus toch maar het zekere voor het onzekere.

En nu maar wachten tot de eerste sprietjes boven komen piepen! mocht er nog iemand tips hebben, laat ze gerust achter bij de reacties.

Allemaal beestjes

2011-10-02T18:05:00.003+02:00

Ik denk dat het nu ongeveer 3 jaar geleden is dat we begonnen zijn met het omvormen van onze tuin naar een ecologische tuin. Met kleine stapjes ging dat gepaard; er kwamen planten waar vlinders en bijen dol op zijn. Er kwam een composthoop en nu eten we onze eigen groenten. Er kwam meer afwisseling in de begroeiing; bloemrijke graslanden, struikgewas en bomen. Er kwam nestgelegenheid voor vogels, oorwormen en solitaire bijen. Al deze kleine aanpassingen hebben een geweldig positieve impact op de natuur! Ik sta dan ook vaak versteld van hoeveel insecten, vogels en andere diertjes hun weg naar onze tuin vinden.

Nu is het niet alleen een kwestie van de juiste planten te kiezen, het is ook een kwestie van ervoor te zorgen dat er altijd wat bloeit. In de lente en zomer is dat meestal niet zo'n probleem; dan is er vaak keuze te over. Maar in het vroege voorjaar en in de late herfst is het vaak heel wat moeilijker voor al die beestjes om aan nectar te geraken. Plant daarom voor het vroege voorjaar bloembollen zoals winterakoniekjes, sneeuwklokjes en krokussen of wat dacht je van helleborissen en longkruid. Voor het najaar zijn er onder andere de hemelsleutel, de asters en de klimop. Door de zomerse temperaturen bloeit er eigenlijk nog heel veel. Maar de klimop is momenteel echt wel één van de hot spots in onze tuin. Ongelooflijk hoeveel bijen zich daar te goed doen, het zoemt er dan ook ongelooflijk en dat riekt dan ook nog eens kweenie hoe lekker.
Ik zag ook al enkele dikke hommel-koninginnen rond de klimop zoemen, of ze er echt gesmikkeld hebben weet ik niet maar even later zag ik ze wel op de teunisbloemen zitten. Waarschijnlijk zullen die koninginnen in de buurt blijven rondhangen op zoek naar een geschikte overwinteringsplaats en voila zo begint dat dus volgend jaar gewoon terug opnieuw en waarschijnlijk met weer wat meer hommels dan afgelopen jaar.

En wat krijgen we daar allemaal voor terug? Niks dan voordelen! Solitaire bijen en hommels zorgen bijvoorbeeld voor een betere bestuiving en meer bloemen en vruchten. Solitaire wespen zijn dan weer dol op bladluizen en sluipwespen verjagen witte vlieg. Minder werk voor mij en meer tijd dus om van de tuin te genieten.

Le soleil est magnifique

2011-09-28T21:35:00.001+02:00

Wat hebben we toch een geweldig weertje! Alles en iedereen lijkt helemaal op te fleuren en zelfs de meest uitgebloeide plant, u mag dat zowel letterlijk als figuurlijk nemen, lijkt helemaal te blinken bij zo'n helderblauwe hemel! Nu is dat blinken voor de grote kaardebol niet echt een probleem, zo'n karakter dat dat plantje heeft. Maar qua aaibaarheidsfactor vrees ik toch dat hij niet goed gaat scoren met zijn stekelige stekels. Het is weer zo'n plantje dat allerlei troeven heeft. Het produceert geweldig veel nectar en trekt daarom veel insecten aan zoals solitaire bijen en hommels. Daarenboven staan de bladeren twee aan twee tegenoverstaand zodanig dat er zich een waterbakje vormt waaruit vogels komen drinken. En eens het zaad rijp is, komen zaadetende vogels ook heel graag de kaardebol bezoeken om er lekker van te snoepen. Daarenboven zaait het zich vlot uit, het zaad is vaak al aan het kiemen als het nog aan de plant hangt. En dan heb ik het nog niet eens gehad over het feit dat het lang geleden zelfs gebruikt werd om de wol te kaarden. Een straf plantje dus!

En met dit zonnetje mogen de zonnebloemen ook niet ontbreken. Het voordeel aan deze kleinbloemige zonnebloemen is dat mijn Madame daar naar hartelust van mag plukken; dat stimuleert hen immers tot het vormen van nieuwe bloemen.

En dan rest mij enkel nog jullie geweldige zonne-dagen toe te wensen!

Tijd voor reklame

2011-09-26T20:25:00.002+02:00

Gene schrik, ik ga jullie hier niet lastig vallen met reclame voor weet ik veel wat voor tuin-attributen, alhoewel dat misschien bij nader inzien toch nog niet zo'n slecht idee zou zijn. Iemand die een nieuwe bosmaaier wil sponseren of zo'n heggeschaar op benzine of misschien wat tuinplanten of een zwemvijver of fruitbomen of kiwi-bessen of aardperen of daslook of artisjok, ... om maar efkes een greep te doen uit mijn wish lijstje! Nee deze keer weer maar eens reklame voor mijn zus. Ze maakte afgelopen zomer weer een spetterende reis naar Afrika en toerde daar door Kenya en Tanzania en bracht weer wondermooie foto's en verhalen mee! Zo mooi dat ik ze jullie zeker niet wil onthouden!

Echt ik vind deze foto gewoon magisch! Soms ben ik dan ook stikjaloers op het vrij en ongebonden leven van haar, maar op andere momenten maak ik me als grote broer toch wat zorgen over haar inkomsten en of ze zich zo stilaan niet moet beginnen settelen. Het zal wel loslopen zeker! Gelukkig kan ik haar nu ook nog steunen bij het aanschaffen van mijne nieuwen solidariteitsagenda van oxfam. Want ze heeft deze wedstrijd gewonnen en prijkt nu met haar foto's op de cover, allemaal kopen dus hé.

En voor wie overweegt om een groot exemplaar in de living te hangen of misschien een expo wil opzetten of haar boek wil uitgeven kijkt hier maar eens rustig rond!

Mooi weer vandaag

2011-09-24T12:20:00.009+02:00

Er hangt vandaag zo'n vrolijkheid in de lucht dat zelfs het meest foute nummer de pret niet kan bederven. Hou u dus vooral niet in, laat u ne keer goe gaan en zing uit volle borst mee terwijl u met de rest van uw huisgenoten gerust polonaise gewijs door uwen hof moogt lopen! En kijkt daarenboven gerust eens ggoe rond en je zult al snel ontdekken dat je niet de enigste bent die geniet van dat zonnetje. En nee, dan heb ik het niet over je buren die stiekem komen gluren waarom u zo uit volle borst meezingt! Maar wel over alle vlinders die zich te goed doen aan alle nectar! Ik kan daar echt van genieten van al dat gefladder! En dat zijn er hier gelukkig nog een hele hoop; atalanta's, dagpauwogen, gehakkelde aurelia's, kleine en grote koolwitjes en landkaartjes. En nog één keer uit volle borst; "mooi weer, vandaag"!!!

Geeft mij maar de herfst

2011-09-21T20:44:00.002+02:00

De zomer was niet alles dat weten we ondertussen al wel. Maar de herfst beloofd een spetterende start te maken met een geweldig na-zomertje! Na-zomertjes in de herfst; ik ben daar helemaal voor! De eerste kastanjes zijn ook al aan het vallen dus geen beter moment om de bossen in te trekken voor een heerlijke wandeling. Nog even en dan kunnen we weer ritselend door de pakken bladeren stappen.
Om er ook in huis helemaal van te kunnen genieten werden hier alle ramen onder handen genomen; zowel van binnen als van buiten. Een taak die ik graag op mij neem want dat geeft nu toch echt eens meteen voldoening. Vandaag kroop ik zelfs het veranda-dak op om ook die een grondige beurt te geven en terwijl ik daar zo bezig was trok ik onderstaand foto-tje! Dit zicht zal trouwens grondig gaan veranderen want op deze weide (de achterste) zal in het najaar onze hoogstam boomgaard komen en als de heg en de knotwilgen die daarrond staan dan ook nog eens een groeispurtje willen doen dan gaat dat hier nog in orde komen!

Een besmettelijke ziekte

2011-09-19T16:30:00.001+02:00

Eigenlijk had ik het probleem al een hele tijd geleden opgemerkt, maar laat ons zeggen dat door andere prioriteiten, ooh wat kan ik het toch goed uitleggen hé, het probleem pas twee weken geleden is aangepakt! Ik zit namelijk met een vervelende bacterie opgescheept. Ze hadden er nochtans al her en der voor gewaarschuwd dat in de zomermaanden zo'n bacteriën zich nogal vlot kunnen verspreiden. En voor ge het weet zit ge er dus zelf mee. Het probleem betreft hier namelijk een geval van besmetting door de bacterie Erwinia amylovora. En dat het een vervelende besmetting is neemt dat maar van mij aan. Overal bruine plekskes die helemaal verschrompelen en 't is daarenboven nog besmettelijk ook, er zijn plezantere dingen om mee te maken. Maar ach met de nodige maatregelen zal dat misschien wel snel over zijn dat hoop ik tenminste. Want net nu ik bezig ben om plannen te maken voor de aanleg van mijn boomgaard steekt dit dus op. Ja ja bacterievuur ook wel perenvuur genoemd op één van mijn meidoorn-struikjes in de heg, of wat hadden jullie anders gedacht.

De aangetaste takjes werden verwijderd en steken al in de stoof, kwestie van zeker te zijn dat we daar geen last meer van hebben! Of moet ik nog andere maatregelen nemen?

De heg begint na drie jaar eindelijk wat te groeien. Langst de ene kant is dat natuurlijk normaal want de eerste jaren steken ze veel energie in de vorming van hun wortelgestel. Bovendien heb ik ook elk jaar de nodige snoei uitgevoerd in de hoop dat de struikjes zich dusdanig zouden ontwikkelen dat ze het wat breed laten hangen en bijgevolg misschien het gras de baas kunnen. Maar voorlopig ziet het er naar uit dat ik nog enkele jaren zelf de bosmaaier ter hand zal moeten nemen zoals je op de foto heel duidelijk kan zien.

Oogst ² met oorwormen

2011-09-16T00:19:00.003+02:00

Man, wat is het tegenwoordig al vroeg donker. Iets na achten gaat de zon al onder en dan is het haasten om in de halfschemer nog rap wat te doen. En dat gaat dus pijlsnel hé, elke dag bijna 2 minuten eraf! Hoe moet ik toch al die oogst binnenhalen. En dat er heel wat te oogsten valt neemt dat maar van mij aan. De herfstframbozen doen het weeral geweldig, 'T is natuurlijk echt herfstweer en daarbij voelen ze zich blijkbaar in hun nopjes. De kinderen zijn er gek op en veel werk heb ik daar dus niet mee; hen er af en toe eens op loslaten en zelfs dochterlief van 2 jaar kent dat al geweldig goed! Ik mag al blij zijn dat ik er zelf ook eens eentje vind!

Zelfs de twee Mara des Bois aardbei-plantjes, die ik enkele weken terug nog bij ecoflora kocht geven al hun eerste oogst en bewijzen daarmee ineens dat het hier wel degelijk om een doordragend ras gaat met de smaak van bosaardbeitjes. Heerlijk en ondertussen hebben ze zich al zeker verviervoudigd, dat beloofd dus voor volgend jaar.

Op aanraden van één van de face book vrienden verdwenen een heel deel noten in de pesto. 'T is in ieder geval een pak goedkoper dan die dure pijnboompitjes. Maar werk dat ge daar mee hebt! Is daar nu echt geen gemakkelijkere manier voor?

Enkele jaren geleden hing ik de tuin vol met van die oorwormenpotjes, dat zou goed zijn om deze nuttige beestjes in de tuin te halen! Ze eten namelijk bladluizen en andere schadelijke insecten. Maar wat blijkt nu, ik kan niets meer oogsten of ik kom ze wel tegen; in den basilicum, de pruimen, de sla, ... . En dat zijn dus geen mager mannekes hé, nee die hebben duidelijk genen honger geleden! Mijn Madame haren honger is daarentegen dan meestal wel snel over! Laatst zat er zelfs enen op mijn T-shirt te kruipen en mijn Madame zei dus dat er daar ene zat op mijn rug, om even later al iets heviger te zeggen dat hij naar boven kroop en om dan licht paniekerig aan te kondigen dat hij bijna in mijn nek ging kruipen! Nee toen had ik het er ook niet echt mee, maar denkte dan dat mijn Madame zich haast om mij te komen redden, eerst rustig wat keukenpapier pakken terwijl ik daar maar stond!

Maar ach, een bloemeke in huis en dan is dat meestal weeral snel vergeten.

Bezint eer ge begint

2011-09-11T18:24:00.003+02:00

Er zijn zo van die mensen die voor alles een plan van aanpakken hebben, ze hebben gouden handjes en in ne wip en ne flip hebben ze iets geweldigs gecreëerd! Het zijn mensen die van aanpakken weten. Moest ge uzelve tot deze categorie rekenen geeft u hieronder dan op bij de reacties en ik zet stante pede nen directe respect-link naar u, nadat uiteraard het geheel gekeurd en vooral goedgekeurd is! Misschien is het derhalve ook raadzaam om gewoon niet verder te lezen, stopt gewoon anders gade waarschijnlijk toch maar denken van wa ne prutser is dat hier en dat roept alleen maar ergernis op! Ik kan daar zelfs nog een beetje inkomen ook, en ergernis dat hebben we al genoeg op de baan, met het weer, misschien wel in uw job of weet ik veel waar en met wie! En nee ge moet me dat hier allemaal niet komen vertellen hé! Lap ik voel het hé, ik ga het aan mijn been hebben hé. Soit, moeste u dus niet tot die categorie rekenen, dan raad ik vooral aan om verder te lezen. Want volgens mij is dat zeker bewezen, dat doet goed doet, zien dat anderen ook wat zitten te prutsen, zo kunde tenminste tegen uw eigen zeggen of tegen uw lief dat ge zelfs nog beter zijt dan diejen van natuurlijk-rijk!
Maar ge moet nu niet beginnen denken dat ik niet van aanpakken weet hé, nee, daar niet van, anders zou ons erf al lang een overwoekerd en verloederd stukje zijn. En plannen maken dat kan ik ook wel al is het dan natuurlijk de vraag of het een goed plan is. U herinnert zich misschien nog ons schapen-schuilhok. Dat stond dus helemaal achteraan in de wei, vanuit de keuken kont ge daar boenk op zien, daar was dus over nagedacht hé. Maar sinds ik de wei in 2 deelde was er dus een stuk met schuilhok en een stuk zonder. Nu lostte ik dat wel tijdelijk op, waarover later meer, maar zo van die tijdelijke oplossingen hebben nogal eens de neiging om te veranderen in permanente oplossingen. Dat was dus buiten mijn Madame gerekend want die vond die tijdelijke oplossing maar niks en verzocht me dus met enige spoed om daar dringend een eind aan te maken. Derhalve waren er volgens mij 2 oplossingen mogelijk; oftewel een nieuw schuilhok bouwen in de wei met tijdelijke oplossing (straks gaat dat allemaal duidelijk worden, het ligt niet aan u) oftewel het reeds bestaande schuilhok verplaatsen naar het midden zodanig dat het voor de 2 weien kan dienen. Ik weet niet voor welke oplossing jullie zouden kiezen, maar ik koos dus voor het laatste. En zo gebeurde het dus dat ik het stalletje afbrak en geheel volgens plan terug opbouwde! En de schapen die kwamen eens kijken en zagen dat het goed was!

En zodoende kon die tijdelijke oplossing ook opgeborgen worden. Ik had er eigenlijk beter geen moeite voor gedaan want ik geloof niet dat de schapen er ooit ne keer in zijn gaan staan! 'T was er nochtans een van het type Vlaamsche kotteriestijl! Dat is toch niet te begrijpen hé!

Oogst

2011-09-06T22:55:00.001+02:00

Gelukkig valt er nog iets anders uit de lucht dan al die regen! Een mens zou er zowaar zijn fleece-deken van bovenhalen om zich gezellig te nestelen bij de kachel en te kijken naar leuke tv-programma's. Ware het niet dat mijn Madam dat toch wel per ongeluk gewist heeft zeker. Euh heb ik iets gemist? Maar we gaan ons daar allemaal niet al te hard aan storen, want voor 't weekend is zelfs onzen zondagse picknick al geregeld! Als dat geen schoon vooruitzicht is! De noten blijven hier maar uit de lucht vallen, al een hele (kinder)kruiwagen vol! Iemand nog goeie suggesties waar we dat allemaal in kunnen draaien?

En ook de eerste pompoen werd al in de (ja lap, weeral) soep gedraaid. Ik kan me nog zo voor de geest halen hoe ik de zaadjes in april binnen voorzaaide, om dan nu 5 maanden later de eerste oogst binnen te halen. Heerlijk vind ik dat!

Een tuin vol bloemen

2011-09-04T16:23:00.004+02:00

Op de blogmeeting zei Mevrouw onder de appelboom me dat ze de indruk had dat er bij ons veel bloemen staan. Ik wilde er nog op ingaan maar één of ander kind moest toen gered worden van bij het zwembad of pap krijgen of ... . 't Is dat ik het zelf eigenlijk niet meer weet. Maar wat ik eigenlijk wilde zeggen is dat ik het soms best moeilijk vind om in die bloemenweelde genoeg structuur aan te brengen. Een schoon haag erachter helpt bijvoorbeeld al een heel eind, zeker als die dan ook mooi gesnoeid is! Maar het is soms echt zoeken en soms heb ik echt van die dagen dat ik denk nu koop ik alleen nog maar sterke, langbloeiende planten in het tuincentrum. Om dan enkele dagen later weer verbaasd te staan kijken naar een nieuw wild plantje dat o zo fijn en sierlijk is en bovendien nog eens een een geweldig insectenleven aantrekt. Met het mooie weer van de voorbije dagen vlogen er dus weer een heleboel vlinders rond, iets waar ik altijd instant vrolijk van word. En dan heb ik weer zoiets van 't is misschien hier en daar wat wilder maar eigenlijk is dat ook wel schoon!

Ik dacht ik maak eens wat foto's van de plantjes die momenteel nog in bloei staan en tot mijn eigen verbazing kwam ik al een heel eind. En (her)kennen jullie ze allemaal?

010203
040506
070809
101112
131415
161718
192021
222324
252627
282930
313233
343536
3738

Goede raad is goud waard!

2011-09-01T00:08:00.002+02:00

Zo'n blog is natuurlijk tof, maar voor ge het weet beginnen de mensen nog echt te geloven dat ge er iets van afweet! Nu word ik zelfs al opgebeld voor tuinadvies! Vind ik leuk natuurlijk, maar begint nu geen al te moeilijke vragen te stellen hé. Eén van de vragen ging over het verzamelen van zaad van zonnebloemen. Awel 't is vrij simpel; vanaf dat de vogels eraan zitten zijde al aan de late kant en moet ge u dus haasten wilde dat er nog iets overblijft. De afgeknipte bloemen (niet allemaal hé) moeten nu drogen; maar legde ze op de grond op een krant of zo dan hebde absoluut schimmelprijs. En dat is nu niet echt de bedoeling. Daarom laat ik ze hier altijd drogen op draad zodanig dat de lucht er goed aan kan. Pas op 't is niet dat ge dan gerust kunt zijn! Af en toe eens checken of er toch geen exemplaren met schimmel zijn want voor ge het weet kunde alles weggooien. En enkele weken later kunt ge die dan met weinig moeite eruit halen.

Een ander vraagje ging over zaailingen. Meer bepaald of het normaal is dat er nu al zaailingen zijn van planten die al eerder uitgebloeid zijn. Weest maar zeker en anders kijkte hier maar eens efkes naar!
De dagkoekoeksbloem heeft zich naar aloude traditie weer rijkelijk uitgezaaid op elk stukske bloot zand dat er in zijn omgeving nog te vinden was. En zodoende zullen we weer eens stekskes mogen uittrekken. Gelukkig zijn ze heel herkenbaar en kunnen we ze zelfs herplanten!

Het tofste is natuurlijk dat die zaailingen een plekske vinden waar ze zich het beste voelen en zo een verrassend schoon hoekske crëeren dat ge zelf niet had kunnen verzinnen. De praktijk leert echter dat dat zelden zo is. Neem nu deze stinkende gouwe. Een wree schoon plantje, vooral de combinatie van het donker groene blad met de gele bloemetjes. Het zijn de mieren die er onder andere voor zorgen dat hun zaad verspreid geraakt en in een ecologische tuin zal je dan ook weinig moeite moeten doen om dat plantje in huis euh tuin te krijgen. Maar soms heb ik zo toch het gevoel dat er hier wat te veel mieren zitten!

Nog zo'n plantje dat kwistig met zaad strooit is het vingerhoedskruid; gelukkig is het een heel schoon plantje. In tegenstelling tot zoveel wilde planten is het fors en opvallend van gedaante en een must voor iedere wilde planten-tuin. Maar is dat nu echt nodig om in de voegen van mijnen oprit te gaan groeien!

Nog iemand vragen misschien, ik kan het al raden, hoe ik dat hier allemaal een beetje proper hou? Ik zal straks mijnen onkruidbrander eens bovenhalen se, 't zal rap gedaan zijn!

Rode biet, wie lust dat niet!

2011-08-29T22:42:00.003+02:00

Omdat wij ons zondag in het gezelschap bevonden van immer inspererende, leuk lezende en/of kijkende mede bloggers. Waarbij enkele exemplaren zitten die iets tegen rode biet hebben; dat kan u hier lezen. Besloot ik in het tegenoffensief te gaan. Want rode biet wie lust dat nu niet! Al die bietenhaters met hun lasterpraat zoals 'rode biet smaakt naar aarde' of 'rode biet maakt vlekken', ... . Niemand is verplicht om te morsen aan tafel, en de smaak van rode biet kan je zelf laten variëren en 't is bovendien nog super gezond ook! Eerder presenteerde ik hier al het recept voor de rode bieten pasta salade die ik dan ook prompt maakte en meenam naar den blogmeeting anex tuinbezoek anex bbq ten huize onder de appelboom!

Dat het een geslaagde meeting was kon u hier al lezen. En omdat ik zo toch een klein beetje hoop dat ik er enkele heb kunnen overtuigen gaan we nu all the way met een lekker rode bieten soepke. U neemt ajuin, selder, wortelen en natuurlijk rode biet, versnijt alles en zwiert het in de kookpot.

Stoven, groentebouillon erbij, koken, mixen en voor ge het weet hebt ge een overheerlijk dampend bordje soep. Maar je vergeet de afwerking want bij dit soepje hoort echt een scheut yoghurt of desnoods (zure)room en dat maakt het echt helemaal af! Bij het research doen voor dit berichtje, veel moet je je daar nu ook niet bij voorstellen hoor, las ik trouwens ergens dat je ook de bladeren en stelen in de soep kan zwieren.

Laat het smaken!

Herfst (tijloos)

2011-08-25T22:05:00.001+02:00

Foei, wat een weer bromde de beer. Ik blijf thuis, piepte de muis. De vos zei: regen... daar kan ik wel tegen! 'T is om te huilen, krasten de uilen. En dan die wind... zei 't eekhoornskind. 'T is bar en slecht, tikte de specht. Maar... de haas, die guit, ging doodgewoon uit! Hij nam een blad en legde dat over zijn oren en werd niet nat!

Het ziet er weer naaruit dat we ons mogen verwachten aan een portie super herfst; kompleet met buien, bliksem en weet ik veel wat nog allemaal! Gelukkig dat wij ons nog lekker binnen kunnen verschuilen en niet ons toevlucht moeten zoeken tot een blad zoals de haas!

De tuin is nu duidelijk over haar hoogtepunt heen, en met al dat stormweer zullen er weer een aantal plantjes platter dan plat geslagen worden. Maar er zijn er ook enkele die nu pas in volle glorie komen staan. Deze herfsttijloos bijvoorbeeld lijkt zelfs met maar een beetje zon echt te schitteren. Maar vergist u niet want hij is uiterst giftig! Ook de sedums beginnen stilaan kleur te krijgen en zelfs de blauwe knoop, een van mijn lievelingsbloemetjes moet nog in bloei komen.
Maar de herfst brengt natuurlijk ook zijn eigen charmes mee. De eerste blaadjes vallen al van de bomen, en dat niet alleen want als ge niet oppast krijgt ge boenk een noot op uwen appel of omgekeerd dat kan natuurlijk ook.

In de moestuin zaaide ik nog wat groenigheid, zijnde spinazie, veldsla, rucola en postelein. De hagen werden nog wat bijgewerkt en de zomerframbozen gesnoeid terwijl de kinderen volop smulden van de herfstexemplaren. En zodoende proberen wij toch elk streepje zon mee te pikken. Dat lijken deze bloemen ook te doen!

Bloemenweide = bloemenweelde

2011-08-22T21:09:00.002+02:00

Allé, ik moet hier natuurlijk nog niet gaan overdrijven hé; laten we eerder zeggen dat het begin is gemaakt. Maar ik ben er al wree content mee want waar dit stukje zand in april nog helemaal zwart zag, dat ziet en leest u hier. En vervolgens werd ingezaaid met zaad van onder andere wilde peen, boerenwormkruid, knoopkruid, bevernel,duizendblad, zandblauwtje, margrieten, scherpe boterbloem, blaassilene, veldsalie, stijf havikskruid, kleine ratelaar, rode klaver, akkerklokje, dagkoekoeksbloem, ... .
Verschijnen nu, amper 4 maanden later al de eerste bloemen. De face-book vrienden konden al lezen dat daar eerst nog een hele strijd aan te pas kwam tegen overvloedig aanwezig melganzenvoet en ander ongewenst, hebded nu begrepen!!!, onkruid. En ik die nochtans dacht dat ik me perfekt had voorbereid door de grond een hele winter lang afgedekt te houden en er vervolgens nog eens de kippen over te laten scharrelen. Zodoende leek heel dat bloemenweide gedoe eerder op een onkruidweide gedoe! Maar na enkele uren werk kan ik jullie dan toch deze fotootjes laten zien.

Op onderstaande foto kan u zelf ontdekken dat de bloemenweide er zelfs beter bijstaat dan de haag die daar nog voor staat en zoals u zich misschien nog herinnert door de schaapjes vakkundig werd opgepeuzeld toen ze weer eens waren ontsnapt! Grrrrrrrr! Ondertussen verzamel ik her en der wat zaad om uit te strooien over de rest van dat groene lappendeken in de hoop dat daar buiten de nu al overvloedig aanwezige witte en rolklaver, wat natuurlijk ook goed is voor tal van insecten, toch wat meer kleur gaat komen. Ga en vermenigvuldig u en nee dan heb ik het niet tegen de melganzenvoeten!

Op stap met een ezel

2011-08-17T19:26:00.001+02:00

Ezeltjes ik zien da gère. Zodanig zelfs dat ik hoop dat ze hier ooit in de wei rondlopen. Met paarden heb ik niet direkt iets, maar een ezel vind ik altijd leuk. En zolang ze hier niet in de wei staan gaan we er dus maar op een ander mee wandelen. Het was trouwens niet de eerste keer dat we dat deden; zo wandelden we al in Diest en op 2 plaatsen in de Ardennen. Maar deze keer dus dichter bij huis voor een tochtje in "Het Kempens Landgoed" in Arendonk.

Nu is een wandeling met een ezel geen zondags tripke, nee diegene die de ezel lijd moet echt wel op zijn strepen gaan staan en laten zien dat hij de baas is. Met vaste en kordate hand, zoals ge dat bij de meeste dieren moet doen trouwens. En ja af en toe kunnen die wel eens koppen en door een plas moet je ze ook al niet proberen loodsen. Maar eens op stap loopt dat meestal wel los.
En zeker met deze ezel, 't was echt een schatje, van al de ezels waarmee we al wandelden had deze ook het beste tempo. Samen met een stel vrienden gingen we zo op tocht en al de kinderen waren er dol op!

Ook zoonlief zoals je kan zien. Voor onderweg kregen we zelfs zelfgemaakte koekjes mee, mmm!

Absoluut een aanrader dus. Als je ook gaat vraag dan ook even of je de grote moestuin mag bekijken en wie weet krijg je wel een persoonlijke rondleiding van één van de bewoners. Contactgegevens vind je hier of bel naar 014/670069!

Home made

2011-08-12T19:35:00.001+02:00

Home made is doorgaans een teken dat het goed is en dus presenteer ik jullie hier wat home made receptjes en creaties. Misschien begin ik hier stilaan de naam van soepboer te krijgen door hier weer een receptje te posten van een overheerlijk soepje maar ik ga ervanuit dat iedereen met courgettes in zijnen hof maar al te blij is dat hier weer een receptje verschijnt. En eigenlijk moet ik ook wel toegeven dat ik wel een klein soepboerke ben ;-)
Als ik soep maak dan is dat meteen in grote hoeveelheden. Speciaal daarvoor kochten wij een 10 liter pot zodoende kunnen we telkens een deel invriezen. En aangezien ik ingevroren courgettes nu niet echt het van het vindt probeer ik zoveel mogelijk te verwerken. We gaan deze keer voor een exotischer soepke met kerry en kokosmelk. Voor deze soep neem je dus een stel uien, de deze werden recht uit de grond getrokken, en een hoop courgettes. Na het nodige gestoof worden de kruiden toegevoegd zijnde komijnzaad, kurkuma, sesamzaad en kerrie, alles in ongeveer dezelfde verhoudingen. Vervolgens water en kokosmelk in de verhouding 3/4 water en 1/4 kokosmelk. Groentebouillon erbij, koken, mixen en 't is klaar.

Omdat het niet altijd gezond moet zijn; een lekker en simpel toertje met appels. Bij nader inzien is hier echter weinig ongezond aan daar er geen grammeke boter of suiker inzit. Het komt dan ook uit het knotsgekke kookboekje "halfgaar" van Herr Seele vol met macrobiotische receptjes. Het recept vind je hierboven bij de nieuwe rubriek recepten.

Voor wie dacht dat dat het al was, niks daarvan. Deze week stond ik immers op een avond nog basilicum te plukken en pesto te maken. Dat zijn dan van die avonden waarop ge denkt eigenlijk heb ik nu gewoon goesting om in de zetel/stoel te ploffen. Maar den basilicum staat er zo schoon bij en om dat nu slecht te laten worden dat is helemaal onnozel. En dus maakte ik toch zo'n 3 liter pesto, een deel in potjes, de rest werd ingevrozen. En dan moet je weten dat dat nog maar de helft is. Maar ach eens ge bezig bent gaat dat vanzelf en achteraf op den boterham of over de pasta smaakt dat natuurlijk eens zo lekker. Mijn recept vind je hier!

En dan moet ik het zelfs nog hebben over de vele supermooie boeketjes die mijn Mme hier zomaar uit onze pluktuin tovert. Ik verbaas me daar elke keer over maar volgens mijn Mme is daar niks aan. Het begint natuurlijk bij de bloemenkeuze; de zaadjes komen allemaal van de Bolster wat een natuurlijk boeket garandeert! Ik zaaide korenbloem, gele ganzebloem, tuinridderspoor, cosmos gemengd, gele schijnpapaver, turkse drakekop en blauwe kantbloem. Dit alles aangevuld met dahlia's, zinnia's, reukerwten, ... . Het resultaat mag er wezen!

En euh ik weet niet of jullie al eens naar de kalender hebben gekeken maar binnen een kleine 3 weken begint de school terug. Niet dat we daar al al te veel aan gaan denken maar toch. Aangezien zoonlief zijn knikkerzak dringend aan vervanging toe was toverde mijn Mme ook nog eens volgende zakjes uit haar machien.

Misschien nog eindigen met een kleine slogan; home made is good made bijvoorbeeld! Of hadden jullie aan iets anders gedacht?

Feestje met kadootje voor jullie!

2011-08-09T20:19:00.001+02:00

Dochterlief was van 't weekend jarig, al 2 jaar begot. Nog een half jaar en ze kan al naar school gaan, wat gaat dat snel. Het was nogal een grijze dag en dus probeerden we de boel maar zoveel mogelijk op te fleuren (op de foto klikken voor grotere versie). En zo hebben jullie ook ineens een idee van het weidse zicht dat wij hier hebben op onze prairie. Ik moet jullie waarschijnlijk niet vertellen dat dat geweldig is!

Natuurlijk was er ook cake en taart en werd vrouwlief haar zelfgemaakte taartschotel nog eens bovengehaald.

Van al die gezelligheid begon de zon zelfs pardoes te schijnen en kon dochterlief toch ook even poseren voor een fotootje met zelfgemaakte kroon.

De tuinlezers zitten bij deze foto waarschijnlijk vooral naar de plantjes te staren die daar staan! Awel 't is de stalkaars met de vlinderstruik en nog meer goed nieuws voor jullie want ik zit hier met zaad en nog geen klein beetje zelfs! De tuinjudaspenning deed het dit voorjaar hier zo goed dat ik toch wel met een serieuze voorraad zit. Nu is tuinjudaspenning in het voorjaar een vrolijk plantje op eerder beschaduwde plaatsen en bovendien behoort het ook tot de schermbloemigen zodat het een waardplant is voor onderandere het oranjetipje en het koolwitje. Mocht het hier gaan om de wilde judaspenning strooide ik hem hier in de buurt wel uit. Maar deze hoort dus thuis in de tuin, misschien wel de jouwe!

En het enige wat je daarvoor moet doen is proberen raden wat vrouwlief allemaal aan het uitsteken is oftewel wat is dit en waar dient het voor. De juiste en meest grappige reacties worden beloond! Uiteraard kunnen niet bloggers ook deelnemen kies bij reageer voor naam/url en vul daar je (schuil)naam in!
Veel succes!

Zever, gezever

2011-08-04T15:30:00.003+02:00

De kans is groot dat het voor de verandering straks weer eens gaat zeveren. En dan waarschuwen ze ons nog dat je ervoor moet zorgen dat er nergens stilstaand water blijft staan om de alzo verwachte muggenplaag tegen te gaan. Euh waar zullen we beginnen? Ik heb het zo stilaan wel een beetje gehad met al die regen. Zo'n ongelooflijk zin om te gaan kamperen dat wij hier hebben. Onze volledige kampeer-uitrusting werd geüpdate maar wij blijven wachten op een beetje stabiel zomerweer.
Maar we moeten daar niet teveel over zeveren want er zijn natuurlijk ook positieve kanten aan. Zo heeft de regen hier een prachtig hoekje gecreëerd. De wilde peen werd namelijk plat geregend en ligt nu geweldig te pronken tussen deze geranium-bloemetjes!

En ook de bloemenweide kon al worden ingezaaid. En als ze binnen enkele weken kurkdroog weer voorspellen dan haal ik met veel plezier de tuinslang boven!

En verder genieten wij natuurlijk van alle stralende bloemen in de tuin zoals deze gele ganzebloemen. Het is een éénjarige die niet zo winterhard is maar voorlopig komt hij elk jaar terug. Al heeft hij dit jaar wel een geweldig schoon plekske uitgekozen; net naast de oprit. Al moest ik hier ook wel steun aanbrengen om er toch nog een doorkomen aan van te maken!

Nog meer kleur nodig? Misschien kunnen deze dahlia's helpen al zou een beetje meer zon op de foto toch nog beter zijn!

Voel je het zonnetje al stralen of ben je nog niet opgewarmd? Kijk maar eens naar deze dan, nog maar enkele dagen oud en ze trippelen al vrolijk rond! Zijn ze niet schattig!

Vlinderfestival

2011-08-02T00:14:00.003+02:00

De zomer is even in het land en dus moeten we ervan profiteren; terraske doen, glaasje wijn , zwemmeke doen, ... . Langst de andere kant is het nu ook het ideale weer om al dat onkruid weg te hakken. Zo ben je er tenminste zeker van dat het onkruid wegschroeit en niet gewoon terug verder groeit na de volgende plensbui. Maar een zomer is niet volledig moesten er geen vlinders zijn en dus ben ik maar al te blij dat ik hen mag begroeten in de tuin.
Al vind ik het maar een raar vlinderjaar. In het voorjaar was er nog sprake van een fantastisch vlinderjaar, maar door de regen van de afgelopen maand is het allemaal toch een stuk minder geworden. Het is pas sinds een dikke week dat er terug wat meer vlinders verschijnen zoals de atalanta, de dagpauwoog en de kleine vos. Ook de verschillende zandoogjes die ik anders in grote getalen op de wilde marjolijn tegenkom doen het belange na niet zo goed als vorig jaar en beginnen ook nu pas te verschijnen.
Eerder schreef ik hier al meer info over een vlindervriendelijke tuin.

Het klein koolwitje is een erg algemene soort. Hier snoept ie van de nectar van de Anchusa officinalis oftewel de gewone ossentong. Dit is een plantje dat je echt in huis moet halen of beter gezegd in de tuin. De bloemetjes zijn heel fijn maar produceren zoveel nectar dat het er voortduend gonst van de hommels en bijen. Ik kocht één plantje in het heempark in Eindhoven, echt een aanrader trouwens om eens naartoe te gaan. En ondertussen heeft ie zich al aardig uitgebreid. Bij ecoflora hebben ze hem trouwens ook!

Deze citroenvlinder zit ook aardig te snoepen.

En hier nog een bont zandoogje!

Maar alles begint natuurlijk bij de rupsen. Ik heb het hier al vaak geschreven maar die mogen hier dus hun gang gaan op de waardeplanten. En zo kwam ik gisteren nog deze rupsen tegen van de koninginnepage op onze dille. Toch zeker een stuk of 10 van de nu nog super kleine rupsjes (de foto is dus navenant) zaten daar te smikkelen en te smakkelen en dus moest ik goed kijken wat ik kon oogsten. Vanzelfsprekend liet ik nog genoeg voor hen over. Ik vind het altijd ongelooflijk hoe zo'n vlinder er toch telkens in slaagt om de juiste waardeplant te vinden. En nog ongelooflijker is dat daar binnen enkele weken de grootste en voor velen ook de mooiste van onze inheemse dagvlinders zal verschijnen! Zaaien dus die dille en venkel!

Op blote voeten

2011-07-31T08:00:00.004+02:00

Op vrouwlief haar verjaardag gingen wij op pad en belanden zo op een blotevoetenpad. Nu is wandelen op blote voeten heel erg leuk, wandelen op blote voeten in kriebelend gras mogelijks nog leuker, wandelen op blote voeten in de modder en in plassen formidabel leuk en wandelen op blote voeten in een kletterend bergriviertje, ook al is dat kunstmatig aangelegd, het sumum van leuk!

Maar wandelen op blote voeten op keitjes is minder leuk, op blote voeten op grotere keien is dat nog een beetje leuk maar op blote voeten op kleine keitjes is dat dus helemaal niet leuk meer. En zo zaten er toch wel een aantal stukken bij met van die kleine vervelende pijnlijke irritante keitjes. Nu waren het toch vooral de ouders die daar last van hadden, de kinderen waren soms amper bij te houden. En zo klonk er toch wel regelmatig een ai en een oei. Dusdanig zelfs dat dochterlief, die ik af en toe op die pijnlijke stukken oppakte, op den duur niet meer zei "papa, ikke stappen" maar "papa, ikke pijn doen"! En zo waren wij soms maar al te blij dat wij onze voetjes eens in de lucht konden houden.

Maar achteraf moesten we vaststellen dat een voetverzorging van 3 € toch zijn geld waard was.
Op de terugweg stopte ik nog bij een tuincentrum, nog altijd op zoek naar een Daphne mezereum/peperboompje. Maar omdat dat nog altijd niet voorradig was kocht ik maar een klimroos; een Guirlande d' Amour, vond ik wel toepasselijk op deze dag. Die mag hier in een schrale gele regen boompje klimmen. Durft nu nog maar eens zeggen dat ik niet romantisch ben ;-)

Hee pssssst

2011-07-29T00:04:00.003+02:00

Vrouwlief is in de wolken. Want waar onze pluktuin het eerst door het droge weer wat liet afweten, bloeit deze nu volop. Hier en daar zijn er wel wat zaadjes die niet tot ontkieming kwamen maar het staat nu al vast dat we nog niet eens alles geplukt krijgen.

Als vrouwlief met haar rood geruite tuin-schortje en haar rieten mandje naar de tuin trekt weet ik al hoe laat het is. Iets later staat ze dan de vaasjes te schikken en fleurt ze er heel het huis mee op. En ik fleur alleen al op bij het zien van al deze bezigheden.
Complimenten mag u volledig aan het adres van vrouwlief richten. Alles wat hieronder op de kast staat is trouwens van eigenmaakelij, van de vaas tot de porseleinen kaars-houders toe. En psssst ze is dan ook nog eens jarig vandaag. Alvast een dikke kus.

Voor elk wat wils

2011-07-25T00:10:00.002+02:00

Weet je wat er gebeurt als plan A; een feestje in de tuin niet kan doorgaan door het slechte weer awel voor ge het weet is er een plan B en staat ge dus in ecoflora. Dat maakte ik zaterdag mee en het was verdorie nog een goed plan B ook, zeker als ge daar nog nooit bent geweest! Ge gaat me misschien niet geloven, maar 't is toch zo. Dat hebde natuurlijk als dat niet bij de Kempische deur ligt.
En wat verdween er daar allemaal in mijn zakken en bijgevolg ook uit mijnen portemonnee? Blommenzaad ja ja den B1 en B5. Onder kenners algemeen gekend als een mengsel voor vaste bloemenweide zonder grassoorten en meer specifiek den 1 voor de leem-en zandleemgronden (eigenlijk de gewone tuingrond) en den 5 voor rijke grond in halfschaduw. Ik hoop dat u dat nog allemaal kan volgen met al die A's en B's anders leest ge het hier gerust eens op uw gemakske na.
Ik wilde ook nog wat plantjes kopen, maar ik moet zeggen dat de prijs nogal tegen stak. Zeker als ge het gewoon zijt om voor nen appel en een ei zelf zaad aan te kopen en dit dan op te kweken. Neem nu deze beemdkroon, een klein, fijn plantje maar vergist u niet want het is hier al weken een magneet voor allerlei bijen en hommels. En het leuke is ook dat ze zich elk jaar maar weten te vermenigvuldigen.

Maar de zeekool/Crambe maritima, gewone agrimonie/Agrimonia eupatoria en nog wat jetbezenplantjes waaronder de Mara des Bois kon ik toch niet laten staan. En dan had ik nog de pech dat een aantal plantjes van mijn wish lijstje er niet meer waren waaronder de daslook en het knopig helmkruid.

Voor wie dacht dat deze hoogdag al ten einde was heeft het goed mis, als we dan eens van ons erf komen dan doen we het goed hé. En zodoende bezochten we achtereenvolgens nog de
markt op het terrein van de slachthuizen in Anderlecht. Het museum voor natuurwetenschappen

met onze gewonnen kaarten voor hun (niet meer zo nieuwe) biodiverCITY tentoonstelling! Waar onder andere dit te lezen viel;

En genoten we nog van nen toeristische rondgang doorheen Brussel waarbij vrouwlief zelfs nog even de paskamers indook. Kortom een dagje met voor elk wat wils!

Geur en kleur

2011-07-21T23:55:00.001+02:00

Ik heb hier dit jaar voor het eerst reukerwten staan; meer bepaald de Lathyrus odoratus old spice van de nieuwe tuin. Het belandde zo toevallig in mijn winkelmandje bij een bezoek aan hun stand. Ik liet me bij de aankoop gewoon lijden door mijn gevoel. Maar daar heb ik ondertussen nog helemaal geen spijt van gehad want de geur is werkelijk verrukkellijk. Als je nog maar in het achterste stuk van de tuin komt dan word je neus al geprikkeld. De geur doet me terugdenken aan vroeger; zo'n 20 jaar geleden hadden wij dat bij ons thuis ook één jaar in den hof staan. Gek toch hoe geuren zo'n herinneringen kunnen bovenhalen. Zo zijn er nog wel meer geuren die ik nooit zal vergeten; de muffe koekjestrommel van mijn bomma, de geur van alle eetkraampjes op het Djemaa El Fna plein, blauwe regen op een terrasje in Frankrijk, zelfs ons huis (wij wonen in het ouderlijk huis van vrouwlief) riekt na een week vakantie ineens weer zoals vroeger; net alsof het niet meer van ons is.

Nog een ander kleurbommetje in den hof zijn de verschillende zonnebloemen. Ik geloof niet dat er een bloem is die zo simpel en veelzijdig is. Je begint met een handvol zaad dat je het eerste jaar nog heel secuur voorzaait en vervolgens uitplant. Vervolgens levert dat niet alleen een geweldig zicht en zomers gevoel op maar ook geweldige nectar voor allerlei bijen, hommels en vlinders. Eens de zaden dan rijp zijn kan je er zelf van smullen, maar moet je bovendien zien dat je snel genoeg bent voordat alle vogels ermee weg zijn. De vogels zorgen er dan ook nog voor dat ze voldoende morsen zodanig dat er het volgende jaar her en der zonnebloemen opduiken. En anders heb je nog altijd je gratis, gedroogde zaden die je kan zaaien. Zo simpel en mooi is dat!

Goe gerief

2011-07-19T17:34:00.002+02:00

Het meest gebruikte atribuut van deze zomer is niet de zonnecreme of de petjes, laat staan het zwembad. Nee onmisbaar deze zomer zijn de botten en het regenpak.

Wree goe gerief dat dat is, ik kan het iedereen aanraden. En zo kunnen de kinderen tenminste ongestoord hun gangen gaan, allee 't is te zeggen ze moeten nu ook niet door de borders beginnen crossen hé!

Het gras is gespreid over enkele dagen (wegens plotse regenbui) bijna afgereden, nog een stukske bij de bessen en we zijn rond.
Ook de composthoop kreeg zijn afdakske terug wegens ondertussen veel te nat!
En de buienradar consulteerden we ook enkele keren om te zien of het de moeite was om de was buiten op te hangen.
Maar dood gaan we daar ook niet van hé en zodoende fleuren we de boel zelf maar wat op. Met een bloemeke uit den hof en als dat nog niet volstaat doet een geweldige zomerse schijf ook zijn werk! Hey!

Herfst in de zomer

2011-07-13T21:00:00.001+02:00

Hela daarboven, het is zomer hé, laat die wind en regen en ook dat miezerig gedoe dus nog maar wat achterwegen hoor!!! Ik kreeg zowaar goesting in soep. Ver moest ik niet zoeken naar ingrediënten want de courgettes floreren als nooit tevoren! Nu weet iedereen wel dat courgettes niet veel smaak hebben en daarom is het nodig om zaken toe te voegen die zelf voldoende aroma hebben. Courgettes-tomaten soep is één van mijn favorieten, maar ook met allerlei exotische aroma's zoals komijnzaad, kurkuma en kerrie smaakt het prima. Vandaag verzamelde ik allerlei groensel uit den hof zijnde bladpeterselie, sla en ook heel wat tuinkers dat binnen stond te kiemen. Het resultaat was dit heerlijk soepje!

We probeerden het binnen maar zo gezellig mogelijk te maken. Vrouwlief kwam binnen met omgewaaide zonnebloemen ;-(
Maar ook de chauffage deed ineens heel raar en begon spontaan te branden, het is nochtans een spliksplinternieuwe hoog-rendements(euhm) ketel!?
En zelfs toen ik een lekker geurtje wilde laten verdampen bleek er enkel nog cypres en den te zijn, ook niet echt de meest zomerse geuren!
'T is een complot ja!!!

Mmmm bessensap

2011-07-11T19:27:00.001+02:00

Zo'n drie jaar geleden plantte ik wat bessenstruiken; rode bessen, aalbessen en drie zwarte bessenstruiken. Eigenlijk wilde ik blauwe bessen planten maar daar het hier om een impulsieve aankoop ging kwam ik dus thuis met deze exemplaren.
Vorig jaar dacht ik echt dat ik een miskoop had gedaan; de zwarte bessen waren helemaal niet lekker wegens gewoon nog niet voldoende rijp en tegen de tijd dat ze rijp waren waren de vogels ermee gaan lopen.
Maar dit jaar bleef het net goed zitten en opeens was er een geweldige oogst van lekkere !!! zwarte bessen. Ik plukte meer dan 1,5 kg om nog maar te zwijgen van al de bessen die rechtstreeks werden opgegeten door zoon- en dochterlief.

Confituur hebben we hier al wat gemaakt en dus gingen we dit keer voor sap.
De meeste smaak en voedingswaarde krijg je door de vruchten niet te verhitten. Daarom voeg je bij de licht gekneusde vruchten een gelijke hoeveelheid suiker toe. Zet deze combinatie een nacht in de koelkast waardoor het sap onttrokken wordt van de vruchten. Nu hoef je enkel nog het goedje te zeven en de siroop die zo verkregen wordt kan aangelengd worden met water tot sap.
Wens je de siroop te bewaren voor later dan dien je hem in te vriezen of te wecken. Tenzij je gaat voor de snelle manier en de bessen met ongeveer 1/5 ongeraffineerde rietsuiker op de hoeveelheid vruchten aan de kook brengt. Probeer wel de temperatuur zo laag mogelijk te houden. Ook weer zeven en het hete sap in gestereliseerde flessen bewaren.
De overgebleven vruchtenmoes (na het zeven) mengde ik onder de yoghurt.

En wees er maar zeker van dat elke zomerse picknick er nog leuker van wordt!

Elentrique c' est fantastique

2011-07-07T22:14:00.004+02:00

De maat is vol! Het moet nu maar eens gedaan zijn! Ja ik heb het tegen jullie daar en kijkt niet zo schaapachtig, want dat kunnen jullie wel hé!

Maar schonekes binnen de omheining blijven ooh nee hé, het gras is weer groener achter den draad zeker. Oké ik geef het toe, het is voor een deel mijn fout, een stuk draad alleen proberen te zetten is niet echt een goed idee. En dat moest dan natuurlijk weer tijdens ons verlof gebeuren, anders had ik ze wel in 't snotje gehad. En zodoende ontdekte ik bij aankomst een stuk afgegeten haag en bloemenweide. Oké die bloemenweide stelde wegens in het voorjaar gezaaid nog niet veel voor. Veel kamille dat wel en zelfs een tomatenplantje, vraagt me niet hoe die daar terechtkomt.

Daarbij komt dan ook nog dat op één stuk langs de weide de haag veel te dicht staat. Er moest dus aktie ondernomen worden. Vrouwlief stelde voor om de draad gewoon te verzetten, op zich een sterk plan maar aangezien ik zo vermoed dat binnen ettelijke jaren (ik doe een poging om vooruit te denken) het probleem zich gewoon verschuift naar de heg (die rond heel de wei staat). Opteerde ik voor een ander plan met elentrique. En of dat dat werkt; ik zag ze al enkele keren in de lucht springen.
Dat ze maar eens een voorbeeld nemen aan de kuikens; die scharrelen tenminste waar ze moeten scharrelen en gaan zelfs voorbeeldig en op tijd slapen! Misschien moet ik aan dat laatste ook maar eens een voorbeeld nemen.

Moestuin-update

2011-07-04T00:19:00.002+02:00

Het is weeral even geleden dat ik hier verslag uitbracht over de moestuin. En aangezien ik vorige keer niet echt een goede indruk heb achtergelaten, moet dat beeld dringend bijgesteld worden! Want dames en heren het gaat goed in de moestuin, wat zeg ik het loopt op wieltjes, beter nog; we boeren goed, of deze; we hebben de wind in de zeilen en om het helemaal af te maken; we zitten al aan de nief patatten, olé!!! Kijkt u zelf maar even mee!
Ik had zo gepland, of beter gezegd vrouwlief had gepland dat ik morgen soep ga maken. In de vriezer vonden we nog 2 pakketjes courgetten van vorig jaar en zodoende dacht vrouwlief dat ik die dus het beste kon verwerken vooraleer we weer overstelpt worden met een nieuwe lading courgetten. Maar wat ontdekte ik daar; inderdaad les nouveaux courgettes sont arrivée. Deze zijn eigenlijk al wat aan de grote kant vind ik en dus moeten we dat vanf nu weer in het oog gaan houden en de niet aflatende stroom creatief gaan verwerken.

Ik heb mijn courgetten, net zoals de pompoenen (haïkido en butternut> hieronder) in een dikke laag compost gezet en kan nu vaststellen dat die compost een geweldig verschil maakt. Ik kweekte zowel voor mezelf als voor de grootvader zelf de plantjes op, bij mij staan ze in compost en bij de grootvader gewoon in de grond waar welliswaar compost is ondergewerkt. Zijn courgetten staan nog niet half zo groot dan de mijne, dus die extra voeding en het feit dat door de aarde te bedekken het vocht beter word vastgehouden maakt echt wel een groot verschil.

Ook de andere groenten; ajuin, boontjes, aardappelen, rode biet, basilicum, wortelen, prei en selder, ... ze groeien als kool!

Alleen wat de tomaten betreft heb ik mijn lesje weeral niet goed geleerd en bijgevolg zou ik 100 keer moeten schrijven "ik mag de tomatenplanten niet te dicht op elkaar zetten". Maar ik heb er een uitleg voor hé. Ik had wat problemen met de zelfgezaaide tomatenplantjes; die wilde maar niet uitkomen en dus, ongeduldig als ik ben, kocht ik elders al wat tomatenplanten om dan vast te stellen dat er toch nog een aantal planten uitkwam. Net voor we op verlof vertrokken moest ik die plantjes nog ergens kwijt geraken en dus plantte ik die er maar tussen waardoor die nu toch iets te dicht op elkaar staan om er goed aan te kunnen werken.

En dan hebben we nog de salaat! En dan heb ik nog niet eens alles gefotografeerd! De grootvader zegt dan altijd dat we 's nachts moeten opstaan om salaat te eten, dus mocht u binnenkort opmerken dat we een staartje krijgen of dat onze oren wat beginnen groeien, u bent gewaarschuwd!

Rust en ruimte

2011-06-30T01:00:00.002+02:00

Wij waren dus met vakantie. Voorgaande jaren gingen wij bijna altijd weg met een adresje uit de groene vakantiegids. Het is altijd wel een beetje een verrassing waar je terechtkomt, standaardnormen zijn er niet echt en een enkele keer viel er op ons verblijf wel eens iets aan te merken. Maar meestal waren wij heel erg tevreden en nog steeds denken wij vaak terug aan ons verblijf in de bergen in Portugal bij een geitenboer; mee op tocht met de kudde geiten, vers gebakken zuurdesembrood eten met een plakje geitenkaas, genieten van de sterrenhemel, ... of een ander adresje waar we steevast elke avond konden genieten van het uitvliegen van de uilen inclusief het gekrijs van de jongen die riepen achter eten, of nog een ander adresje waar we vlakbij een heuvel stonden die vol stond van de bloemen inclusief bosaardbeitjes en waar het gewoon heerlijk was om gewoon te liggen en af en toe wat te smullen, of in Tsjechië waar we door de eigenaars mee werden genomen naar een dorpsfeest, of in Spanje waar we logeerden bij een vrouw die kookte op de zon, ... . Vakantie is toch vooral genieten van de kleine dingen; een bezoek aan een kleurrijke markt, een gezellig stadje bezoeken, een wandeling en dat mag best een stevige zijn, (al is dat sinds de kinderen wel een heel pak minder), een lekker aperitiefje met hapje erbij, ... .
Hier vind je nog wat adresjes in Frankrijk.

Sinds dochterlief er is bijgekomen waren we nog niet echt ver weggegaan; de Ardennen daar gingen we natuurlijk wel naartoe, zelfs meermaals. En ook op Texel en de Veluwe verbleven we.
Deze keer dachten we dat als we iets kozen waar de kinderen zich super zouden amuseren;met zwembad, glijbanen, speeltuintjes, strand vlakbij, wij ook super content zouden zijn. We kozen dus iets bij de operator die zonnige vakanties aanbied en zagen het al helemaal voor ons. De stacaravan waarin we verbleven was clean maar oké. Maar zaten wij buiten op het terras dan konden we geen kant opkijken zonder andere mensen in het vizier te hebben; voor ons, links, rechts of nog schuiner rechts en dan zwijg ik nog maar van de achterburen die wel heel dicht stonden als we de gordijnen van onze woonkamer openden, die bleven dan ook gans ons verblijf dicht! Daarenboven kwam dan nog dat het met onze dichtste buren, die waar we altijd recht op keken, niet echt klikte en dat beterde er niet echt op toen we onder onze voeten kregen omdat onze kinderen hen te vroeg hadden wakker gemaakt. Uiteindelijk is het nog wel goed gekomen doordat we toch steeds vriendelijk een goeiemorgend wensten en hen uiteindelijk zelfs uit de nood hebben geholpen. Daarenboven was er eigenlijk constant lawaai; vlakbij een drukke weg, een druk treinspoor, om nog maar te zwijgen van de geweldige animatie in de vorm van karaoke en line dance en andere initiaties. Rust en zeker ook ruimte was er dus niet echt te vinden en dus gingen we heel vaak op stap om te genieten van mooie plekjes.

Thuiskomen was dan ook een zaligheid, wat een rust en wat een ruimte. Voor de grap hebben we eens zitten uittellen hoeveel van de stacaravan's we hier konden neerzetten, een goudmijn geloof mij! En zo weten we meteen weer op wat voor een zalig plekje we wonen, en dat willen we zo ook houden. Maar geniet vooral even mee (klikken op de foto voor een groter formaat);

We hebben de zon meegenomen!

2011-06-26T10:45:00.003+02:00

Het is hier 2 weken erg stil geweest, wij piepten er dan ook even tussenuit maar hebben wel de zon meegenomen!

De tien tuingeboden

2011-06-08T08:06:00.001+02:00

Het stond al van het begin vast, onze tuin moest een levendige tuin worden met veel fladderende vlinders, het gezoem van bijen en hommels, vogels die af en aan vliegen, vleermuizen in de lucht en rondscharrelende egels.
De planten en struiken die er in staan worden dan ook in de eerste plaats getest op hun waarde voor al deze beestjes. Ze moeten nectar en stuifmel leveren, stekels en bessen voor de vogels, ... . Soms levert dat wel eens onaangename ontdekkingen op zoals de bladeren van de akelei die volledig werden opgegeten door hongerige rupsen. Maar geen vlinders zonder rupsen en zodoende laat ik ze gewoon zitten, zelfs als het gaat om een veelvoorkomende soort als het koolwitje.
Zo'n plantje is natuurlijk niet dom en zorgt er zelf wel voor dat niet alles lekker is voor de rupsjes en zodoende hadden we hier enkele weken terug dan ook gewoon bloeiende akeleien in de tuin.
Een andere lekker ouderwetse plant zijn de lupinen. Ik vind het geweldig om te zien hoe de hommels met hun forse lijfje erop landen zodanig dat de bloem zich opent en ze lekker kunnen snoepen. Hij heeft zich hier wel wat te uitbundig uitgezaaid en ook nu weer staan er al veel planten in zaad waardoor een snoeibeurt zich opdringt voordat heel mijnen hof volstaat. Sommigen vinden de lupinen misschien te gewoon en hebben liever iets speciaals maar ik ben er meer dan tevreden mee. En afgaande op al het gezoem ben ik daarmee niet de enige.
Tegenwoordig word je zo om de oren geslagen met nestgelegenheid voor solitaire bijen dat je je bijna schuldig moet voelen als je dat niet in je tuin hebt. Zelf heb ik hier 2 nestkasten staan maar dat werkt toch niet zo goed. Veel beter is het om gewoon gaatjes in boomstammetjes te boren en deze te hangen op een beschutte plaats in de zon. Aangezien het niet al te simpel is om heelder boomstammen tegen de gevel te hangen bedacht ik dit systeem;
Vorig jaar was het hier dan ook een komen en gaan van vooral kleine solitaire bijen. Ondertussen zijn er al heel wat van uitgekomen. Check de gaatjes die al terug open zijn.
Onderstaand tekstje is ook veelzeggend als je het mij vraagt. Er hangt trouwens nog een leuk verhaal aan vast. Vrouwlief werd op school in de bloemetjes gezet voor het extra werk dat ze er verrichtte. Ze mocht haar symbolisch steentje dat ze had bijgedragen dan ook vullen met een spreuk. Daarvoor moest ze grabbelen in een zak en deze spreuk kwam eruit; dat kan toch geen toeval meer zijn!
Ik vrees dat ik ondertussen nog niet aan de tien geboden zit; allé vooruit hier komen ze netjs op een rij;
Bovenal bemint de aarde;
Zweer bij planten met veel natuurwaarde,
Heilig alles wat leeft in de tuin,
Insecten, vogels, zoogdieren, ... ja neem dat maar heel erg ruim,
Dood niet, gebruik dus geen pesticiden
en doe ook niet van kunstmest of herbiciden,
Laat de rupsen ook begaan,
En hang huisjes voor vogels, bijen ja zelfs als je wil voor de sprinkhaan,
Wees steed groen in uw gemoed,
En begeert niet enkel de speciallekes want gewone plantjes zijn vaak ook heel erg goed!

Of ben ik er nog eentje vergeten?!?

Mijn klein prinsesje

2011-06-05T19:17:00.003+02:00

Afgaande op de reacties op de give away is het zelf zaaien van zaadjes niet aan iedereen besteed. Nochtans is het geweldig en kan ik het iedereen aanraden. In de tuin is het momenteel een hele verrassing of met die zelfgezaaide plantjes het resultaat hetzelfde is dan wat ik in mijn hoofd heb. En zo ontdekte ik vorige week eindelijk de kaardebol, olé! Ook de Verbascum thapsus/koningskaars staat serieus te pronken!
Al moest ik wel even gaan zoeken hoe dat plantje nu weer juist heet. Ergens staat daar wel op een messchelp de naam bijgeschreven maar zoekt dat maar eens tussen al die planten. Gelukkig heb ik een blog zodat ik alles gemakkelijk kan terugvinden, handig toch!

Wat de give away betreft denk ik dat een onschuldige kinderhand hier nog het beste uisluitsel kan geven. En zodoende mocht dochterlief poseren bij de spiraea japonica little princess, momenteel een echte bijen- en hommellokker. Soms zitten er wel 30 te snoepen en dat is nog niet eens overdreven!

En tatatataaaaaaa wie komt daar uit de zak;
Veel plezier ermee! Jullie adresgegevens mag je doormailen naar mijn mail-adres; natuurlijk-rijk@hotmail.com

Bijna 3 € voor 125 gram!

2011-05-31T22:00:00.002+02:00

Terwijl ik mij dus even rustig zette om hier een berichtje te typen, belt er iemand aan de voordeur om te zeggen dat één van mijn schapen op straat staat. Ik rep mij dus naar de wei met wat brood maar in mijn haast blijf ik natuurlijk met mijn t-shirt ergens achter haken, lap een gat erin. Gelukkig had ik ze snel terug binnen en na wat verstevigingswerken zit ik hier dus nu met een serieuze adrenaline-kick dit berichtje verder te typen.

Waar ik het over wilde hebben, oh ja. Vandaag moest ik voor het werk de grote inkopen gaan doen in denaldi. En wat ontdekte ik daar; een onnozel klein potje met wat frambozen in, 125 gram op de kop, ik viel haast achterover toen ik de prijs zag; net geen 3 € en dat in denaldi hé, niet in één of ander delicatessenzaakske. Man wat hebben wij het hier goed; nog steeds aardbeien, bosaardbeien en ondertussen ook rode bessen a volonté die bessen zijn overigens veel zoeter dan anders. En ook de eerste frambozen hebben we al kunnen proeven. En a volonté is echt a volonté he, niet zo'n miezerig potje van ocharmkes 125 gram. Ik kan u dus alleen maar aanraden om dat ook allemaal te zetten. U hoeft daar zelfs geen grote investeringen voor te doen. Neem nu de aardbeien; ik ben begonnen met 5 plantjes en door de uitlopers elke keer af te snijden en terug uit te planten had ik een jaar later al meer dan het dubbele. Ook voor de frambozen geld hetzelfde. Die stonden eerst op een andere plaats en zelfs nadat daar alles is omgespit komen er elk jaar nog steeds nieuwe scheuten tevoorschijn.
Het enige nadeel is wel dat het een beetje een rommeltje is met al die netten en vogelafschrik-wapperende en blinkende dingen. Afgedankte cd-tjes doen het ook altijd goed, al weet ik nog niet zo goed welk muziekgenre het meeste afschrikt. Moest je daar ervaringsgewijs meer over kunnen vertellen dan mag je dat hieronder altijd schrijven ;-)

Dit jaar maakten we ook voor het eerst ons eigen vlierbloesemsap, deden we ook weer een goede zaak mee want zo'n flesje sap uit de bio-winkel kost toch al snel 5 €. En zeg nu zelf, echt moeilijk is dat niet. Wil je het nog zelf maken dan moet je je wel haasten voordat alle bloemschermen onder het stuifmeel zitten. Je steekt die bloemschermen in een pot, voegt er lauw water aan toe en een citroen (wij hadden hier nog wat limoen liggen en dat gaat ook prima). Laten staan op een warme plek voor 24 uur.
Daarna alles zeven door een doek en het vocht aan de kook brengen terwijl je geleidelijk aan suiker toevoegd. Reken op 1 kg suiker op 2 liter water. Als het kookt kan je je gestereliseerde potjes vullen, afsluiten en omgedraaid laten afkoelen en klaar is kees. Aanlengen met (bruis)water en ijsblokjes en je hebt een verfrissend drankje voor zomerse dagen.
En alsof dat nog niet genoeg is bakte zoonlief nog een stevige zandtaart!
Oh ja, mocht u nog willen meedoen met de give away, doe gerust.

Give away

2011-05-28T00:05:00.001+02:00

Diegene die deze blog al langer volgen weten dat ik nogal zot ben van zaadjes zaaien. Of het nu gaat over groenten of vaste planten; ik vind het telkens weer geweldig om te zien hoe er uit zo'n klein zaadje een heel plantje groeit. Nu kan ik het niet laten om zo hier en daar wat zaad te verzamelen of te bestellen en zodoende heb ik hier ondertussen al mijn eigen kleine tuincentrum gecreëerd! Bij de morgenster bestelde ik naast het zaad voor de bloemenweide ook nog wilde judaspenning en echte heemst. Heemst is eigenlijk een koudekiemer wat wil zeggen dat hij een periode van koude nodig heeft vooraleer hij tot ontkieming komt. Ik heb dus wat moeten foeteren en legde het zaad enkele weken in de vriezer, waarna het nog een tijdje in de ijskast vertoefde en ondertussen staan er al sprietjes op! Bij de bolster bestelling voor de pluktuin bestelde ik nog valeriaan, damastbloem, meisjesogen en Griekse alant. Allemaal bloemen die in trek zijn bij tal van insecten.
Verder staat er nog zwarte toorts, avondkoekoeksbloem, brunel, guldenroede, scharlei, zwartblauwe rapunzel, beklierde kogeldistel, gewone agrimonie, grote centaurie, kruisbladwalstro, knopig helmkruid, kleine pimpernel,duifkruid, paarse leeuwenbek, grote kaardenbol, ... . Het enige probleem is dat dochterlief met de messchelpen, waar de namen op staan, heeft zitten spelen, heel vervelend.

Maar hoe zit dat nu met diejen give away hoor ik jullie al denken. Awel ik heb hier nog wat zaad liggen van;
-Griekse alant; hebt u soms een wildere tuin of mag deze best wat wilder dan is dit een geweldig plantje. Deze geneeskrachtige plant heeft gele bloemen en trekt veel insecten aan. Verlangt een zonnige plaats, hoogte 150 cm.
-Valeriaan; hebt u soms last van stress dan moet u dit plantje zeker zetten want de wortels bevatten zenuwkalmerende stoffen. Moest u daar nu geen last van hebben dan moet u dit plantje nog altijd zetten want deze stevige plant met lichtroze bloemschermen is een echte bijenplant. Verlangt een zonnige standplaats met eventueel lichte schaduw en wordt 100 cm hoog.
Verder kan ik het pakketje nog aanvullen met zaad dat ik nog heb liggen zoals zonnebloemen, papaver, muskuskaasjeskruid (ook een schoontje met witte bloemen die tot 70 cm hoog kunnen worden, verlangt wel wat schaduw) en lupinen. Of zaad dat ik nu al kan verzamelen zoals van het wildemanskruid (hoe hebt u dat nog niet in uwen hof, dan moet u zeker hiervoor gaan want het heeft geweldig toffe bloemen en ook de zaadpluizen zijn heel decoratief). Ook de geranium phaeum heeft al zaad gevormd evenals de tuinjudaspenning en de beemdkroon. Toch al een heel pakketje niet.

En wat moet u daarvoor doen; gewoon een reactie achterlaten alhier of op mijn facebook-pagina (de slimmeriken kunnen zo dus hun kansen verdubbelen ;-) waarin u aangeeft of u voor het volledige pakketje gaat of dat er daar toch enkele geschrapt mogen worden omdat u er zelf al genen blijf meer mee weet. En daarenboven nog een antwoord geven op de vraag welk plantje volgens u niet mag ontbreken in een natuurlijk-rijke tuin! Veel succes ermee!!!

Buiten spelen

2011-05-25T17:49:00.001+02:00

Weeral een mooie zonnige woensdagnamiddag. Hoeveel zonnige dagen hebben we ondertussen al wel niet gehad? De maartse buien, niet gezien, aprilse grillen, niet gezien en nu weeral een super zonnige mei-maand. De laatste tijd hebben wij hier dan ook al meer buiten dan binnen gegeten en gespeeld dat de kinderen al buiten hebben gedaan! Ik ben er zeker van dat ze er veel deugd aan hebben! Voor de plantjes is het natuurlijk iets minder; de ruccola staat al in bloei voor we er één sappig blaadje van hebben kunnen eten en ook de labbonen zijn maar half zo groot als vorig jaar en het is nog maar de vraag of er nog een boon aan gaat komen! Ook de planten die ik dit jaar nog geplant heb beginnen het nu toch moeilijk te krijgen; zowel de cornus mas als de viburnum bodnantense down laten hun blaadjes serieus hangen. Maar ik ging het dus over de kids hebben.

Dochterlief was helemaal gefascineerd door het gezoem dat ze hoorde in het vingerhoedskruid. Kijk zei ze en ze kwam me dan ook halen om mee te komen kijken. Het is alleen niet zo eenvoudig om haar duidelijk te maken dat ze er wel naar mag kijken maar niet aankomen. Even later spurtte ze samen met zoonlief naar de bosaardbeien, die smaak vind ikzelf ook subliem, om vervolgens van de aardbeien te gaan smullen. En toen zoonlief dan ook nog ontdekte dat de rode bessen zo stilaan rood aan het worden zijn riep hij uit dat het echt super is dat alles klaar is om op te eten.
En hoe zeggen ze dat ook alweer; tevreden kinderen, tevreden ouders!

Even bekomen

2011-05-23T00:15:00.002+02:00

De merels broeden hier geweldig goed dit jaar. Maar zo jongen groot brengen is niet altijd een sinecure natuurlijk. Zeker niet als ze van het avontuurlijke of onhandige type zijn en om weetikveel welke reden dan ook uit het nest vallen. Maar ze kunnen op me rekenen. Gewapend met een teiltje probeerde ik dit mereljong te vangen en terug op de daarvoor voorziene plaats te krijgen. Maar denkte da ze u daar dankbaar voor zijn, nee hoor, in plaats daarvan vliegen ze als ne vliegende zot op u af daarbij hevig fluitend en hysterisch fladderend alsof ge de ergste misdaad aan het plegen bent! En hoezeer ik ook probeerde uitleggen dat het maar was om te helpen en om goed te doen en de dringende vraag om gewoon kalm te blijven. Niks daarvan hé. Dat ze hunne plan trekken hé!
Na al dat gedoe moest ik toch even bekomen hoor. Nu zijn aardbeien helemaal top, maar aardbeien uit eigen tuin nog meer top. Maar het meest toppige zijn aardbeien uit eigen tuin met chocolade errond!

Ik kreeg deze ingeving ineens toen ik chocolade aan het smelten was voor de chocomousse. Ah wat zegt u, dat u dat ook wel lust die chocomousse. Allé dan, voor de zoetebekken onder ons, het recept;
ingrediënten; 300 gr fondant chocolde, 1liter room, 200 gr suiker en 6 eiwitten.
werkwijze; room en suiker opkloppen, chocolade smelten au bain marie, snel de chocolade onder de room spatelen (anders krijgt ge brokskes wat eigenlijk nog lekkerder is, maar minder presentabel), eiwit tot sneeuw kloppen en er zachtjes onder kloppen.
Maar komt hier dan niet klagen dat er wat gram of kilootjes bij gekomen zijn hé.

Eten uit den hof

2011-05-18T00:01:00.002+02:00

Is er iets zaligers dan koken uit eigen hof? Gewoon de tuin in gaan en genieten van superverse groenten of kruiden. Ook al voeg je enkel maar wat kruiden toe het geeft telkens weer iets extra aan je gerechten. En het is bovendien de beste manier om al die voedselkilometers te verminderen.
Vandaar stel ik jullie dan ook voor nen complete menu uit den hof.

We beginnen met een knolselder-kervel soepje. Voor knolselder is het niet echt meer het seizoen, maar dit receptje is al van een aantal weken geleden. Gewoon een soepje maken met goed wat ajuin en knolselder. De kervel, komt uit den hof en mix je apart zodanig dat je die op het einde kan toevoegen. Een heerlijke combinatie. Voor het hoofdgerecht maken we een pasta-gerecht met spinazie. Ook dit receptje is weer belachelijk simpel. De spinazie een minuut blancheren. Ondertussen fijngesneden ui en look stoven met pijnboompitten en goed veel rozijntjes. Ik voegde ook nog quorn toe maar dat kan evengoed iets anders zijn. Dit alles zo'n 5 à 10 minuten laten sudderen, de uitgelekte spinazie erbij doen en vervolgens nog zo'n 5 à 10 minuten laten sudderen. Nu moet er enkel nog ricotta bij en goed kruiden zodanig dat je het met de pasta die je al gekookt hebt kan serveren. Misschien heeft u nog ergens een gaatje? Awel dat gaan we dan vullen met een rabarbercrumble. Schil de rabarber en snij deze in stukken. Doe dit alles in een ingevette ovenschotel en strooi er wat noten over. Vervolgens kneed je een gelijke hoeveelheid tarwemeel, boter en suiker, al mag dat laatste voor de zoetebekjes eventueel iets meer zijn. Verdeel dit over de ovenschotel en laat zo'n 30 à 40 minuten op 180° bakken.
Smakelijk.
En hebben jullie al gegeten uit de moestuin?

Het leven zoals het is

2011-05-13T21:03:00.001+02:00

Gisteren was het hier weer een geweldig dagje, nadat zoonlief op school was afgezet, dochterlief bij de grootmoeder en het huis wat hersteld was van de ochtendrush kon ik er eens goed invliegen. Eerst de was nog buiten ophangen maar dat is meestal een moment om eens goed rond te kijken.
Ondertussen was mijn vader al gearriveerd want we gingen vandaag de wei in 2 delen verdelen, een taakje dat al een tijdje op mijn to do lijstje stond. Putjes boren, palen erin kloppen, greppeltje graven en de draad vast zetten. Het verliep allemaal vrij vlot en al snel hadden we er enige routine in. Enkel het graven van het greppeltje viel wat tegen, de grond was zo hard dat we echt serieus moesten schuppen.

Omdat het zonnetje aardig scheen en we toch heel de tijd in de buurt waren mochten de 16 kuikentjes voor het eerst naar buiten. Schoorvoetend kwamen ze naar buiten samen met hun 5 mama's. Met al die kauwen en eksters hier in de buurt koos ik er deze keer voor om meer kippen te laten broeden zodanig dat elk een aantal kuikens onder zijn houden kan nemen. Het is een geweldig zicht, maar wat een stress hadden die moeders wel niet. Zeker als enkele dappere kuikentjes op avonturentocht gaan en door de draad glippen waar zij niet door kunnen. Al vlug kwam de haan ook eens langs, om op drukke en eerder agressieve wijze duidelijk te maken dat hij nog altijd de baas is en zo verdween iedereen weer naar binnen. Terwijl we zo aan het werken waren vloog een merelpaartje af en aan met pieren. En ontdekte ik dat het nest van de kievit al uitgebroed (deze foto is van vorige week) en verlaten was. Nadat de kindjes thuis waren gekomen maakten we nog een toertje door de moestuin om daar nog wat radijsjes uit te doen voor het avondmaal. Ons dessertje vergaten we natuurlijk ook niet. En als klap op de vuurpijl vond zoonlief nog een meikever, maar spijtig genoeg was het wel een dood exemplaar. 's Avonds knutselde ik nog even een poortje in elkaar. Waarna ik me op een volle mand strijk stortte terwijl ik keek naar afleveringen van vroege vogels, gardeners world en groene vingers. Hebben jullie trouwens de nieuwe rubriek in vroege vogels al gezien over tuinreservaten, een aanrader en simpelweg alhier te herbekijken.
En toen vrouwlief thuiskwam zette ik nog een vers kopje pepermunt-thee om wat bij te praten.

Een boeketje

2011-05-08T20:47:00.001+02:00

Vrouwlief kon het weer niet laten om een boeketje uit de tuin samen te stellen. Alsof die plantjes het nog niet moeilijk genoeg hebben dezer dagen. In een vaas zijn ze natuurlijk wel verzekerd van water, maar ondertussen verschijnen er hier toch ook donkere wolken, dus laat ons hopen dat we ook ons part krijgen. Het boeketje bestaat uit look zonder look/Alliaria petiolata, lupinen/Lupinus, donkere ooievaarsbek/Geranium phaeum en jacobsladder/Polemonium caeruleum. Stuk voor stuk plantjes die geweldig in trek zijn bij tal van insecten en zich bovendien rijkelijk uitzaaien.

Omdat het hier soms lijkt alsof vrouwlief alles wat in de tuin in bloei komt in huis wil zetten, hebben we daar een oplossing voor bedacht, namelijk onze pluktuin.

Dit jaar heb ik me dan ook wat meer beziggehouden met de keuze van de bloemen van de pluktuin. Aangezien wij hier het liefst van al natuurlijke boeketten zien viel mijn oog op het aanbod van de bolster. En zodoende bestelde ik zaad van korenbloem, gele ganzebloem, tuinridderspoor, cosmos gemengd, gele schijnpapaver, turkse drakekop en blauwe kantbloem. De dahliaknollen zijn natuurlijk ook nog steeds van de partij en de zinnia's behoren ook elk jaar tot de favorieten en haalde ik net zoals een duizenblad cultivar bij den aveve. En dan heb ik ook nog lathyrus old spice van de nieuwe tuin, een mengsel op geur in wit, rose, lavendel en paars gezaaid en goudsbloemen en een massa zonnebloemen.

Volgens mij gaat vrouwlief heel content zijn, en ik dus ook ;-)

Totale make over

2011-05-04T20:09:00.001+02:00

Het begon enkele weken geleden. Met dat zonnig weertje vond ons Henriëta het hoog tijd om eens van coupe te veranderen. Ze had dat weer ergens opgevangen zeker, dat kort de nieuwe mode is en dus stond ze daar te bleiten. Ze kreeg al snel bijval van ons Holleke die hare lange coupe ook maar niks vond en schuurde nog eens stevig tegen een paaltje om duidelijk te maken dat diejen dikke frak in combinatie met zomerzon echt wel niet het van het is. Oké dat kon ik nog begrijpen, maar enkele dagen later begon ons Hanneke ook van haar oren te maken dat het zo toch niet langer kon. Ze ging in staking, euh met wat dan prevelde ik nog, geen gras meer eten, niet meer herkauwen of wat. Ja daar stond ze dan met haar mond vol tanden en dus deed ze maar gewoon verder met waar ze goed in is. Enkele dagen gingen voorbij en met af en toe een stukje brood kreeg ik de gemoederen toch weer bedaard. Maar toen kreeg ons Hartediefje het ook en nu moet ge weten dat ons Hartediefje met de papfles is grootgebracht en dus heel goed weet hoe ze ons moet bespelen. Vanaf dat ze ons dus zag begon ze te bleiten. Negeren zeiden we eerst nog tegen elkaar, maar na een week werden we dat toch zo een beetje beu.

En wat doet ne mens dan, ze hun goesting geven hé. Et voila zo geschiedde.
En 't strafste van al is, nu staan ze nog te bleiten hé van ik heb het kou en kunde ons nie in huis pakken. Vrouwen hé!

Kauwen terrorisme

2011-05-01T22:23:00.003+02:00

Beste familie Kauw,

Sinds enige tijd merken wij dat jullie het aardig toeven vinden op ons erf. Vaak zie ik wel enkele van jullie in onze schapenwei op zoek naar een lekker hapje. Maar ook ons speeltuig valt duidelijk erg in de smaak. Nu vroeg ik me al een tijdje af wat jullie daar nu juist aan het doen zijn. Ik dacht dat jullie misschien bij ons of de buren nog een stukje brood hadden weten te bemachtigen. Maar nee, tot mijn grote verbazing moest ik vaststellen dat jullie daar helemaal niet lekker aan het smikkelen waren maar gewoon simpelweg ons klimtouw aan het ontmantelen waren om met een pluizig stukje touw jullie nestje een beetje aangenamer te maken. Nu zijn wij hier over het algemeen heel tolerant voor allerlei beestjes die het hier naar hun zin hebben; een bladluis meer of minder, een veldmuisje dat over ons terras loopt, de vogels die aan onze bessen en aardbeien zitten, nee daar liggen wij helemaal niet van wakker. Maar wat jullie daar aan het doen zijn dat gaat er echt over en ik wil jullie dan ook met aandrang vragen, ja zelfs eisen dat jullie ons klimtouw laten voor wat het is, voor er misschien ongelukken gaan gebeuren met zoonlief of een vriendje dat komt spelen. Daarom zullen jullie merken dat het geheel is versierd met allerlei wapperende zaken om jullie eraan te herinneren dat jullie daar gewoon af moeten blijven. Om toch enigszins tegemoet te komen aan jullie nestdrang heb ik het wol dat zoonlief bijeen gespaard heeft, in de wei achtergelaten in de hoop dat jullie daarmee een gezellig nestje kunnen maken.

Hopend dat jullie aan deze brief gehoor geven, groet ik jullie.

En ps willen jullie dan ook eens stoppen met het wegjagen van de kievit, dit erf is niet van jullie hoor!!!

Miserie, miserie!

2011-04-28T23:30:00.006+02:00

We hebben ondertussen al wel een beetje water gekregen maar voor sommige plantjes kwam dat wel schromelijk te laat. Neem nu deze sla-plantjes; als er nog een derde overschiet dan zal het veel zijn.

Andere miserie speelt zich af op het spinazie-bed. Van de 3 rijen is dat alles wat is uitgekomen; slecht zaad, of zijn de vogels ermee gaan lopen. 'T zal in ieder geval maar een koffielepeltje spinazie-puree worden voor iedereen.

En doen de bloemetjes het dan beter zult u zich misschien afvragen. De meeste wel, al heeft de akelei het weer zwaar te verduren van enkel minuscule maar o zo wraatzuchtige rupsjes. Het is dan ook een waardeplant voor enkele vlinders.

Nee, misschien moet ik dit weekend (en nog heel volgende week) maar eens een goei filmpke meepikken. In de rand daarvan kan ik jullie de tentoonstelling van mijn zus van harte aanbevelen! Te bekijken in het festival-café, gaat dat zien!!!
Et voila, zo krijgt u hier nog eens een deftige foto te zien!

Oost, west, thuis, best

2011-04-25T22:34:00.003+02:00

Vorige week zaten we in de Ardennen. Het was er zalig, het stralend zonnetje zat daar natuurlijk ook voor veel tussen. We maakten mooie wandelingen en ontdekten bossen vol bosanemonen en klaverzuring, speenkruid en slanke sleutelbloemen. Velden die wit kleurden van de pinksterbloemen, kanten vol look zonder look en heelder landschappen die geel kleurden van de paardebloemen. We ontdekten beverburchten en genoten van de rondfladderende vlinders. Bouwden dammen en luierden in het gras. Ik vind de Ardennen gewoon top en kan echt verbaasd staan kijken naar de mooiste natuurlijke landschappen vol met al die bloemenpracht.

Het thuiskomen was wel even schrikken, niet alleen zat onze veranda vol met strontvliegen en bijen, maar dat kon u al op mijn facebookpagina lezen. Maar wat was alles weer enorm gegroeid; het gras rond de heg heeft dringend een bosmaai-beurt nodig en ook heel wat bloemen staan ineens te bloeien zoals het kruipend zenegroen, het kattenkruid, de eerste dagkoekoeksbloemen, de smeerwortel, de boterbloemen, enkele geranium soorten waaronder de phaeum, ... .

En nadat we ons ommetje door de tuin hadden gemaakt en enkele uren later de eerste was stonden op te hangen, zei vrouwlief; "waarom gaan wij eigenlijk op reis, hier is het toch ook schoon", waarna ze er even later nog aan toevoegde "dat het spijtig is dat er thuis altijd werk is". Werk is er inderdaad altijd met zo'n erf, al probeer ik er toch zo veel mogelijk van te genieten en me niet druk te maken van wat onkruid hier en daar om maar iets te zeggen. En waarom we op reis gaan? om de batterijen op te laden, eens iets anders te doen en zien (klik op de foto's hieronder voor een grotere foto)(ps kent iemand de twee onderste bloemen) en om dan nog meer te kunnen genieten van ons plekje. Hierboven kreeg je trouwens een kiekje van onze wilgenhut met vergeet-me-nietjes die zich daar spontaan hebben uitgezaaid.

Om de ecologische tuin geleid

2011-04-22T08:00:00.003+02:00

Foei, foei, mijn laatste woorden waren een week geleden dat ik de hangmat eens moest bovenhalen. Nu heb ik dat ook gedaan maar in plaats van deze op te hangen, ging deze de auto in om mee te nemen op vakantie. En jullie kennen mij ondertussen al vakantie betekent traditiegetrouw dat ik ook altijd een boek meeneem; en deze keer is dat "De vier seizoenen in mijn ecologische siertuin van Rik Wouters".

Deze ecologische siertuin van 1 ha is een mininatuurreservaat; een tuin waar men vooral de natuur het werk laat doen, waar de beplanting zichzelf in evenwicht houdt en jarenlang meegaat. Het terrein gaat van extreem droog naar extreem vochtig met vooral zure zandgrond, wat ondermeer de ideale bodem vormt voor de gevlekte orchis, die begin juni met honderden staat te bloeien in de graslandjes. Bij het doorbladeren vallen al meteen de geweldige foto's op. Ik hoop dat ik de tuin ooit ook eens in het echt kan zien, wat trouwens helemaal niet zo moeilijk is aangezien ze meedoet met de ecotuindagen van velt.

Lui tuinieren

2011-04-15T00:30:00.001+02:00

Soms is tuinieren toch zo simpel; gewoon zorgen voor plantjes die zich rijkelijk uitzaaien en je bent verzekerd van een kleur-bommetje. Neem nu deze tuinjudaspenning/Lunaria annua; hij heeft zich in mijn tuin met wat hulp op de beschaduwde plekjes volop uitgezaaid en zorgt zo voor een welkome kleur.

Het oranjetipje dat overwinterd als pop, werd hier ook al enkele keren waargenomen. Het mannetje van het oranjetipje is zeer goed herkenbaar door zijn oranje vleugelpunten. Bij de vrouwtjes ontbreekt dat oranje waardoor ze verward kunnen worden met koolwitjes. De rupsen zijn gespecialiseerd op kruisbloemigen waaronder ook de judaspenning valt. Maar ze hebben toch het liefst pinksterbloem of look zonder look. De rupsen leven van de zaden van deze plant en de jonge rupsen kunnen alleen vers en mals zaad eten.

Ergens in de begindagen van deze blog maakte ik nog de fout door de namen van de tuinjudaspenning te mixen met de wilde judaspenning(let vooral niet op de erbarmelijk lay-out en foto). Omdat ik me dat nog heel goed kan herinneren, zoiets blijft hangen hoor, kon ik het niet nalaten om bij mijn bloemenweide bestelling, bij de ondertussen overbekende zaadhandelaar, ook wat zaadjes te bestellen van de wilde judaspenning. Die staan ondertussen zelfs al voorgezaaid in potjes te kiemen.

En tussendoor zaaide ik dan ook nog eens een strook zonnebloemen in van pakweg een halve meter breed en 60 meter lang. Inderdaad 60 meter! en ja dat schrijf ik hier ook onder de titel lui tuinieren, sorry Bart ;-)
Gewoon even met de frees erover rijden, zaadjes uitstrooien en alles infreezen,en mocht zelfs maar de helft tot ontkieming komen dan is het nog een sukses! Binnen enkele weken volgt het tweede stuk met dezelfde lengte, kwestie van de bloei- en zaadoogst wat te spreiden. En dan moet je weten dat ik dat vorig jaar nog eigenhandig omspitte om dan tot de constatatie te komen dat de zonnebloemen veel te dicht bij de schapendraad stonden waardoor ze zo goed als volledig werden opgepeuzeld, een mens zou van minder zijn schapen wegdoen!
Misschien moet ik mijn hangmat maar eens boven halen ;-)

Bloemenweide

2011-04-13T08:27:00.003+02:00

Van alle typen wilde planten tuinen gaat er niets boven een bloeiend weiland. Ik zie het al helemaal voor me; de stralende zon die al die bonte bloemen doet schitteren, vlinders die rondfladderen en bijen die van bloem tot bloem vliegen. Zo simpel is het om allerlei dieren naar je tuin te lokken en er zelf van onder de indruk te komen. Maar hoort mij hier bezig! Terwijl er alleen nog maar zwart zand te zien is. Maar daar komt dus verandering in want ziehier een stukje grond dat ik voor de winter al eens freesde, vervolgens heel de winter bedekte met karton en vervolgens nog eens freesde om dan als final touch de kippen nog eens goed hun gang te laten gaan. 'T is dus zaaiklaar zoals ze dat in het vakjargon noemen. En dat is ondertussen zelfs al gebeurd, met de geplande regen van gisteren repte ik mij maandag om alles in te zaaien.

En dan het belangrijkste natuurlijk; het zaad. Vorig jaar vertelde ik hier al dat ik zaad verzameld heb van wilde peen, boerenwormkruid, knoopkruid, bevernel, ... . Maar omdat het nu het moment is om ineens mijn goesting te zaaien bestelde ik nog wat zaadjes bij de Morgenster. Bij deze promoveer ik ze trouwens tot hofleverancier, want 2 keer een linkje op amper een week tijd euh levert dat een percentje op misschien?!

Ik bestelde dus zaad van het zandblauwtje, margrieten, scherpe boterbloem, blaassilene, veldsalie, stijf havikskruid, kleine ratelaar en rode klaver. Alleen wat die ratelaar betreft weet ik het niet goed, het is een halfparasiet die normaal op gras groeit maar er is geen gras meer!? Maar eerder deed ik ook al een poging om ze in het gras aan te brengen maar dat was toen ook al geen succes, afwachten dus.
En van de Kempentuin kreeg ik ook nog zaad van het akkerklokje, waarvoor dank.

'T ga schoon worden!

De natuurlijke tuin

2011-04-10T07:55:00.002+02:00

Begin dit jaar las ik ergens dat één van de belangrijkste tuintrends voor 2011 de natuurlijke tuin is. Geen strakke gemillimeteerde haagjestuinen meer, maar gezellige natuurlijke tuinen waar planten en bloemen centraal staan. Geen strakke vakjestuinen met rechte lijnen maar tuinen met organische vormen en een lossere, meer natuurlijke beplanting. Bodembedekkers, vaste planten en struiken vormen een wat nostalgisch ogend geheel.
Nu ben ik meestal niet zo'n fan van trends en doe hier gewoonlijk mijn eigen goesting! Maar zo hier en daar begint onze tuin toch wel op een natuurlijke tuin te lijken, kijk maar eens;

In dit schaduwstukje bloeit nu de gevlekte dovenetel/Lamium maculatum; als je het mij vraagt één van de mooiste bodembedekkers met een hele lange bloeitijd van begin april tot zeker in september. En bovendien nog eens geliefd door tal van bijen. Dat hij nogal invasief is moet je er wel bijnemen maar dat scheelt dan natuurlijk weer in het onkruid. Verder is hij weinig eisend; zon, halfschaduw en zelfs diepe schaduw vormen geen probleem en zelfs wat de bodem betreft is hij weinig kieskeurig. Aanplanten dus die handel.
Voeg daarbij nog wat longkruid/Pulmonaria officinalis en je bent verzekerd van een extra vroege nectarbron vanaf maart tot in mei waarna er nog een fraai blad overblijft. Vooral hommels zijn hier niet weg te slaan. Zet ze op een beschaduwde plaats of onder struiken.
Als je goed kijkt dan zie je daartussen ook nog enkel periscoopjes staan van de stengelloze sleutelbloem/Primula elatior. Deze laatste werden trouwens zelf opgekweekt uit zaad dat ik bestelde bij de Morgenster. Lang gaan ze het wel niet meer trekken met dit weertje.

Zoals jullie merken vind ik het belangrijk dat de planten, struiken en bomen in mijn tuin voedsel verschaffen in de vorm van blaadjes, nectar of bessen voor tal van dieren. Maar het belangrijkste gebod is toch wel dat het gebruik van kunstmest en bestrijdingsmiddelen uit den boze is. Ik citeer hier even Henk Gerritsen uit het boek Buiten is het groen, omdat ik het gewoon niet beter kan verwoorden.

"Het gebruik van kunstmest en chemische bestrijdingsmiddelen is een doodzonde. Het is een gebod dat ook voor de traditionele tuinier zou moeten gelden. Vandaar dat ik vind dat de verkoop van kunstmest en chemische bestrijdingsmiddelen voor particulier gebruik verboden moet worden. Tuinieren is een hobby en geen zaak van leven of dood, en het kan natuurlijk niet zo zijn dat voor het beoefenen van een hobby middelen worden gebruikt waarvan algemeen bekend is dat ze schadelijk zijn voor het welzijn van anderen, of dat nu mensen, dieren of planten zijn."

Moet het nog gezegd dat dit boek een aanrader is!

Kleine zelfstandige

2011-04-06T08:00:00.005+02:00

Als echte Belg voel ik me geroepen om ook zo iets voor en na te doen. Dat is alleen niet echt simpel als je avel al nie veel tijd over hebt en al blij bent dat alles wat onderhouden blijft (met af en toe een nieuw projectje natuurlijk). Maar nu denk ik toch dat ik daarop iets gevonden heb. Onze kippen blijven namelijk zo goed eitjes leggen dat we voor onze gezondheid genoodzaakt waren, echt alle dagen cake en pannekoeken eten is ook niet het van het, vooral dan niet voor onzen body mass. Nee, we waren dus genoodzaakt om daar de voltallige familieraad ten huize natuurlijk-rijk voor samen te roepen. Vrouwlief vondt dat we maar eens dringend wat extra inkomsten moesten vergaren, zeker nadat ik weer een zak kippeneten aansleurde en zeker nadat we al voldoende voor moeder Theresa hadden gespeeld en iedereen bedolven hadden onder vers gelegde eikes, wat natuurlijk als promo-stunt wel kan tellen.

Vandaar dus dat er sinds vorige week onderstaande bord voor ons huis staat. In het kader van hoe verwerken we creatief onze berkenboom, kreeg u hier al eerder de takkenhoop en verder staan nog op het programma een theelichtjes-houder, maar daar later meer over, nu dus dit bord. Echt moeilijk is dat natuurlijk niet; gewoon een kleine tak in schijfjes zagen en dit alles vastnagelen, misschien een tip voor de paasvakantie, al doet u dat zagen misschien beter zelf!
Op deze foto kan u het misschien niet goed zien maar die bordjes hangen dus op een kist en in die kist vind u een emmer en in die emmer vind u een doosje en in dat doosje vind u dus 6 heerlijke eitjes en in die eitjes vind u het eiwit en in dat eiwit vind u de dooier. Als u dan ook nog zo vriendelijk zou willen zijn om voor elk doosje dat u meeneemt 1 € achter te laten in onze brievenbus, anders klopt de boekhouding niet meer!

Goh vergat ik nog te zeggen dat u op dat doosje ook nog een papiertje vind met volgend tekstje;
Deze eieren zijn met veel plezier gelegd door onze Bassette kippen. Door hun grote vrije uitloop hebben ze veel bewegingsvrijheid en is er altijd een fris groen blaadje beschikbaar. Dit geeft vrolijke en gezonde kippen en levert een lekker eitje op. Bassette komt van het Frans; bas, vrij vertaald geeft dat dus een klein, laag dier. Het is een grote kriel, of een kleine hoen of ook wel halfkriel genoemd. Hierdoor zijn de eieren iets kleiner dan U misschien gewend bent, maar wel met een grote dooier erin. De Bassette kippen behoren tot ons levend erfgoed; meer info alhier
Smakelijk

Niet simpel hoor om zo een direkte weblink op zo een papiertje te maken!

Druk, druk, druk in de moestuin

2011-04-03T15:40:00.003+02:00

Het zijn drukke tijden voor de moestuinier; compost zeven, onderwerken, voortjes trekken, zaaien, ... . Op mijn facebookpagina kon u ook al lezen dat ik de courgetten, pompoenen, tomaten en komkommer al binnen voorgezaaid heb. Hebt u dat niet gelezen?! Mor allé!!! dringend een vriendschapsverzoek sturen naar "natuurlijk rijk" en u bent werkelijk van alles op de hoogte!

In de veranda staan nu dus 2 soorten courgetten de groene van Milaan van le biau germe en Zuboda van oekoseeds. Met courgetten ben je alvast zeker van een rijke oogst, het enige nadeel is dat tegen het einde van de zomer alle courget-receptjes al uitgebreid geprobeerd zijn en de oren uitkomen. Pompoenen, nog zo'n topper. Ik zaaide de Red Kuri van de bolster, een zogenaamde Hakkaidon pompoen, de kleintjes zijn de lekkerste en de Butternut, alleen al maar voor de pompoen Hamilton van Jamie. Buiten-komkommers zaaide ik twee jaar geleden ook al maar die waren toen niet zo'n succes. Ik vrees alleen dat dat vooral aan mezelf lag, lees te weinig water gegeven en dus kreeg ik eerder bittere exemplaren wat blijkbaar typisch is bij groeistagnatie zo staat hier op het pakske geschreven. Ik heb 2 soorten; de gele tros van de bolster en de citroenkomkommer van de nieuwe tuin. En dan de tomaatjes natuurlijk; ik heb 2 soorten van de nieuwe tuin. Beide zijn buiten-struiktomaten de washington en ook nog olijf-tomaatjes; dat wordt smullen geblazen.

Recht over ons is de moes- en pluktuin van de grootvader; hij wordt dit jaar al 81 jaar en fietst, zwemt en tuiniert nog druk rond. Maar nu heeft hij toch aangegeven dat ik het volgend jaar mag overnemen. Dit jaar moest ik zelfs al wat inspringen en zo spitte ik ook een deel om en hielp alvast bij het zaaien en planten van ui en aardappelen. Aangezien de grootvader het nogal graag in orde heeft zult ge hier geen sprietje onkruid tegenkomen en de druk voor volgend jaar ligt dus nogal tamelijk hoog. Ik ga dat toch eens goed moeten bekijken hoe ik dat ga aanpakken. Alleen al het omspitten is een heel karwij; ik heb een week met lage rugpijn rondgelopen. Gelukkig heb ik onlangs een tuinfrees gekocht; daar mocht ik de rechterkant waar de bloemen groeien mee freezen.

Na flater komt ...

2011-03-29T08:05:00.001+02:00

Het ziet ernaaruit dat ik een ongelooflijke flater heb begaan door mijn berkenbomen in maart nog te laten snoeien, oké ik weet het nu wel, je moet me daar dus echt niet meer over aanspreken ;-) Toch geweldig zo'n blog hebben waarbij iedereen (zo voelt het toch) live getuige is van deze stommiteit. Soit, we kunnen erover blijven zeveren, maar gedane zaken nemen geen keer en deze kan ik dus bij aan mijn lijstje met stommiteiten voegen.
Over dus naar iets anders en beter hoop ik. Aangezien ik hier de laatste tijd wat takken bij elkaar heb verzameld, hoe zou dat komen!? Moest ik daar dus maar eens iets nuttig mee proberen te doen. En dat nuttig probeerde ik dan nog nuttiger te maken door een 2 in 1 te combineren. Nee het gaat hier niet om één of andere louche marketing-truk waar ik ingetrapt ben, nee het laatste waar ik ingetrapt ben zal eerder een lekker geurend kippen kakske zijn. Het gaat hier wel degelijk over iets nuttig, iets wree nuttig. Laat ik dus met het eerste beginnen.

Awel ik kan me nog goed herinneren hoe ik twee zomers geleden een vreugdedansje maakte toen ik een egel ontdekte op ons erf. Helaas werd die egel tegen het einde van de zomer op nogal redelijk onsmakelijke en geplette wijze teruggevonden. In al die tijd dus niks, nada, noppes. Langst de ene kant heeft dat natuurlijk te maken met het feit dat we omringd zijn door de woestuin oftewel de monocultuur-maïsteelt. Zoals uit het biodiversiteits-onderzoek bleek is het platteland quasi leeg; zeker op plaatsen waar ze van zulke mono-cultuur teelt doen. Langst de andere kant heeft het misschien ook wel te maken dat een aantal zaken zoals de heg en de haag, waar de egel toch graag tussen snuffelt nog in de beginfase zitten. Daarbovenop heb ik ook geen vijver waar de egel kan komen drinken maar dat valt misschien wel op een andere manier op te lossen. Maar wat niet is kan nog komen en zo doe ik dus gewoon verder met het creëren van onze oase en timmerde ik een egelhuisje in elkaar.

Dat vervolgens werd afgedekt door takken.

En uiteindelijk door nog meer takken zodanig dat het egel-huisje mooi verstopt zit en ik daarbovenop dus nog een geweldig schuil- en nestplaats heb gecreëerd voor allerlei kleine vogeltjes, insecten en ander gespuis. Et voila zo zijn we dus helemaal rond met de 2 in 1.

Nog een fotoke van de andere kant sé.

Maar wa zien we doar se. Ons eerste moestuinperceeltje staat daar al te blinken in de zon. Ik kan me niet herinneren dat ik al ooit zo vroeg begonnen ben met de moestuin. En zodoende ligt daar nu te kiemen; labbonen, spinazie, radijsjes, rode biet, snijsla en pluksla. Kortom het moestuin-seizoen is ook hier begonnen!

Zoem

2011-03-24T11:45:00.002+01:00

Er wordt wat afgezoemd hierbuiten en ik kan dat alleen maar toejuichen want gezoem, daar ben ik helemaal voor. Oké een mooie tuin dat is leuk en mooie bloemetjes ook, maar een tuin die bruist van het dierenleven dat is voor mij pas een geweldige tuin. Die eerste hommel-koninginnen, ik moet er soms echt om lachen, hun lijf ziet er zo opgeblazen uit, alsof iemand er wat extra lucht in heeft gepompt. Maar sympathiek dat zijn ze zeker; rustig vliegen ze van bloem tot bloem zodanig dat ge er zelfs op uw gemak een fotooke van kunt nemen.

Ik vind het ook fascinerend hoe hun levenscyclus in elkaar zit. De bevruchte wijfjes, de zogenaamde koninginnen, overwinteren in een holletje in de grond of in een rommelig hoekje tussen bladeren. Zodra de temperatuur stijgt ontwaken ze en gaan op zoek naar nectar en een goede nestgelegenheid; een muizenholletje of een holletje in een boom. In het holletje wordt een celletje van was gemaakt ter grootte van een boon, daar komt dan wat nectar in en enige tijd later leggen ze op een klompje stuifmeel een eitje. Ze worden er verschillende celletjes gemaakt met een eitje in. Uit deze eitjes komen larven die zich te goed doen aan stuifmeel. De koningin houdt het broed warm en na het verpoppen komen de jonge hommels tevoorschijn, deze zijn kleiner dan de koningin, de zogenaamde werksters. Ze verzamelen nu de nectar en het stuifmeel zodat de koningin zich enkel moet bezighouden met het leggen van eieren. Zo ontstaat een heus nest met soms wel honderd exemplaren. Midden in de zomer gebeurt er iets vreemds er ontstaat een nieuwe generatie hommels met mannelijke en vrouwelijke exemplaren. Zodra ze uitgevlogen zijn paren ze. De oude koningin, de oude werksters en de mannetjes gaan allemaal dood. De bevruchte wijfjes ontwikkelen snel en eten zich bolrond om zo de winter door te komen. En zo begint alles dus weer van vooraf aan.

Goede hommelplanten zijn onder andere akelei, vingerhoedskruid, smeerwortel, geranium-soorten, salie, klaproos, kogeldistel, zonnebloem, rode zonnehoed, herfstaster, stokrozen, dovenetel. Momenteel worden ze vooral aangetrokken door de nectar van het longkruid en de helleborussen.

En hier en daar staat er nog een krokus die ook duidelijk in trek is bij de bijen.

Ook de gehoornde metselbij werd hier al gespot, het is één van de vroegste en meest opvallende bezoeker van het bijenhotel. Zij deelt de lange nestgangen op in kamertjes en vult die één voor één met stuifmeel, nectar en één enkel eitje.
Hier inspecteert er eentje de gaten in de ramen van ons huis, een overblijfsel van toen onze ramen nog uit enkel glas bestonden en deze gaatjes dienden om het gecondenseerd vocht te laten weglopen. Elk jaar zijn er daarvan ook enkele effectief in gebruik.

Ik ging ook eens piepen hoe het in mijn nestkast gesteld is, maar voorlopig zie ik daar nog weinig verandering, alhoewel ik toch meende begerepen te hebben dat ze ergens in het voorjaar moeten uitkomen of moet ik nog wat meer geduld hebben. Sommmigen zien er ook eerder beschimmeld uit en ik vraag me daarbij af of dat nog gaat goedkomen en hoe maak ik die buisjes dan terug bewoonbaar?

Kaal

2011-03-20T22:00:00.002+01:00

Nee, nee ik heb daar zelf nog geen last van, hier en daar misschien een grijze haarpijl maar verder nog geen klagen. Ik wil het hier hebben over onze berkenbomen. Vier exemplaren staan er achter ons huis en die begonnen dermate hoog te worden dat ons terras nog maar bepaalde uren van de dag in het zonnetje staat. Na de coniferen die al eerder verdwenen en zo voor meer zon zorgen, was het ook tijd om voor de berkenbomen serieuze maatregelen te nemen.

Gelukkig heeft neef de jager ook nog nuttige ;-) ervaring met bomen en zodoende klom hij (gelukkig gezekerd) eventjes naar boven om daar wat takken af te doen. En zodoende hebben wij nu dus niet alleen kale bomen maar ook terug volop zon op ons terras, olé. Die kale bomen zouden van tijdelijke aard moeten zijn, zo verzekerd iedereen ons toch. En ondertussen moeten wij maar met onze mond open onder de bomen te lopen om gratis berkensap te smullen, blijkbaar is dat nogal gegeerd onder sporters? Straks kan ik nog meedoen met de 10 miles!

'T is me trouwens het weertje wel. Maartse buien bestaat dat nog en ook maart roert zijn staart heb ik nog niet echt gezien. Hopelijk toont april ook geen grillen want ik kan dat zonnetje wel smaken.
Zoonlief ontdekte deze rups in onze garage, een rare plaats voor zo'n beestje. Aangezien ik niet weet om welke rups het hier gaat gaven we hem maar wat brandnetel. Zoonlief had de smaak wel helemaal te pakken en dus moest ik mee op zoek naar andere insecten. Na veel zoeken hadden we een spinnetje, een oorworm en een vlieg die niet wou vliegen. Zoonlief vond dan ook dat we naar de insektendokter moesten want ik "zeg toch altijd dat alle insecten belangrijk zijn", daar stond ik dan. We hebben hem een zacht bedje van gras gegeven, volgens mij was hij zo opgekikkerd.

En dan rest mij enkel jullie nog een zalige Pasen te wensen ;-)

(Nog) toe

2011-03-15T22:06:00.004+01:00

Home sweet home

2011-03-13T21:20:00.004+01:00

De vakantie op ons plekje in de Ardennen was geen onverdeeld succes. Nee geen klagen over het weer; we genoten enkele dagen van een zalig lente-zonnetje. Ook maakten we mooie wandelingen en uitstapjes; zo aten we ons eerste ijsje van het jaar op een zonnige bank in Durbuy en zoonlief was helemaal onder de indruk van de grotten van Remouchamps. Maar dochterlief sliep nog slechter dan thuis, en daar is het ook al niet zo geweldig, en werd dus veel te vroeg wakker. De eerste dagen lukte het nog wel om haar terug in slaap te krijgen, maar ze had al snel door dat ze bij ons op de kamer sliep en zette haar keeltje dus open. Bijgevolg was iedereen vroeg wakker en zaten wij soms om 6 uur al te ontbijten en om 7 uur te knutselen of spelletjes te spelen en dat is nu niet echt het idee dat ik heb van vakantie.
Zoonlief bewees echter weer dat hij de beste schattenzoeker is; ongelooflijk hoe hij er steevast in slaagt de mooiste slakkenhuisjes, stenen of mooi gevormde takken te vinden. Deze keer vond hij onderstaande tand; ik vermoed van een everzwijn, maar dat is eerder een wilde gok.

Buiten de talrijke roof- en andere vogels, bijen, hommels en citroenvlinders zagen we ook nog enkele aangereden, dode exemplaren; een vos en twee dassen. Vorig jaar zagen we ook al eens een aangereden das, dat was het eerste exemplaar dat we in die 10 jaar zagen, dus ik vermoed dat het beter gaat met de das euh uitgezonderd deze exemplaren dan.

Op de terugweg stopte ik bij een tuincentrum waar hier ook over wordt gesproken, ik ging er horen of ze er het peperboompje hebben, maar dat viel weer tegen, misschien moet ik toch maar eens een uitstapje naar Gent overwegen. Ik nam dan maar een Cornus Mas mee, plaats voor meer hadden we in de auto niet en zelfs deze moest vooraan bij vrouwlief staan. Ze was daar niet echt helemaal mee opgezet want ze was nog druk bezig met onderstaande cadeautje dat afgewerkt moest worden.

Ik verschiet er toch elke keer van hoeveel werk zo'n trip met zich meebrengt; al dat in- en uitpakken, om van de was nog maar te zwijgen. Gelukkig scheen het zonnetje gisteren goed zodat de was buiten goed droogde. En buiten was het dan ook nog eens genieten van al die bloeiende bloembollen, het lijkt hier wel een krokussen-paradijs, overal waar je kijkt staan ze te blinken in de zon en dat brengt al meteen het nodige gezoem met zich mee.

Ik ga op reis en neem mee

2011-03-10T20:11:00.005+01:00

Inderdaad ik piep er eventjes tussenuit, 't is maar een weekje voor diegene die zo erg op mij gesteld zijn ;-)
En wat nemen we dan mee buiten buggy, draagrugzak, spelletjes, regenpakken, botten, wandelschoenen, proper ondergoed en sokken (ik ben een propere jongen hoor) en veel te veel spullen, inderdaad nog een stel boeken.

Het boekje natuur in eigen tuin van roodbont maakt deel uit van de reeks milieuvriendelijk tuinieren. Het beschrijft de mogelijkheden voor het brengen van meer natuur met tips voor het aantrekken van insecten, vogels en kleine zoogdieren in je eigen tuin tot het creëren van een prachtige bloemenwei. Het is allemaal nogal kort en bondig, ideaal dus om tussendoor wat in te neuzen.

Voor een meer uitgebreide uitleg is er het ontwerpboek natuurtuinen van Jeroen Gigengack en Jack Martin. In het boek wordt een antwoord gegeven op de vraag hoe je van je tuin een groene oase kan maken met veel natuur. Bij het doorbladeren valt op dat het een degelijk onderbouwd boek is, met veel informatie al is die zo te zien nogal sec weergegeven.

En dan ben ik ook nog altijd bezig in het boek buiten is het groen van Henk Gerritsen, nog zo'n 100 bladzijden te gaan.

Dit is nu echt een tuinboek naar mijn hart, geschreven door iemand met veel ervaring maar toch niet te beroerd om te vertellen over zijn strijd tegen onkruid, over wegkwijnende planten, over zaadjes die niet aanslaan, overwoekerende planten, slechte tuinplannen, over lelijke dingen die toch mooi kunnen zijn maar vooral ook over het plezier van het tuinieren met daarbij veel inzicht in de dynamiek van wilde plantengemeenschappen.
Een aanrader dus!